Verklaring

Dus dr. Edwin de Roy van Zuydewijn gaat prinses Beatrix voor de rechter slepen. Nu kan iedereen dat, maar als je dr. Edwin de Roy van Zuydewijn heet, staat de toegang tot de media open. In Eén op Eén ontving Sven Kockelmann de verschoppeling van de Oranjes. Het nieuws was vooraf ingeboekt: al dagen ging het bericht dat dr. De Roy van Zuydewijn met verse details zou komen in de slepende kwestie over het afluisteren en volgen van hem en ex Margarita.


Voor de fijnproevers: volgens hem wist Beatrix dat de directeur van haar kabinet, Felix Rhodius, vertrouwelijke informatie over dr. De Roy van Zuydewijn doorspeelde naar zijn toenmalige schoonvader en zwager. Beatrix had dus 'leiding gegeven aan het schenden van ambtsgeheim'. Hoe hij dat precies wist, bleef onduidelijk, maar dat maakt niet uit: dr. De Roy van Zuydewijn is altijd goed voor stellige beweringen. Komt allemaal in zijn kaskraker Inside House of Orange; Fascism, Corruption & Assassinations.


Beatrix hoefde niet meteen in een busje afgevoerd, als ze maar openheid van zaken gaf, zei dr. De Roy van Zuydewijn. Hij had verklaringen bij zich. Notariële verklaringen. Sven Kockelmann hield ze in beeld, en inderdaad: zo zagen notariële verklaringen er uit.


Het oogt officieel, maar hoe 'notarieel' ook, uiteindelijk zijn het 'slechts' verklaringen. Geen bewijzen of concrete aanwijzingen die verdergaan dan vermeende en gedeelde indrukken. Juridisch wankel, waarmee de zaak vooralsnog trekjes houdt van die andere slepende kwestie: de zaak-Demmink.


Ook anderszins was het vooral het beeld dat sprak. Dr. De Roy van Zuydewijn was er bepaald niet magerder op geworden. Opvallend, voor iemand die constant op de hielen wordt gezeten. Op het gevulde gezicht parelden zweetdruppeltjes, vlakbij de grens met het ingevette haar.


Dr. De Roy van Zuydewijn hield het hele gesprek lang de handen plat op tafel - het virus van de mediatrainer, die rust en weloverwogenheid doceert maar onzekerheid blootlegt. Zijn rechterhand verliet het tafelblad pas toen Sven hem tot slot bedankte. Dr. wiebelde met zijn stoel. Pesterijtje van Eén op Eén: de draaistoel is de leugendetector van de journalistiek.


Het lijkt iets van de laatste tijd: steeds meer pleitbezorgers in een duistere zaak vinden op tv een gespreid bedje, waar zij vrijwel onweersproken hun zegje mogen doen. Onder het mom van nieuw licht schijnt een duidelijk belang.


Vooral advocaten zijn populair: de advocaat van de Deurnse juweliers 'exclusief' in het NOS Journaal. De advocaat van pedoseksueel Benno L. in Eén op Eén, bedreigd en cliënten verloren: Benno kan buiten Leiden gewoon over straat, zonder begeleiding.


Het kan goed uitpakken. Jan Vlug, advocaat van de moordenaar van Marianne Vaatstra, voerde eind 2012 in Nieuwsuur een ronduit indrukwekkend gesprek met Twan Huys in een zaak die de natie jaren had beziggehouden. Zeker: het mediamonster moest hier gereduceerd tot mens, maar voorop stond het verhaal dat iedereen wilde weten.


Dat trachtte ook Badr Hari toen hij dinsdag een vol uur lang mocht aantreden in RTL Late Night, een privilege normaliter voorbehouden aan de premier in P&W of Buitenhof. Hij bleek opvallend welbespraakt en had duidelijk geoefend in redelijkheid en fatsoen. Totdat hij het natrappen op een van zijn slachtoffers lachend omschreef als een 'Einstein-achtig moment met een vleugje waanzin'. Het beeldscherm vertoonde de barsten van zijn eigen ingegooide glazen.D

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden