Vernietigend geweld

Acteur Viggo Mortensen over regisseur David Cronenberg, met wie hij drie keer samenwerkte.


De nu 71-jarige Canadese filmmaker David Cronenberg is actief zoals in zijn beste jaren en staat, in Nederland althans, volop in de belangstelling. Nog tot en met 14 september is in het Amsterdamse filminstituut EYE een tentoonstelling over zijn films te zien. En eind augustus draait zijn nieuwste film in de bioscoop: Maps to the Stars, een bitter en cynisch portret van een decadente samenleving (lees: Hollywood). Die film kan, net als de twee voorgangers (A Dangerous Method en Cosmopolis), niet tippen aan twee films die hij begin deze eeuw maakte. Eastern Promises (2007), over de Russische maffia in Londen, is de bekendste. Maar A History of Violence is minstens zo goed. Cronenberg, die ooit begon met intellectualistische horror en later even intellectualistische en weinig toegankelijke boekverfilmingen maakte (Naked Lunch, Spider), leverde in 2005 een ogenschijnlijk simpele film af, waarin hij zich een volleerd en meesterlijk verteller toont. Alles klopt in dit verhaal over een liefdevolle huisvader (Viggo Mortensen, die ook de hoofdrol in Eastern Promises en A Dangerous Method zou spelen) die op een dag een heldendaad verricht. De publiciteit die daarvan het gevolg is, probeert hij vergeefs te voorkomen. Snel wordt duidelijk waarom hij liever anoniem had willen blijven. Stukje bij beetje valt zijn vredige bestaan in gewelddadige stukken uiteen, waarbij zijn huwelijk en gezin niet ongeschonden blijven. Met een van de mooiste wanhopige vrijpartijen uit de filmgeschiedenis.


A History of Violenc


Fox, 22.00-23.40 uur. e (David Cronenberg, 2005)

The Curious Case of Benjamin Button

(David Fincher, 2008) Het uitgangspunt van deze film, naar het korte verhaal van F. Scott Fitzgerald, is meesterlijk en onmogelijk: Benjamin Button wordt tijdens zijn leven jonger in plaats van ouder. Hij komt ter wereld als een bejaarde en sterft als een pasgeborene. Onmogelijk, want zoiets mag je in een verhaal overtuigend kunnen beschrijven, in een film moet je het overtuigend zichtbaar maken. Oscars voor de make-up en special effects dus. Maar verder lukt het Fincher maar met mate te overtuigen met het liefdesverhaal dat volgt. Als een kromlopende kleuter met rimpels ontmoet Benjamin Daisy (Cate Blanchett), op dat moment een jaar of 10. Een ontmoeting die leidt tot een levenslange romance. Noodgedwongen vertelt Fincher het verhaal nogal afstandelijk, waarbij hij, ongetwijfeld voor de herkenbaarheid, Benjamins geschiedenis à la Forrest Gump verbindt aan historische gebeurtenissen.


Veronica, 20.30-23.45 uur.

Diabolo menthe

(Diane Kurys, 1977) Autobiografische film van de Franse regisseuse Diane Kurys (1948) over haar jeugd in een buitenwijk van Parijs, als kind van gescheiden ouders. Na een zomer met hun vader in Deauville, 1963, keren twee zusjes terug naar de flat van hun moeder voor het begin van een nieuw schooljaar. In mooie miniatuurtjes toont Kurys het dagelijks leven van de 13-jarige Anne en haar twee jaar oudere zus Frédérique. Het zwaartepunt ligt bij het strenge meisjeslyceum, waar de leraressen ofwel een waar schrikbewind voeren ofwel geen orde kunnen handhaven. Meer dan de school en de woning heeft Kurys niet nodig om alle zaken de revue te laten passeren die zo belangrijk zijn in een jong meisjesleven: vakantieliefde, eerste ongesteldheid, de dood van Kennedy, dansfeestjes, roddels en zwijmelgesprekken. En het lukt haar zelfs te laten zien hoe Parijs langzaam politiseert als gevolg van de problemen in kolonie Algerije. Ingetogen, veelzeggend drama.


TV 5, 00.00-01.35 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden