Verraad en vriendschap tonen prachtig herenleed

Roerend verhaal, mooi vertolkt in een knappe transformatie van decor en kostuum.

jeugdopera


Door Holland Opera. Vanaf 6 jaar. Regie: Joke Hoolboom. Libretto naar Herman van de Wijdeven. Muziek: Oene van Geel.


25/12 t/m 5/1. hollandopera.nl.


Zo mooi kan schaduwwerking zijn. Bij aanvang van de familieopera 4 Musketiers waan je je rond middernacht midden op zee. We zien een boot met schaduwen van schermende musketiers: hier wordt op leven en dood gevochten, getuige ook de driftige snaarmuziek op cello en elektrische gitaar, opklinkend vanaf de voorplecht. Iemand wordt overboord gezet. Het gaat om verraad en het opzeggen van een jarenlange vriendschap. En dan plots wordt alles lichter: de toon, het schijnsel, het decor, de zang. Het schip transformeert razendsnel in de rommelige keuken van een winters eettentje. Wat eerst nog dienst deed als mast en boeg, blijkt nu een stellage vol rammelende potten en pannen. Hilarisch is de dubbelfunctie van sanseveria's: van veren op een hoed veranderen ze in soepingrediënten. En dat is alleen nog maar de knappe transformatie van decor en kostuums (ontwerp: Douwe Hibma, Sophie Ketting, Ineke Duivenvoorde en Maarten Warmerdam).


Daarbinnen ontrolt zich een roerend verhaal over een meisje (mooi vertolkt door de expressieve sopraan Donij van Doorn) dat bij de drie voormalige musketiers verhaal komt halen over haar overboord gezette moeder en vooral over de vraag: wie van de drie is haar vader? Het antwoord zorgt voor herenleed, te meer daar de mannen hun moedige verleden al hebben ingeruild voor matige kookkunsten.


Regisseur Joke Hoolboom heeft in haar operabewerking van de toneeltekst van Herman van de Wijdeven (losjes gebaseerd op de roman van Alexandre Dumas) de grote emoties rond verraad, vriendschap, vader(lands)liefde, verlangen en bedrog fraai naar voren gehaald. Die werken goed in gezongen dialogen. Componist Oene van Geel creëert met zijn speelse en vertellende muziek tegenwicht, met veel roffeltjes en toonladdertjes op de snaren van gitarist Jurgen Burdorf en cellist Diederik van Dijk, en vooral lichtvoetig slagwerk door de 15-jarige (!) percussioniste Danique Kos. De stemmen en het fysiek van de drie operazangers passen perfect bij hun musketierskarakters: Florian Just is de naïeve Aramis, Wiebe-Pier Cnossen de brute Athos en Niek Idelenburg de opvliegende Porthos.


De functie van de vijf piepjonge kinderen, gehuld in bontjes, blijft wat onduidelijk, maar ze ogen lief. En net zo snel als de vleespennen weer degens worden, gaat een hartstochtelijk duet over in een geslepen duel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.