Verdomde peilingen, Michael Persson en 'Creative Press Challenge'

De week van hoofdredacteur Philippe Remarque.

Verdomde Peilingen

We hadden het nog zo tegen onszelf gezegd: peilingen zijn onbetrouwbaar, zeker als waarschijnlijk veel kiezers opkomen die dat doorgaans niet doen. Dat zag je bij de Brexit, bij Trump bleek het niet anders. Uit ons post mortem over de opiniepeilingen, donderdag in de krant, blijkt dat de gangbare technieken tekortschieten.

En naast onze missers (nieuwjaarsvoorspelling dat Clinton het zou worden, grote kansen toegedicht aan Marco Rubio) hebben we ook dat experiment van wetenschapsredacteur Maarten Keulemans met evolutionair psychologen gehad. Die wezen een jaar geleden Trump al aan als winnaar. We zetten zijn opmerkelijke kop prompt op de cover van Sir Edmund - het leek destijds uitgesloten dat Trump kandidaat van de Republikeinen zou worden. De psychologen wonnen het van de politicologen; ze kregen deze week een taart bezorgd.

We waren dus gewaarschuwd. Maar niets menselijks is een krantenredactie vreemd. Dus die aanhoudende stroom peilingen uit Amerika en krankzinnige overwinningskansberekeningen als de 90 procent voor Clinton bij The New York Times misten toch hun uitwerking niet: zeker, we hadden een schets gemaakt van een Trump-special, maar wel de meeste tijd besteed aan die schitterende V-bijlage over de eerste vrouwelijke president (die sparen we nog even op).

Het Clinton-profiel lag klaar, dat van Trump slechts in schets. Dus was het flink aanpoten op de dag na de verkiezingen voor de Trump-krant van donderdag, inclusief de V over de realityshow-Trump en zijn popculturele voorgangers. Volgende keer geloven we de peilingen echt niet meer.

Michael Persson

Flinke discussie op de krant na de uitslag. Ik behoorde daarbij tot de 'valt hopelijk mee, campagnetaal wordt zelden beleid'- school. Dat komt ongetwijfeld door wat ik als VS-correspondent van nabij heb beleefd: Obama won, beide huizen van het Congres waren Democratisch, nu ging hij de wereld veranderen. Na een jaar had hij al zijn politieke kapitaal aan Obamacare uitgegeven en zelfs dat lukte maar half. Guantánamo bleef open. Nog een jaar later was Obama zijn meerderheid in het Congres kwijt en veranderde er weinig meer. Zo gaat dat in Amerika. U ziet de weerslag van onze discussie terug in het commentaar van Pieter Klok op donderdag ('Te hopen valt dat Trump zich laat leiden door het pragmatisme van de zakenman') en de wat zorgelijker bijdragen van Kustaw Bessems en Arnout Brouwers in Vonk vandaag. In Amerika doen de media inmiddels terecht aan soul searching, vergelijkbaar met wat wij beleefden na Fortuyn. Ik hoop dat wij het goed hebben gedaan, door de evenwichtige blik van onze ingenieur Michael Persson, die zich in mijn ogen heeft ontpopt als een uitstekende Amerika-correspondent. Hij dook nieuwsgierig in de achtergrond van Trump, verkeerde tussen diens kiezers en schreef over hun noden. Hij toonde zich vorige week in het openingsessay van Vonk bezorgd over de kloof die zich had geopenbaard. Leest u ook beslist Michaels grote analyse en vooruitblik op het Trumptijdperk in de donderdagkrant terug: Welke agenda heeft hij eigenlijk?

Michael Persson.Beeld Kaj van Ek

Thijs Biersteker

Op de verkiezingsdag maakte ik ook de drie genomineerden bekend van onze 'Creative Press Challenge'. Dat is een wedstrijd tussen teams van reclamecreatieven tot 30 jaar, dus bij de briefing en de prijsuitreiking sta ik me altijd wat oud te voelen tussen de jeugdige baarddragers. Het is een heel leuke wedstrijd. Meer dan vijftig teams moesten een paginagrote reclame verzinnen voor de Plastic Soup Foundation. Die houdt het publiek voor dat al dat plastic in kleine deeltjes in onze voedselkringloop komt, met onbekende gevolgen voor de gezondheid.

Leuk om in de jury te zitten. U krijgt de winnaar en runners-up nog uitgebreid te zien in de krant. Maar ik wil hier even wijzen op de man die deze wedstrijd heeft bedacht: designer Thijs Biersteker, gedreven door het idee dat de aloude reclame op papier de essentie van het vak raakt: 'Je kunt een slecht idee niet verbergen in print'. Als knutselaar en innovator bedenkt hij elk jaar een volstrekt origineel apparaat om de reclamemakers de briefing van het goede doel mee te geven. Dit jaar liet hij de reclamemakers voor een bak water staan. Daar verscheen door ingenieuze techniek plastic afval aan het wateroppervlak in de vorm van hun lichaam. Ik heb het ook gedaan. Tilde ik mijn arm op, dan deed mijn silhouet in plastic afval in het water dat ook. Biersteker haalde er designsites en media als Vice en Wired mee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden