Column

Verdrietige tijden voor Nederlands voetbal

Mijn vrouw Bernique zei altijd, als ze de onregelmatige werktijden van de sportjournalist wilde uitleggen aan de toen nog kleine kinderen: 'Als Johan Cruijff doodgaat, moet papa werken.'

De Toekomst Spelers van Ajax B1 en Barcelona staan rond het shirt van nr. 14, Johan Cruijff, voor begin Paas jeugdtoernooi van de club.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Veel gewerkt dus, de laatste dagen, in schommelend verdriet. Uitslaande emoties. Bommen in Lahore. Bommen in een voetbalstadion in Irak, met tientallen doden als gevolg. Gedeukte toernooibekers liggen in het stof. Voetballende kinderen zijn opgeblazen; mijn hemel. Op een foto huilt een jongetje, zittend, hangend op de schouder van een man. Je kunt niet zeggen dat de wereld gek is geworden. Het is erger dan dat.

Wat het Nederlands elftal ook uitspookt in deze dagen van verdriet, het is moeilijk om het boeiend te vinden, het maakt zelfs een beetje boos. Een elftal dat leven en passie had uitgestraald, vreugde en aanvalskracht, had troost kunnen bieden. Maar geknoei, zoals vrijdag tegen Frankrijk?

Wat zou Johan dinsdag hebben geschreven in zijn column in De Telegraaf, over Oranje, dat van zijn herdenking in de Arena een oefening in melancholie maakte?

Het Nederlands elftal heeft het EK al gemist en niemand, bijna niemand althans, denkt dat het bereiken van het WK in Rusland eenvoudig te doen is. Het verval is compleet. Weet u nog hoe KNVB-directeur Bert van Oostveen onlangs uithaalde naar FC Twente en zijn financiële sores? De club was al bijna begraven, in zijn woorden. Geen lijken kwamen uit de kast, het was een massagraf. Oostveen, zoals bondscoach Blind hem noemt, vond dat het nodig was te waarschuwen. Hij hielp eventjes ongevraagd mee met opruimen in de huiskamer van FC Twente.

Hij was alleen vergeten zijn eigen keuken uit te mesten. De KNVB staat niet op omvallen, het zij gezegd, maar ze zullen hem behoorlijk knijpen in Zeist, dat kan niet anders. Zie het geploeter van Blind en assistent Van Basten, groots als spelers, doch als trainers niet bepaald onomstreden. Ze verliezen de ene na de andere wedstrijd en weinig wijst op een kentering. Onder de ontslagen Hiddink ging het vooralsnog beter. Het dreigen bittere jaren te worden, mede door de traag verlopende wisseling van generaties.

Zie ze stoeien met systemen. Ze willen er twee kunnen beheersen, terwijl eentje al heel wat zou zijn. Blind zei na de bespottelijke eerste helft tegen Frankrijk dat starten met spelsysteem 4-3-3, ter ere van protagonist Cruijff, geen optie was. Het inslijpen van 5-3-2 kost immers tijd, weken misschien, zoals met Van Gaal voor het WK in Brazilië. Misschien dat het nog lukt, als de selectie straks in mei en juni op trainingskamp gaat.

Veel fans hebben zich verzameld bij Camp Nou, het stadion van FC Barcelona, om de laatste eer aan de overleden Johan Cruijff te brengen.Beeld ANP

Blind moet oefenen. Oefenen op het aanpassen aan de tegenstander, de nieuwe religie van het Nederlandse voetbal. Het is niet zo treurig als de dood van Cruijff, maar toch behoorlijk treurig. Dinsdag kijken we naar een duel met Engeland op Wembley. En Cruijff krijgt een eerbetoon.

Ja, het zijn verdrietige tijden, ook voor het voetbal in Nederland.

Johan, zeg jij er eens iets van.

Johan?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden