'Verkopers gevraagd', maar er komt niemand

In het centrum van Utrecht zijn vijfhonderd vacatures voor verkopend personeel. Overal hangen advertenties op de winkelruiten. Van de ingang van Hoog Catharijne tot de treinen zijn het er al meer dan vijftien: vaste verkoopsters, parttime oproepkrachten, tijdelijke verkopers, filiaalmanagers, zaterdaghulpen of vakantiekrachten....

Van onze verslaggever

Geert Dekker

UTRECHT

'Wat kan ik nog meer doen?' vraagt Jeroen van Hemert, bedrijfsleider van kledingwinkel Warehouse op de Oudegracht. Vijfentwintig verkopers heeft hij rondlopen, en er staan er drie op het punt van vertrekken. Vandaar het aanplakbiljet op een van de zuilen bij de ingang. 'Fulltime krachten gevraagd'.

Ach, natuurlijk melden zich af en toe wel kandidaten. 'Maar als pa of ma dan mee is gekomen om dat eventjes te regelen en het meisje zelf staat er passief bij, dan maakt dat niet bepaald een zelfstandige indruk.'

En áls er dan een geschikte kandidaat wordt aangenomen, is het maar afwachten hoelang hij of zij blijft.

'De stroom gaat met het geld mee', zegt Van Hemert, 'voor een stuiver per uur meer zijn ze alweer weg.'

De detailhandel heeft een structureel personeelsprobleem. Volgens cijfers van het Hoofdbedrijfschap Detailhandel is 4 procent van de vacatures (vorig jaar 126 duizend) na drie weken nog niet vervuld. Dat wil zeggen dat er voortdurend ongeveer vijfduizend banen beschikbaar zijn.

Rond de zomer is de nood het hoogst, en stijgt dat aantal tot grote hoogten. Personeel dat als vast beschouwd werd, neemt ontslag om lang op vakantie te kunnen, of wisselt van werkgever omdat je na een jaar in dezelfde winkel als 'oude rot' te boek staat.

De bedrijfsleider van de mobiele-telefoonwinkel Phones 4U in het Utrechtse centrum weet dat er bij zijn bedrijf landelijk zestig vacatures voor verkopers zijn. Maar zijn hoop is niet gevestigd op de advertenties in de etalage, die hangen er slechts voor de vorm.

'Er komt gewoon niemand', zegt hij. Het interne en externe cursusprogramma van Phones 4U is de voornaamste leverancier van nieuw personeel.

Arbeidsbureaus zijn de grote afwezigen in de strijd om winkelpersoneel. Die hangen ook alleen maar de vacature op, zo klinkt het. Wat niet wegneemt dat er met name bij de winkelketens wat meer aandacht voor dat medium ontstaat.

Zo meldt de assistent-bedrijfsleider van Xenos in Hoog Catharijne dat het hoofdkantoor vorige week liet weten dat vacatures voortaan ook bij het arbeidsbureau gemeld moeten worden. Wat hem er overigens niet van zal weerhouden om de bordjes met 'personeel gevraagd' te laten hangen. Of zijn huidige verkoopkrachten te blijven ondervragen over werklustige vrienden en kennissen.

Maar de winkel is niet favoriet bij jonge werknemers. Volgens K. Wiggers van het Economisch instituut voor het midden- en kleinbedrijf hebben de zorg en de horeca een beter imago. 'In een winkel werken is leuk als je niets anders kunt krijgen. Dat is ongeveer het beeld.'

De 18-jarige Sandra, werkend bij Roberto Shoes in Utrecht, bevestigt dat beeld als ze praat over haar eigen carrière.

'Ik heb dit nu een jaar gedaan en ik vond het leuk werk hoor', zegt ze. 'Je kletst veel met mensen en zo, maar je kunt niet hogerop. Je zit vast. Nu ga ik in het bedrijf van mijn broer werken, als secretaresse. Zo direct na mijn school wilde ik dat niet doen, maar nu wel. In het bedrijf van mijn broer zal ik echt een vak leren.'

En dus hangt er ook bij Roberto Shoes weer een briefje achter de winkelruit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden