Verjaardag van Het Volk ontaardt net niet genoeg

Het Verjaardagsfeest (Geen Pinter) van Bouke Oldenhof, door Het Volk. Regie: Aike Dirkzwager. 26 november, Toneelschuur Haarlem. T/m 28 november....

THEATER

'Ik ga d'r wel even achteraan,' zegt Fie steevast als een van de familieleden boos de kamer uitloopt. En daar drentelt actrice Fran Waller Zeper weer weg: hoedje op, tas onder de arm geklemd, bordje taart in de ene hand en bekertje koffie in de andere. Alsof het haar persoonlijke taak is om het gekissebis op het familiefeestje in goede banen te leiden. Alsof iedereen zit te wachten op haar goedbedoelde maar venijnige raadgevingen.

Misplaatste familieliefde, daarover gaat het toneelstuk dat Bouke Oldenhof schreef voor de drie mannen van Het Volk. En voor de drie gastactrices die voor een keer het mannenbolwerk van de theatergroep mochten betreden.

Voor de mannenrollen maakt dat niet veel verschil: net als in hun vorige voorstellingen tonen Bert Bunschoten en de broers Joep en Wigbolt Kruijver vooral de sullige kant van hun personages. Het zijn de dames die in deze familie de dienst uitmaken. Zelfs als ze dood zijn, of plotseling verdwenen zoals de vrouw van de jarige Brordus.

Het is háár familie die op de verjaardag van Brordus op de stoep staat. Om hun aangetrouwde familielid te troosten? Dat beweren ze. Maar Het Verjaardagsfeest geeft een vrolijke demonstratie van de vreselijke motieven die schuil kunnen gaan achter de traditionele verjaarsvisite. Bemoeizucht, bezitterigheid, wraakgevoelens, leedvermaak. Of een koppig vasthouden aan gewoonten: 'We vinden het rot voor je, Brordus, maar wij laten jouw verjaardag er niet door verpesten.'

De tekst staat vol geestige dialogen en one-liners. 'Je hangt helemaal scheef in je aura' bitst de spiritueel georiënteerde kattekop Fie tegen haar man. 'Zo is hij niet hoor, zo ken ik hem niet', roept Angela, de pasverworven aanhang van Barrie verontschuldigend over de woede-uitbarsting van haar vriend. 'Oh, maar wij wel' is het dodelijke, bezitterige antwoord van Barries familie.

Mooi stel figuren staat er op het toneel. Stuk voor stuk mensen bij wie de lelijkheid steeds door het suikerzoete oppervlak breekt. De gevaarlijkste vrouw is Elsje de Wijn als de chaotische zus Wia met haar meelevende gezicht die heel subtiel de gebeurtenissen naar haar hand zet.

Toch levert de samenwerking van Het Volk met schrijver Oldenhof (van prachtige volksstukken als Hanebuurt en Kooibos) geen zinderend theater op. Het Verjaardagsfeest mist de gekte die spreekt uit de zelfgemaakte voorstellingen van de doe-het-zelvers van Het Volk. De regie van Aike Dirkzwager is ook weer niet precies genoeg om de voorstelling vleugels te geven. Het resultaat is een grappige, maar te keurige voorstelling.

Marijn van der Jagt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden