Verpest je cv niet online

Twitter, Facebook, LinkedIn - als je op zoek bent naar een baan moet je ermee oppassen.

Werk


Succesverhalen zijn er genoeg, van mensen die een nieuwe baan hebben gevonden via sociale media. Soms door een fles wijn uit te loven op Facebook voor de tip die leidt tot werk. Soms door een flink netwerk op te bouwen op LinkedIn of Twitter, en daar die interessante werkgever te benaderen. Maar werkzoekenden zijn niet de enige die sociale media bekijken. Er wordt ook druk terug gespeurd door recruiters, potentiële werkgevers en headhunters. Dat die genante dronken foto niet echt representatief is voor jouw serieuze arbeidsethos is wel duidelijk. Maar wat zet je dan wel op internet, en wat niet?


positief

Het is zo'n dag dat je echt geen zin hebt om naar je werk te gaan. Snel zet je nog even een berichtje op je muur op Facebook. 'In de bus op weg naar werk. Moet weer vergaderen met collega's. Pfff.' Een prima uitlaatklep, maar niet zo handig als je je realiseert dat iedereen je berichten kan lezen. Inclusief de werkgever waar je net hebt gesolliciteerd. 'Zo kom je over als een ongemotiveerde en niet loyale werknemer', zegt Jack van Minden, psycholoog en auteur van een aantal loopbaanboeken zoals Alles over solliciteren op internet. 'Negatieve informatie op sociale media kun je beter vermijden.'


Dus liever geen dronken vakantiefoto's, opruiende uitspraken of ontevreden comments over je werkgever. Maar positieve informatie kan juist in je voordeel werken. Als bijvoorbeeld blijkt dat je sociaal betrokken bent, door vrijwilligerswerk te doen. Of als je uit interesse voor je beroep bent aangesloten bij verenigingen of groepen die zich bezig houden met jouw vakgebied. 'Wat je zegt op sociale media moet wel reëel zijn. Een oudere dame helpen met oversteken, is geen vrijwilligerswerk. En alleen maar aangesloten zijn bij een vereniging, zegt niets als je niet ook actief deelneemt.'


spaarzaam

Het lijkt niet meer dan logisch dat je spaarzaam en zorgvuldig met je persoonlijke informatie op internet omgaat. Maar wat er over jou op internet verschijnt, heb je niet altijd in de hand. 'Het wordt steeds moeilijker om te controleren wat iemand over jou publiceert, en dat in de hand te houden', zegt Piet Derriks, directeur van vacaturesite StepStone. Iemand waarmee je ruzie hebt, kan zomaar negatieve berichten over je verspreiden. Maar ook dichter bij huis kan een Facebookvriend nietsvermoedend een minder flatteuze foto of onhandige uitspraak van je publiceren, zonder dat jij er invloed op hebt. Handig om te weten dat die informatie op internet staat, nog voor jij bij het sollicitatiegesprek aanschuift.


'Wil je weten wat een werkgever over je kan terugvinden? Typ dan jouw naam in verschillende zoekmachines zoals Google en Bing', aldus Derriks. 'Met en zonder aanhalingstekens, met en zonder spelfouten. Scroll door de eerste paar pagina's om te zien wat er over jou verschijnt.' Zit er iets tussen dat niet bevalt? Dan kun je bij de zoekmachine of website een verzoek tot verwijdering indienen.


de cijfers

Recruiters bekijken steeds vaker profielen van sollicitanten op socialenetwerksites als Twitter, Facebook en LinkedIn. Ze googelen op namen en speuren profielen af om erachter te komen wie de persoon is achter dat uitgebreide cv. Bevalt de informatie op internet niet? Dan wijst ruim eenderde van de Nederlandse recruiters de sollicitant af, zo blijkt uit onderzoek van rekruteringsbedrijf Robert Half. Een kwart doet dat met uitleg en vertelt eerlijk dat de informatie op socialenetwerksites niet is bevallen. 10 procent keurt de sollicitant zonder deze reden af.


Daarmee zijn Nederlanders iets strenger dan recruiters in Tsjechië, Zwitserland en Oostenrijk. Daar worden sollicitanten met rare hobby's of genante profielen op sociale media meestal wel uitgenodigd voor een gesprek om uitleg te geven. Italië daarentegen spant de kroon. Bijna de helft van de recruiters stuurt daar sollicitanten naar huis op basis van hun Facebook-, LinkedIn- of Twitteraccount.


mag dat?

De informatie die op internet staat, is openbaar. Maar mag een werkgever daar zonder pardon in neuzen en jouw foto's, berichten en comments op zijn computer opslaan, om jouw sollicitatie te beoordelen? Alleen als er een reden voor is, weet Jokelien Brouwer-Harbach, advocaat arbeidsrecht bij Dirkzwager. 'Het lastige is dat de Wet Bescherming Persoonsgegevens niets verbiedt, maar je dwingt tot zorgvuldig nadenken. Je moet als bedrijf een grondslag hebben voor het raadplegen en bewaren van informatie van sollicitanten.'


Die grondslag bestaat meestal uit twee dingen: of je krijgt direct toestemming van de sollicitant om rond te neuzen op internet en gegevens tijdelijk op te slaan, of er is een gerechtvaardigd belang. Dat belang is gemakkelijk gevonden. Een werkgever wil immers de geschiktheid van een kandidaat onderzoeken.


Brouwer: 'Maar je kunt je afvragen of je voor een functie als baliemedewerker net zoveel grondig speurwerk mag doen als voor die van directeur. Wanneer gaat het om echt onderzoek naar geschiktheid en wanneer om nieuwsgierigheid? Het is netjes als een bedrijf transparant is en vooraf aan een sollicitant duidelijk maakt dat het ook het Facebook-, LinkedIn- en Twitterprofiel gaat bekijken. Dan is het natuurlijk de vraag hoe vrijelijk een sollicitant toestemming geeft. Want die wil nou eenmaal graag de baan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden