Verlofstress slaat toe wanneer de opvattingen opraken

Beeld de Volkskrant

Er bestaat iets dat 'verlofstress' heet, deze krant berichtte er gisteren over. Er zijn loondienstmensen mee gemoeid die verwikkeld blijken te zijn in 'de slag om vrije dagen tijdens de zomermaanden' - het leven is een aaneenrijging van veldslagen en voor elke verliezer staat inmiddels een rancunepartij klaar om de vertegenwoordiging in het parlement ter hand te nemen.

Voor zzp'ers beperkt verlofstress zich tot de dagelijks terugkerende gedachten 'alweer niets verdiend vandaag' en 'wat er ook gebeurt, niet m'n schrijfhand blesseren'. Frivole zorgen die natuurlijk in geen verhouding staan tot sneuvelen in de slag om de zomervakantie.

Bij mij begint de verlofstress toe te slaan wanneer de opvattingen opraken.

Wanneer ernstige misstanden - Loze beloften! Kiezersbedrog! Racisme! Poetin! Trump! Seksisme! Asscher is vergeten dat hij vicepremier is! Racisme! Bonusbankiers! Brexit bedreigt aardbeienpluk! Racisme! Baantjescarrouselkartel! - grappiger dan normaal lijken.

Wanneer de journalistiek zich opmaakt voor haar eigen variant van de barre tocht door de woestijn: de komkommertijd.

Wanneer het meestgelezen stukje op site van de Volkskrant de titel 'Wanneer is seks keurig en wanneer niet?' draagt.

Wanneer Ronald Plasterk alwéér een niet gelukt project naar de kelder met mislukkingen moet dragen en daar eenmaal aangekomen constateert: 'vol'.

Wanneer Arend Jan Boekestijn op de publieke omroep zijn bovenlijf ontbloot.

Wanneer ingezondenstukkenschrijvers zich een plek op de opiniepagina weten te verwerven met klaagzangen over lawaai in de binnenstad - in normale tijden zouden ze een afwijzingsbrief krijgen, vergezeld van het advies in stilte te verhuizen naar het platteland, maar wanneer de zomerkolder heeft toegeslagen is alles anders en worden ook de uitwassen van de vergrijzing serieus genomen.

Wanneer Kamerleden gaan barbecueën en verslaggevers daar serieus verslag van doen.

Wanneer de schrijfdrang plaatsmaakt voor trek in heel veel drank en gebrande nootjes.

Dan is het tijd voor vakantie.

Geen nood, de opvattingenmachine zal blijven draaien. Zo ontpopte Jan Smit zich deze week bij het praatprogramma Jinek tot deskundige aangaande de bijstand. Smit is een volkszanger die in het verleden goede recensies kreeg van Jan Peter Balkenende, een voormalige premier, en die tegenwoordig een tv-programma schijnt te presenteren waarin 'bekende artiesten huilend elkaars liedjes aanhoren' (bron: Mediacourant). In de bijstand zitten, zo wist Jan Smit gezeten aan tafel bij Jinek te vertellen, allemaal losers die op zijn kosten mogen hobbyen met een bedrijfje. Dat had hij voor zichzelf ook wel gewild: lekker in de bijstand liedjes componeren.

Elders las ik dat Patty Brard zich op tv woedend heeft uitgelaten over het uitsluiten van de PVV bij de formatie; ik kan geen details verschaffen, want ik kon het niet opbrengen het fragment terug te kijken, ook dat is verlofstress. Ze is, toegegeven, een beetje aan de late kant met deze opinie, maar het is een veelbelovend begin van een carrière als zomerformatiewaarnemer.

Ik laat u in uitstekende handen achter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden