Verlangen naar Franse of Italiaanse bergweggetjes

Mazda's succesnummer MX-5 bracht in 1989 het plezier in autorijden terug. Ook de vierde generatie van de roadster maakt deze reputatie waar.

Ernst Clowting
De Mazda MX-5 Beeld ap
De Mazda MX-5Beeld ap

Geen idee hoe je de BMW-slogan 'Freude am fahren' in het Japans vertaalt, maar als je ergens lol in rijden van krijgt, dan is het wel van de Mazda MX-5. Blik had het sportwagentje vijf dagen ter beschikking en al die tijd is de glimlach niet van het gezicht geweken. Daarbij ook nog eens geholpen door vijf zonnige nazomerdagen, zodat het stoffen dakje lekker naar beneden kon blijven.

De nieuwe MX-5 is de vierde generatie van de auto die voor het eerst verscheen in 1989 en daarmee zorgde voor de terugkeer van de toen bijna uitgestorven 'roadster', de relatief goedkope, lichte, sportieve tweepersoonscabrio. De in de jaren zestig populaire modellen als MGB, Triumph Spitfire, Lotus Elan en Fiat Spider werden niet meer gemaakt. Autofabrikanten durfden het na de oliecrisissen van de jaren zeventig niet meer aan met weinig praktische 'funcars' te komen. Autorijden en plezier, dat was in die tijd geen politiek correcte combinatie.

Maar Mazda dacht eind jaren tachtig dat het weer moest kunnen en introduceerde de MX-5. Het werd een groot succes: inmiddels zijn er wereldwijd een kleine miljoen van verkocht.

Dat succes zit hem in een combinatie van factoren: lage prijs, eenvoud, Japanse betrouwbaarheid en vooral fantastische rijeigenschappen. Dat gold voor de eerdere versies, en geldt ook weer voor de nieuwe MX-5.

Info

Gereden
Mazda MX-5
Prijs 32.990 euro (vanaf 28.990 euro)
Gewicht 950 kg
LxBxH 3,91 x 1,91 x 1,22 m
Motor 1.496 cc viercilinder benzine
Vermogen 131 pk

Controle

Als je alleen kijkt naar prestaties, zijn die niet schokkend: van een 0-100-tijd van 8,3 seconden en een topsnelheid van 204 km/uur zal de concurrentie niet wakker liggen. Want concurrerende roadsters zijn er weer volop: de BMW Z4, Audi TT, Mercedes SLK en Jaguar F-Type, om er een paar te noemen. Stuk voor stuk sneller, maar ook (heel) veel duurder. Maar of je dat extra geld er in puur rijplezier ook uithaalt, valt te betwijfelen.

De nieuwe MX-5 is met 950 kilo nog lichter dan zijn voorganger en doordat dat gewicht ideaal is verdeeld (50 procent op vooras, 50 procent op achteras) stuurt de auto haarscherp en reageert hij op de kleinste stuurbeweging. Dat is even schrikken als je er voor het eerst mee op weg bent, maar het went snel en dan wil je alleen nog maar zo veel mogelijk bochtige weggetjes opzoeken.

Dat gevoel van controle wordt nog verhoogd door iets wat Mazda 'Jinba Ittai' noemt. Japans voor 'ruiter en paard zijn één'. Gezwollen pr-taal natuurlijk, maar er zit er iets in: je voelt je inderdaad een beetje onderdeel van de auto. Je zit extreem laag, in uitstekend steun gevende sportstoelen. Met het korte pookje klik je de zes versnellingen razendsnel op hun plek, terwijl de uitlaten een bescheiden, maar lekkere metalige snerp laat horen.

De Mazda MX-5 Beeld anp
De Mazda MX-5Beeld anp

Nooit oncomfortabel

En het wordt nooit oncomfortabel. Natuurlijk is de MX-5 redelijk stug geveerd en zijn vooral korte hobbels voelbaar, maar ook na een dag rijden stap je nog fit uit. Met één kanttekening: mits je niet te lang op de snelweg rijdt. Bij hogere snelheden is vooral het windgeraas, ook met het dak dicht, fors en op de lange duur vermoeiend.

Met open dak zit je overigens, zeker met de zijruiten dicht, behoorlijk uit de wind. Dat geldt zelfs voor lange mensen. De 1,97 metende collega die op ons verzoek de MX-5 met het dak dicht even kwam 'passen', kon tot zijn verbazing niet alleen achter het stuur komen, zij het met wat moeite, maar hij raakte met zijn hoofd het dak niet en keek niet tegen de bovenste raamstijl aan.

In de cockpit is het verder ook verre van spartaans: navigatie, muziek en telefoon zijn naar keuze te bedienen via een aanraakscherm of een draaiknop op de middenconsole, er is cruisecontrol, automatische airco en voor de kille dagen kunnen de voorstoelen worden verwarmd.

Wat er niet is: een elektrisch openend en sluitend dak. Dat zou elektromotoren en dus extra gewicht betekenen, en op het gewicht heeft Mazda juist zo veel mogelijk bezuinigd. Het blijkt ook nergens voor nodig: trek een hendel midden boven naar beneden en zwaai met één hand het dakje naar achteren. Even een klap na om het in de vergrendeling te klikken en klaar. Weer dicht: omgekeerde volgorde, 3 seconden werk.

Het ontbreken van elektromotoren voor het dak heeft nog een voordeel: er blijft nog wat bagageruimte over. Toegegeven, 130 liter is niet veel, maar een krat bier en een megatas weekendboodschappen gingen er probleemloos in. Dus ook een vakantie met niet al te veel bagage moet kunnen. Want de MX-5 doet toch wel erg verlangen naar zonovergoten Franse of Italiaanse bergweggetjes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden