Veroordeling Olaf H. om moord mogelijk justitiële dwaling

De getuigenis van een 9-jarig meisje waarop een man tot levenslang is veroordeeld, kan niet waarheidsgetrouw zijn. Dat blijkt uit een onderzoek in opdracht van de Hoge Raad. Daarmee is mogelijk sprake van een gerechtelijke dwaling. Deze week dient de advocaat van de veroordeelde een herzieningsverzoek in.

De getuigenis van een 9-jarig meisje waarop Olaf H tot levenslang is veroordeeld, kan niet waarheidsgetrouw zijn. Dat blijkt uit een onderzoek in opdracht van de Hoge Raad. Beeld anp

Olaf H. (44), kreeg in 2005 levenslang voor het neerschieten van een autohandelaar, diens echtgenote en hun 9-jarige kleindochter in Sittard, terwijl hij een auto bij ze kocht. Het echtpaar overleed, kleindochter Audrey overleefde een schot in haar hoofd.

Bijna anderhalf jaar later zei het meisje zich de schietpartij te kunnen herinneren en wees ze Olaf H. (destijds 32 jaar) aan als dader. Het gerechtshof vond haar getuigenis 'authentiek' en kende er 'grote waarde' aan toe, waardoor H.'s levenslange celstraf definitief werd. Het meisje is de enige die aanwezig was bij de schietpartij en zegt 'iets zwarts' in een broekzak van de dader te hebben gezien 'wat leek op een pistool'. Al het andere bewijs is indirect. H. zit al twaalf jaar vast.

Hersenschade getuige

In 2013 diende H.'s advocaat, John Peters, een Verzoek tot Nader Onderzoek in bij de Hoge Raad. Hij droeg negen nieuwe feiten aan waaruit zou blijken dat H. ten onrechte is veroordeeld. De belangrijkste is een rapport van twee neuropsychologen, die concluderen dat de hersenschade van de 9-jarige getuige zodanig ernstig is, dat herinneringen aan de schietpartij onmogelijk zijn. Bij schade aan de mediale delen van de temporaalkwab, stellen de neurologen, worden gebeurtenissen niet vastgelegd en kunnen die dus ook niet ineens, na anderhalf jaar, worden herinnerd.

De Hoge Raad gelastte nieuw onderzoek. Dat mondde uit in een rapport van gedragsneuroloog Cees Jonker, die het eveneens 'onwaarschijnlijk' noemt dat Audrey herinneringen heeft aan de schietpartij, en trekt haar getuigenis in twijfel. Mensen met een frontaalsyndroom, schrijft hij, verzinnen soms dingen om de leemtes in hun geheugen op te vullen. Die opmerking wordt ondersteund door het feit dat Audreys beschrijving van de dader sterk verschilt van die door haar buurjongen, die Olaf H. zag wegrennen.

Rapport nu openbaar

Het rapport van Jonker dateert al uit 2014 maar is nu pas openbaar geworden, omdat H.'s advocaat aan een zwijgplicht was gehouden zolang het vervolgonderzoek liep. Omdat Jonkers conclusie voldoende reden is tot twijfel aan Audreys getuigenis destijds, liet de Hoge Raad ook de andere ontlastende feiten onderzoeken die advocaat Peters heeft aangedragen.

Zo werd een buurtgenoot gehoord die verklaart dat niet Olaf H., maar zijn neef schuldig is aan de beroving en dubbele moord. Hij verklaart dat zijn neef een crimineel was die na de moorden opeens over veel geld en een 'splinternieuw autootje' beschikte. De neef heeft inmiddels zelfmoord gepleegd. Hij zou last hebben gehad van zijn geweten, aldus zijn oom.

Olaf H. heeft altijd volgehouden onschuldig te zijn. De vrachtwagenchauffeur koopt op 12 juli 2003 een BMW in Sittard. Hij betaalt de auto, ontvangt een koopcontract en krijgt de autopapieren. Vlak daarna worden de autohandelaar, diens echtgenote en hun kleindochter neergeschoten. H. zegt op dat moment op het toilet te hebben gezeten. Omstanders zien Olaf H. het pand verlaten, sporen van een andere 'bezoeker' zijn tot op heden niet gevonden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden