Vermakelijke strijd om het eerste millenniumlicht OVER NIEUW-ZEELAND

Nieuw-Zeeland verwacht topdrukte in het jaar 2000. Nu al maken verschillende plaatsen ruzie over de vraag waar de eerste zonnestralen in 2000 te zien zullen zijn....

door Joep Auwerda

WAAR zijn de eerste zonnestralen van het jaar 2000 te zien? 'Bij ons', zeiden ze in Gisborne, een plaats in Nieuw-Zeeland, op het noordoostpuntje van het Noordereiland. 'Daar vieren we al jarenlang het Eerste Licht Festival. Vanaf de top van Kaiti Hill kun je prachtig de allereerste lichtstralen van iedere nieuwe dag zien.'

Nietes, zei Hastings, dat tweehonderd kilometer onder Gisborne ligt en Te Mata Peak (399 meter) op haar grondgebied heeft staan. 'Kijk maar, Terralink, een overheidsinstelling heeft het nauwkeurig uitgezocht: het eerste licht is op Te Mata Peak te zien.'

Waarop Gisborne de ultieme troef inzette: Mount Hikurangi, een berg die 75 kilometer buiten de stad staat en 1354 meter hoger is dan Te Mata Peak. Een woordvoerster van Events Gisborne becommentarieerde kortaf: 'Hikurangi is de eerste landmassa in Nieuw-Zeeland waar de nieuwe dag te zien is, Gisborne de eerste stad - einde verhaal!'

De vermakelijke strijd staat beschreven in The Millennium, A Rough Guide to the year 2000 (* 24,25). (Mount Hikurangi staat in de eindklassering zesde. Volgens de gids komt de zon nóg eerder op in Millennium Island, Flint Island, Antipodes Island, Pitt Island en Kiritimati.)

In de gewone reisgidsen over Nieuw-Zeeland is het gekissebis tussen Gisborne en Hastings niet terug te vinden. Gisborne wordt daarin hoofdzakelijk beschreven als de plek waar James Cook in oktober 1769 voet aan wal zette en onmiddellijk in conflict raakte met de Maori's.

En Hastings staat bekend als 'de fruitschaal' van Nieuw-Zeeland.

New Zealand, The Rough Guide (* 48,90) noemt de ruzie tussen de twee stadjes ook niet en stelt kort vast dat in Gisborne het eerste millennium-licht gezien kan worden. Over Hastings' aanspraken op de millennium-primeur op Te Mata Peak meldt de gids niets. Wel lezen we dat als we daar straks naar de zon gaan staan turen, we bovenop de restanten van een drama staan: 'Het kalksteen van Te Mata Peak heeft de vorm van Rongokako, een Maori-opperhoofd. Hij is gestikt in een rots, toen hij probeerde zich door de berg heen te eten om een mooie vrouw het hof te maken. De verdrietige dochter van Rongokako wierp zich van de berg. Die sprong kun je tegenwoordig nadoen: je kunt vanaf de top paragliden.'

We moeten het New Zealand (Moon Travel Handbooks, * 50,25) vergeven, want de gids verscheen in 1996, een jaar voordat de millennium-strijd

tussen Gisborne en Hastings losbarstte. The claim to fame van Gisborne wordt daarin wél genoemd, maar niet die van Hastings.

New Zealand (Lonely Planet, * 53) is uitgegeven in september 1998, maar bij het hoofdstukje over Gisborne geen woord over het millennium. In een klein park aan de mond van de rivier staat een beeld van Nicholas Young, Cooks scheepsjongen die Nieuw-Zeeland het eerst zag. Je kunt de Kaiti Hill beklimmen, vanwaar je fraaie uitzichten hebt. Vergeet bij het begin van de wandeling niet het Cookmonument te bekijken. Veel Maori-cultuur in Gisborne; er wordt Te

Reo Maori (de taal van de Maori) gesproken. Dat soort feiten, maar niets over affiches in de stad met de tekst: Gisborne, First to see the new Millennium.

Het geeft allemaal niets: wie een keurig overzicht wil van speciale millenniumactiviteiten en -reizen, koopt The Millennium, A Rough Guide to the year 2000. Een waarschuwing uit deze gids had in de andere gidsen niet mogen ontbreken: 'Nieuw-Zeeland is, samen met Australië, ongetwijfeld dé bestemming van het jaar 2000. Het gehele jaar zijn er moeilijkheden te verwachten bij het boeken van vluchten en accommodatie.'

