Verdriet over gehandicapt kind duurt een mensenleven lang

Zelf beslissen over het al dan niet leven van je (ongeboren) kind is inderdaad een onmenselijke opgave (Binnenland, 19 juni)....

Ik heb zo’n kind. Zij heeft geen ernstige afwijking. Zij is geen last, en zeker niet voor zichzelf.

De verloskundige wier onderzoek u in het artikel belicht, pleit voor betere voorlichting. Ook ik ben daar voor. Maar bij nadere bestudering van haar uitspraken krijg ik sterk het vermoeden dat zij het anders bedoelt dan ik.

Zij lijkt te bedoelen dat er maar beter een nog negatiever beeld geschetst kan worden. Na prenataal onderzoek staan alle richtingwijzers naar die ene uitgang: ‘abortus aub! Gewoon doorlopen en niet twijfelen.’ Ook zo ontneem je mensen hun keuzevrijheid.

Ulestraten Ans Slangen

Onbezorgd
Ik wil niets afdoen aan het onderzoek van Marijke Korenromp naar de traumatische ervaringen van ouders die een zwangerschap lieten afbreken vanwege een ernstige afwijking.

Onbezorgd
Van heel nabij ken ik een vader, inmiddels weduwnaar, die in de tijd dat je een dergelijke keuze niet kon maken een geestelijk ernstig gehandicapt kind kreeg. De eerste jaren dat het kind nog ‘kind’ was hebben ze het liefderijk groot gebracht. Daar kwam een eind aan toen het kind, want dat is het altijd gebleven, thuis niet meer te handhaven was en de eindeloze weg langs de zorginstellingen met steeds wisselende regeltjes begon.

Onbezorgd
Persoonlijk geniet ik met mijn vrouw van een zorgeloos pensioen. Hij, inmiddels over de zeventig zit nog steeds met de verantwoordelijkheid voor zijn nu vijftig jarig kind. Zonder meer kan het gebeuren dat hij te horen krijgt dat het gezinsverzorgingstehuis waar zijn zoon is opgenomen, wordt gesloten. De ouders moeten veelal zelf weer de hele ambtelijke molen door om het probleem op te lossen. Hij heeft nog steeds de financiële verantwoordelijkheid voor zijn kind. Kortom, voor hem geen onbezorgde oude dag. Voor hem elke dag opnieuw weer de vraag wat staat me nu weer te wachten.

Onbezorgd
Laat die ouders die een dergelijke verdrietige beslissing moeten nemen ook die kant van de medaille zien. Misschien voelen ze zich dan minder schuldig. Het verdriet van die vader duurt geen ander halfjaar, maar nu al bijna een heel mensenleven.

Onbezorgd
Haaksbergen Hans Berkhout

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden