Verkeer

Mijn rondreis met een vriendin door Noord-Portugal zat er bijna op. De laatste twee dagen zouden we in Lissabon logeren bij een vriend die ooit uit Angola gevlucht was en via Nederland in Portugal belandde....

Vanwege het slechte weer bood hij een sight-seeing Lissabon aan met zijn auto. Al snel raakten we ongewild op de snelweg naar de Algarve. Geen probleem; dan draaien we toch gewoon op de snelweg. Het begon steeds harder te regenen zodat de met touwtjes vastgebonden ruitenwissers het begaven. Provisorisch werden deze vast geknutseld op de vluchtstrook.

De volgende dag zouden we om half een terugvliegen naar Amsterdam. Gezien de ervaring van de dag ervoor opperden wij dat we wellicht beter de metro naar het vliegveld konden nemen. Dit plan werd resoluut van de hand gewezen. Wij zouden gebracht worden. Op ons aandringen reden we ruim op tijd weg, maar kwamen al snel in een file terecht. We verweten mijn Angolese vriend dit te hebben kunnen voorzien. Deze maande ons kalm te blijven en gaf zijn vriend opdracht binnendoor te rijden. Laatstgenoemde werd hoe langer hoe nerveuzer en het begon ook nog eens hard te regenen, maar gelukkig bleven de ruitenwissers het doen.

Al snel verdwaalden we en kwamen we vast te zitten in hartje Lissabon. Het liep inmiddels tegen half een dus stond het al vast dat we het vliegtuig zouden missen. Mijn vriendin en ik die onderhand bijna ontploften, commandeerden de mannen de auto aan de kant te zetten en op zoek te gaan naar een telefooncel. Ik kreeg een pinnige vrouw van de luchtvaartmaatschappij aan de lijn die vroeg hoe we het in ons hoofd haalden in dit weer en op dit tijdstip in Lissabon te gaan rijden. Het vliegtuig had een half uur vertraging dus als we opschoten, zouden we het nog kunnen halen.

Bezweet rukten we onze tassen uit het autootje dat in allerijl fout geparkeerd stond. We gaven de doodnerveuze bestuurder snel een hand en lieten hem beduusd achter. Vervolgens stormden we de metro in die echter maar tot op vijf kilometer van het vliegveld reed. De laatste kilometers legden we af in een taxi. Op het vliegveld zeiden we mijn vriend snel gedag en renden naar de incheckbalie. Net op tijd, en nog net twee plaatsen in het rokersgedeelte. Blauw van de rook kwamen we aan op Schiphol.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.