En: 'Boek nu, hoewel het al te laat kan zijn. Wat betreft accommodatie is er een voordeel: tijdens de jaarwisseling is het in Nieuw-Zeeland hoogzomer, dus kan er altijd gekampeerd worden.'

Tramping in New Zealand (Lonely Planet, * 48,90) beschrijft waarom een mens, behalve om geëmigreerde neven op te zoeken, naar Nieuw-Zeeland zou willen: vanwege de schitterende natuur. Het land kent plant- en diersoorten die nergens anders voorkomen, zoals het vogeltje dat een nationaal symbool is geworden, de kiwi. Bergen met skisneeuw, regenwouden, thermische bronnen, zandstranden van negentig

kilometer lang, meren met kristalhelder water en De Pohutu, de grootste geiser van Nieuw-Zeeland.

MET de komst van de mens, eerst de Maori, later de Pakeha (Europeanen) en de dieren die zij meenamen, legden veel soorten het loodje. Er heeft een vogel van vier meter hoog rondgelopen, een moa, die al eeuwen was uitgestorven voordat de eerste Europeanen kwamen. Skeletten van de moa staan in menig museum.

Mooie levende natuur is bijvoorbeeld, schrijft Tramping in New Zealand, te zien langs de Routeburn Track: door regenwoud in het Mount Aspiring National Park, en over alp-achtige bergen met schitterend uitzicht. Sinds 1995 wordt de drukte op de route bestreden met een reserveringssysteem voor wandelaars. Drukte is overigens zeldzaam in Nieuw-Zeeland. Het zegt veel over de schoonheid

van de Routeburn Track, dat er juist hier op uitkijkpunten samenscholingen ontstaan.

Ook algemene gidsen besteden veel ruimte aan natuurschoon. Nieuw-Zeeland (Nelles Guide, * 32,50) bijvoorbeeld: 'De Highway 2, in

de richting Wairoa en Napier, brengt u naar het natuurreservaat Morere Scenic Reserve, ten zuiden van Gisborne. De natuur is hier overweldigend. In het oerwoud leven beschermde, inheemse vogelsoorten. Thermische bronnen nodigen de reiziger tot een warm bad. Nadat u het reservaat hebt verlaten, leidt een afslag naar links

naar de goudgele stranden en het kristalheldere water van het Mahia Peninsula, een ideaal oord voor surfers, vissers, duikers en zwemmers.'

De mooiste natuurfoto's staan in New Zealand, Insight Guides (Cambium, * 49,90). Maar ook de beschrijvingen van cultuur, historie en de grootste steden in deze gids zijn top. Het is goed te merken dat een team van Nieuw-Zeelandse auteurs de gids schreef. Ze geven de

toeristen het gevoel eerste-handsinformatie te lezen. Christchurch, schrijft Insight Guides, is in 1850 gesticht door de Canterbury Association. Dat klinkt Engelser dan Engeland. De bevolking gelooft dat het riviertje de Avon is genoemd naar Shakespeares geboorteplaats: Stratford-upon-Avon. Maar helaas: de eerste pioniersgezinnen kwamen uit Schotland en de Avon is naar een Schots beekje vernoemd.

'Chauvinistische inwoners van Auckland beweren weleens dat Nieuw-Zeeland eindigt bij de Bombay Hills, die ongeveer veertig kilometer ten zuiden van hun stad liggen', schrijft de gids. De miljoen Aucklanders zijn erg tevreden over hun stad. De inwoners van hoofdstad Wellington zien Auckland als The Big Smoke en Sin City, waar de mensen slechts belangstelling hebben voor drie dingen: strand, boten en barbecues. De gids geeft de Aucklanders groot gelijk, want nergens ter wereld kun je beter van het water genieten dan in Auckland.

Verder nog: Reishandboek Nieuw-Zeeland (Elmar Reishandboeken, * 34,50), Let's Go New Zealand (The world's bestselling budget travel series, * 54,95), Nieuw Zeeland (Lannoo's Reisgids * 59,50): het land

beschreven in 26 dagtochten.

Classic Tramps in New Zealand (Cicerone Guide, * 61,15). Mit dem Fahrrad durch Neuseeland (Mundo Verlag, * 33,60). Classic New Zealand

Adventures (Compass Star Publications, * 41) met informatie over wandel-, fiets- en kanotochten, bergbeklimmen, skiën en paragliden. New Zealand Whitewater, 100 Great Kayaking Runs (Craig Potton Publishing, * 59,50).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden