Vernieuwende dansmakers op CaDance Festival

Op originele locaties in het oude centrum van Den Haag presenteren jonge choreografen en performers tijdens CaDance Festival hun werk.

Danser en choreograaf Rutkay Özpinar in de Lutherse Kerk in Den HaagBeeld Gerrit Scheurs

In het oude centrum van Den Haag mogen toeschouwers eind januari en begin februari rondwandelen in verborgen binnentuinen, sfeervolle kapellen, monumentale panden en hippe hotspots. Tijdens het CaDance Festival presenteren jonge choreografen en performers daar videokunst en interactieve installaties. CaDance wil tijdens 4x4 - The Fellowship of the Dance publiek anders laten kijken naar deze gemixte wijk, ook wel de Haagse Jordaan genoemd, met creatieve broedplaatsen naast rossige hoerenstraatjes, sociale woningbouw naast statige herenhuizen.

Performer Karel van Laere in het The Hague International Centre of Civic Hacks (ICX).

Deze experimenteerruimte aan de Stille Veerkade, waar normaliter lezingen en tentoonstellingen worden gehouden, is het startpunt van de wandelroute. Karel van Laere, in 2012 afgestudeerd aan de Toneelacademie Maastricht en winnaar van de Haagse Piket Kunstprijs, presenteert er zijn intrigerende videokunstwerken Largo en Slow Rise. De eerste is een van zijn memorabele sleepfilms, waarin Van Laere zichzelf door een rivierbedding laat voorttrekken. In Taiwan deed hij hetzelfde op een druk zebrapad. Die opname, getiteld Slow, draait in februari in de Tweede Kamer. Slow Rise is een gemanipuleerde 24-uursopname van een meterslange roltrap in zomers Taiwan.

Choreograaf Shailesh Bahoran in de Barthkapel.

Een klein steegje aan de Brouwersgracht geeft toegang tot de goed verborgen Barthkapel, waar de Haagse hiphopchoreograaf Shailesh Bahoran in samenwerking met ISH het duet Blood door de broers Eddie en Ramos Vidal presenteert, over onbreekbare broederbanden en chemie tussen bloedverwanten. Eerder viel Bahoran al op met zijn mix van vloeiende breakdance en Indiase dans in Ignite.

Danser en choreograaf Rutkay Özpinar in de Lutherse Kerk.

In het middenschip van de monumentale Evangelisch Lutherse Kerk, van oorsprong een classisistische schuilkerk, presenteert de Turks-Nederlandse danser en choreograaf Rutkay Özpinar zijn solo over de liefde. In zijn eentje neemt hij het tijdens Recognition of the Species op tegen de immense ruimte, met een interieur ontworpen door architect Coenraet Hoeneker, achter de stenen voorgevel van stadhouderlijke architect Pieter de Swart.

Choreograaf Lukáš Timulak, visueel filosoof Dimitri Nieuwenhuizen en onderzoeker Marijke Cobbenhagen in Paviljoen Baruch.

Eerst was Paviljoen Baruch het hoofdkantoor van een groothandel in woningtextiel, toen het onderkomen van de Vrije Academie en later de tentoonstellingsruimte van GEMAK. Nu huizen er creatieve bedrijven waaronder het succesvolle LUSTlab van visueel filosoof Dimitri Nieuwenhuizen, die kunst, design en architectuur koppelt aan nieuwe media, informatietechnologie en performance. Nieuwenhuizen is verzot op hergebruik en -interpretatie van dataverzamelingen. Choreograaf Lukáš Timulak danst graag te midden van technologie. Met Marijke Cobbenhagen willen ze in The future devouring the past ongrijpbare ervaringen tastbaar maken en digitale data een menselijke verschijningsvorm geven.

CaDance Festival, 27/1 t/m 12/2, Den Haag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden