Verpleeghuis nieuwe stijl biedt huiselijkheid

Verpleeghuizen kampen met een slecht imago: personeelsgebrek, bezuinigingen, pyjamadagen. Maar is het wel louter treurnis? De Volkskrant bericht vanuit verpleeghuis Gaasperdam in Amsterdam....

'Er is te weinig aandacht geweest voor het klimaat op de afdelingen. Qua inhoud van de zorg zijn we overal een beetje stil blijven staan.'

Daar komt verandering in. Het huis gaat uit van zogeheten belevingsgerichte zorg: de wensen van de bewoners staan centraal. Daarom hoeven dementerende bewoners die verslechteren niet meer te verhuizen naar een zwaardere afdeling.

Die verhuizingen waren voor hen ingrijpend, zegt Schoonhoven. Toen de wachtlijsten slonken, begon het opnamebeleid bovendien te hinderen: de ene afdeling kon overvol zijn terwijl de andere met lege bedden kampte.

Personeel merkt dat de integratie niet altijd soepel verloopt. Betere bewoners nemen aanstoot aan het vreemde gedrag van hun huiskamergenoten, zegt Omar Kaddioui, helpende op de afdeling Gein. Familie, merkt hij, vindt het niveauverschil soms vervelend.

Wie meeloopt op de afdelingen, merkt hoe er wordt geklaagd en gemopperd. Op elkaar ('Zeurwijven, altijd wat'), op het personeel ('Ze hebben hier totaal geen erg in een oud mens'), over de maaltijden ('Wat is dat nou weer voor eten? Allemaal broodrotzooi'). 'Niemand gaat hier voor zijn plezier heen', zegt Schoonhoven.

Maar een huis van louter treurnis, zoals het clichébeeld wil, is Gaasperdam beslist niet. Neem Thea en Mia, sinds hun verblijf op de pg-afdeling Gein hartsvriendinnen. Iedere middag na het warme eten zetten ze op de bank in het rookkamertje het hele vertrek blauw. Vijf keer in een kwartier vertellen ze elkaar hetzelfde verhaal en Thea barst regelmatig zomaar in gezang uit. 'Ik heb het prima', zegt ze. 'Ik blijf hier nog een tijdje.'

Soms speelt op de oude dag zelfs de liefde nog op. Thea heeft laatst nog een huwelijksaanzoek afgewezen. En op de afdeling Gein hebben mevrouw Barends en meneer Wolf sinds kort verkering. Hij noemt haar 'wijfie', zij kijkt in aanbidding naar hem op.

'Je bent echt niet alleen overlijdens aan het regelen', zegt verpleeghuisarts Johan Schuijtemaker. 'Het is ontzettend leuk om hier te werken', zegt Gemmie Reinen. 'Bewoners kunnen je enorm aan het denken zetten.'

De demente meneer Jongejans kijkt op van zijn maaltijd, bestudeert het onbekende bezoek, neemt een hap van zijn drumstick en zegt dan: 'Jezus, is dat mode tegenwoordig?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden