Column

Vernieuwend 3lab brengt vooral halffabricaten

Voor het zesde jaar een weekje 'vernieuwende' televisie. Maar bestaat dat eigenlijk wel?

Beeld NPO

Bestaat vernieuwende televisie eigenlijk wel? De vraag kondigde maandagavond het begin aan van 3Lab, het jaarlijkse zomerritueel op 'jongerenzender' NPO3, waar veelal jonge programmamakers van zich kunnen doen spreken. 'Het begint inmiddels een soort van traditie te worden, zou je kunnen zeggen', zei gastheer Jelte Sondij in een gesprekje met Tim Hofman. Dat zou je kunnen zeggen, ja: het voormalige TV-lab ging zijn zesde zomer in. Misschien is het wel een veeg teken dat zelfs de gepretendeerde vernieuwing al zo aan het institutionaliseren is.

Te midden van de tientallen probeersels heeft het weekje dan ook niet veel programma's opgeleverd die een vervolg kregen. Maar dat hoort bij experiment. Onder meer Streetlab, De tiende van Tijl en Rambam kwamen eruit voort, maar de vraag is of die het niet hadden gered zonder de lancering in TV Lab.

Vernieuwende televisie, dat is maar een verzinsel van zendercoördinatoren, verkondigde Tim Hofman. 'Volgens mij is elk programma dat anders is dan het vorige programma vernieuwende televisie.' Dat lijkt inderdaad de gangbare opvatting in de televisiewereld. Vandaar wellicht dat zoveel televisie niet verder komt dan voortborduren op al bestaande televisie, als het al niet een regelrechte kopie is. Wezenlijk nieuwe formats zijn sporadisch. Daar bracht de eerste van vijf avonden 3Lab nog niet veel verandering in.

Enigszins hoopvol was de eerste van vijf dagelijkse afleveringen van Rundfunk. Een licht absurdistische comedyserie, geschreven door Yannick van de Velde en Tom van Kalmthout, rond twee leerlingen op een middelbare school. De korte scènes bevatten bijna elk een punchline, maar vormen tezamen vaag een verhaal over de twee schoolvrienden Erik en Tom. Het acteerwerk is niet bijster sterk, de jonge acteurs zijn net te oud om geloofwaardig middelbare scholieren te verbeelden. Het spel wordt gered door bekende namen. In de eerste aflevering was dat Pierre Bokma, die een aanstekelijk satanische leraar Duits verbeeldde.

Kan beslist nog groeien, dit 'experiment'. Vernieuwend was het alleen geen seconde.

Waar Rundfunk met 15 minuten te kort was, bleek de daarop volgende 'realityserie' Joey's wereld veel te saai en nietszeggend voor de 40 minuten die het was toebemeten. Het probeersel draaide om de 25-jarige ondernemer Joey van Koningsbruggen, die na zijn bestaan als drugskoerier een bloeiend bedrijf voert rond een vloeibaar soort astronautenvoeding dat alle benodigde voedingsstoffen zou bevatten.

De aflevering van maandag liet zich in het beste geval bekijken als parodie op het realitygenre, maar te vrezen valt dat dat de bedoeling niet was. Het dagelijks leven van Van Koningsbruggen bleek, zelfs als het was gescript, in elk geval veel te saai en oninteressant om langer te boeien dan een paar minuten. De ondernemer ging langs bij zijn ouders. De voice-over: 'Het bezoekje aan zijn ouders legt Joey vandaag vast op camera. En zo wordt een gewone dag ineens weer anders dan andere.'

Volstrekt ongeloofwaardig was Joeys poging Amerika te veroveren. Op Schiphol kwam hij, vanwege zijn strafblad, het vliegtuig naar Amerika al niet in. Dat noemt zich wereldondernemer.

Vernieuwende televisie bestaat zo niet, nee. Niet zolang zendercoördinatoren denken dat 3Lab enkel bedoeld is om halffabricaten over de schutting te flikkeren. Een heel ouderwetse gewoonte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden