Vermoeidheid speelt op en irritaties nemen toe

Van buitenaf leek het een saaie etappe, maar de renners hadden het zwaar. Fedrigo won.

PAU - Soms probeer je iemand te overtuigen van de schoonheid van de wielersport. De vijftiende etappe van de Tour de France was daar niet geschikt voor. Groepje weg, peloton op meer dan tien minuten, Franse winnaar, slotconclusie voor de leek: wielrennen is slaapverwekkend.

Etappes zonder verhaal bestaan niet. Tussen Samatan en Pau stapten maandag zes renners af, onder wie de Nederlandse sprinter Kenny van Hummel. Een andere Nederlander, Bram Tankink, dacht aan opgeven en was, zonder de plaspauze die werd ingelast door het peloton, verdwaald in de Franse land.

Het was een dag die door alle renners wordt gevreesd, 'slechts' 158,5 kilometer, nog heel veel ploegen zonder ritzege en een etappeprofiel met twee colletjes van de vierde en een van derde categorie. Werk voor de sprinters, dachten velen. Maar niet de renners, die aan de horizon de Pyreneeën zagen opdoemen.

Het was zo'n dag dat het leek alsof het peloton een voorschot had genomen op de rustdag. In werkelijkheid begon het peloton de vermoeidheid te voelen en neemt de irritatie toe.

'Heb je zelf weleens op een fiets gezeten?', vroeg Bradley Wiggins geagiteerd nadat hem de vraag was gesteld waarom Team Sky op een dag als deze, als het parcours relatief vlak is, niet had getracht Mark Cavendish aan een tweede ritzege te helpen. De geletruidrager rekende voor: 'We hebben 2.000 meter hoogteverschil overbrugd in 158 kilometer. Het was vreselijk zwaar vandaag.'

Zo zwaar dat Wiggins zijn ploeggenoten vroeg na pakweg 60 kilometer de op hol geslaagde bende tot kalmte te manen. Bernard Eisel probeerde het, Edvald Boasson Hagen hief zijn armen in de lucht. Tevergeefs. Naast hem spoorde Alexandre Vinokoerov het volk juist aan. Tegenstrijdige belangen, daar zijn er in de derde Tourweek veel van.

Als de 22 wielerploegen 's ochtends geparkeerd worden in de startplaats van de dag, blijven de deuren van de bussen vaak nog een tijdje dicht. De gordijnen zijn gesloten. Er mag niemand in, er gaat niemand uit.

Het is het moment om plannen te smeden. De ploegleider pakt het routeboek er nog eens bij en wijst op de plekken waar de etappe waarschijnlijk beslist gaat worden. Soms wordt er van de laatste kilometers een dvd afgespeeld. De Tour win je allang niet meer in bed, zoals Joop Zoetemelk eens doceerde, maar in de teambus.

Pierrick Fedrigo had maandagochtend in de bus van FDJ-Bigmat al aangekondigd dat hij de vijftiende etappe zou gaan winnen. 'Soms krijg je weleens het gevoel dat dit jouw dag kan worden. Dat had ik vandaag.'

Er waren ongetwijfeld meer renners met dezelfde grootspraak, maar Fedrigo wist waarover hij het had. Hij is de Franse uitgave van Rabobank-renner Luis León Sanchez en won in zijn carrière al vier ritten in de Tour. Zijn grootste kwaliteiten? Sterke benen en koersgogme.

Veel renners hebben in deze Tour eigenlijk al niets meer te zoeken. Voor de ploegen zonder sprinter en klimmer was het maandag de laatste kans op succes. Dus werden er voor de start van de etappe een paar harde noten gekraakt in sommige teambussen.

Orica-Greenedge: 'We rijden niet voor Matt (Goss, red.).' Conclusie: Goss is gewogen en te licht bevonden als sprinter.

Lotto: 'We rijden, maar met niet meer dan twee renners.' Conclusie: algehele tevredenheid na drie ritzeges voor Greipel.

Liquigas: 'We rijden niet.' Conclusie: Nibali heeft nog ambities.

Saxo Bank: 'Op leven en dood: we zitten mee met een ontsnapping.' Conclusie: Riis wordt wanhopig van de resultaten.

BMC: 'Breng Cadel (Evans, red.) veilig naar de finish.' Conclusie: Evans wil op het erepodium terechtkomen in Parijs.

Sky: 'De gele trui is prioriteit nummer 1. Conclusie: Cavendish gaat in de Tour moeilijke jaren tegemoet bij Team Sky.

Dus ontstond er na ruim zestig kilometer een kopgroep met Voeckler, Vandevelde, Fedrigo, Devenyns en Dumoulin. Maar nog zonder renner van Saxo Bank. Nicki Sörensen probeerde de oversteek naar de kopgroep in z'n eentje te maken. Onbegonnen werk, begreep ook ploegleider Bjarne Riis. Hij zette zijn ploeg vervolgens op kop van het peloton en chanteerde zijn collega's die met een renner in de kopgroep vertegenwoordigd waren. Als jullie Sörensen niet laten terugkeren, laat ik mijn ploeg het gat dichtrijden.

'Blufpoker. Wij hadden dat gat nooit dichtgereden', zei Karsten Kroon, wegkapitein bij Saxo Bank. Maar Sörensen mocht aansluiten, het peloton kwam op adem en Fedrigo volgde zichzelf op op de erelijst in Pau. Het sprintje dat hij daarvoor nog moest trekken tegen Vandenvelde was een formaliteit. Bijna slaapverwekkend.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden