Vermoeiende ongein met Gérard Depardieu

Les anges gardiens van Jean-Marie Poiré. Met Gérard Depardieu en Christian Clavier. In Alfa 2 Amsterdam..

PETER VAN BUEREN

Je noemt het situatiehumor. Eerst een lange aanloop. Gérard Depardieu is eigenaar van een nachtclub en bovendien verloofd met de ster van de show. Tuurlijk zijn de andere meisjes jaloers, dus dat levert bij voorbaat enkele vermakelijke momenten op (mooie vrouwen die lelijk naar elkaar kijken!), nog los van het extraatje dat we en passant ook wat blote borsten en billen kunnen bekijken.

Dan wordt Gérard thuis opgebeld door een oude vriend. Wij in de bioscoop zien in wat voor nare omstandigheden die vriend zit: achtervolgd door de Chinese mafia probeert hij zijn Chinese zoontje met een heleboel poen vanuit Hong Kong veilig naar Parijs te krijgen, maar hij redt het niet en vraagt Gérard, van wie hij vanwege iets van vroeger een wederdienst te goed heeft, hem te komen helpen.

De vrienden zijn heel goed met elkaar. Gérard noemt hem schattebout, dat is in het Frans poulet (mannelijk). Dit laatste klinkt hetzelfde als poulette (vrouwelijk). En dat is, na de ingewikkelde inleiding, uiteindelijk de grap: de verloofde van Gérard, toch al aan de jaloerse kant, denkt vanwege dat schattebout (poulet-poulette) dat hij iets heeft met een dame in Hong Kong.

Vermoeiend? Ja, nogal. Les anges gardiens is opgebouwd uit tal van gelijksoortige ingewikkelde toestanden, uitmondend in misverstanden en een situatiegrap.

Opeens, dan zijn we al dik over de helft, gooit regisseur Jean-Marie Poiré - die met zijn komische ster Christian Clavier al meer dan tien jaar humoristische films maakt waar het Franse publiek plat voor gaat - er een nieuw gegeven in dat tot nieuwe situatiehumor leidt. Als Depardieu dat Chinese jochie van zijn inmiddels door de Chinese mafia weggewerkte vriend onder zijn hoede heeft genomen, brengt hij hem onder bij een groep Franse jongens die met een kapelaan (komische rol Clavier) een reisje naar Hong Kong hebben gemaakt.

Dan verschijnen plotsklaps twee engelbewaarders en wordt de filmtitel duidelijk. Die van Gérard is een echte engel die hem probeert in het gareel te houden, die van de kapelaan is een duivel die de priester probeert te verleiden tot stoute dingen. Dat is weer een situatie die grappen oplevert. Kapelaan ziet vrouwenrok opwaaien, zijn duivel slaakt kreetjes van oelala, hij kijkt verschrikt. Lachen!

Er iets niets tegen lachen, maar zullen we het houden op: smaken verschillen?

Peter van Bueren

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden