Verhalen allochtone journalisten ontbreken in rapport

Als ex-deelnemer én journalist vind ik de berichtgeving over het mislukte werkervaringsproject Migranten op Dagbladredacties intrigerend. Voor het evaluatierapport, dat onlangs de Volkskrant (14 september) haalde, is geput uit tal van gesprekken....

Er ligt nu dus een rapport, mede in opdracht van de journalistenvakbond NVJ, waarin de verhalen van de meesten van ons ontbreken. Met als gevolg dat bijvoorbeeld een deelnemer die er volgens 'zijn' hoofdredacteur al klagend de kantjes van af heeft gelopen, geen kans krijgt zich te verweren. Hoe ironisch. Een van de doelen van het project was nou juist eenzijdige berichtgeving tegen te gaan.

Dat zes mensen ergens een vaste aanstelling kregen, zoals het rapport meldt, is uit de lucht gegrepen. In werkelijkheid blijft de teller op twee steken. Verder spreekt de manier waarop wij in het evaluatieverslag worden getypeerd erg tot de verbeelding. Zo heeft de schrijfster het telkens over wat zij onze 'handicaps' noemt. Onder andere: niet meer zo heel jong en allochtoon. Ik had niet vermoed dat dit project mij nog eens aan een eigen parkeerplaats voor de deur zou helpen.

UTRECHTWang An Oe

Bofkont

Wat ben ik toch een bofkont dat ik toen afgewezen ben voor het 'werkervaringsproject Migranten op Dagbladredacties'. Mijn (schriftelijke) motivatie voor deelname aan het project was onvoldoende.

In de advertentie stond niet: 'Gij zult niet klagen. Gij zult hard werken. Gij zult worden ingepast in het patroon van onze krantenredacties. Wij zullen de arbeidsomstandigheden niet verbeteren. Wij zullen de harde omstandigheden in ere houden want wij journalisten zijn uit het goede hout gesneden en blijven enthousiast.'

Had ik dit geweten, dan had ik een brief geschreven waar de leden van de sollicitatiecommissie hitsig van waren geraakt.

Andere oorzaken voor het mislukken van dit project zijn: krappe budgetten van krantenredacties, personeelsstops en de omslag in de maatschappelijke discussie omtrent positieve actie.

Heeft dan niemand van de NVJ en de NDP (de werkgevers) hierover nagedacht? Is er geen geld gereserveerd? Geen visie? Geen meerjarenbeleid? Waren de beloftes van de krantenredacties hol?

Nu er geen positieve actie nodig is, wordt bij gelijke geschiktheid de voorkeur gegeven aan een niet-migrant of is het niveau van de journalist-migrant zodanig laag dat hij/zij toch niet in aanmerking komt voor een baan.

Wie is aan dit laatste schuldig? De migrant die onvoldoende vooropleiding heeft, de projectleiders die deelnemers met onvoldoende scholing hebben geselecteerd of was de scholing tijdens het project van bedenkelijk niveau?

AMSTERDAM

M.T. Dwarkasing

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden