Verdienen aan foto's

AL TE VEEL journalistieke diepgang hoeven we van het tweemaandelijkse American Photo nooit te verwachten, maar gelukkig wordt dat vrijwel altijd gecompenseerd door een overvloed aan zeldzame beelden - meestal van gerenommeerde fotografen uit heden en verleden....

Ook het mei/juni-nummer pakt uit, met digitaal gerestaureerde en nieuw geprinte foto's van Marilyn Monroe (75 jaar geleden geboren) door Milton Greene. En het blad pronkt met mooie zwartwitbeelden van Daniel Kramer, die een goudmijn bezit met zijn reportages uit 1964 van de nog net niet wereldberoemde Bob Dylan. Dat jaar was een cruciaal jaar voor Dylan, en Kramer had het geluk langdurig in zijn gevolg te mogen verkeren.

Het aardigste verhaal is een kritisch zelfonderzoek, waaraan de fotografiespecialisten met kennis van de kunstmarkt zich hebben onderworpen. Vijf jaar geleden lieten zij de lezer weten welke fotografen goud waard zouden worden, welke hun top hebben gehad, of aan vergetelheid ten prooi zullen vallen. Nu maakt de redactie, opnieuw onder de kop Buy, Sell, Hold de balans op. En de belangrijkste vraag is natuurlijk - kan het Amerikaanser? - wat de belegger had kunnen verdienen, of zichzelf aan verliezen had kunnen besparen door de raad van het blad op te volgen.

De specialisten adviseerden de lezer die wilde investeren in fotografie vooral hedendaags werk aan te schaffen - negentiende-eeuws en vroeg twintigste-eeuws was vijf jaar geleden voor de liefhebber zonder grootkapitaal ook al onbetaalbaar. Eigentijds werk was relatief nog te bekostigen, en was volgens American Photo vijf jaar geleden ondergewaardeerd.

Aan die situatie is een einde einde gekomen, zo blijkt uit bijna alle voorbeelden. Vijf jaar geleden zei het blad buy, als Nan Goldin ter sprake kwam. Toen varieerde de prijs voor een van de kleurenfoto's van haar persoonlijke omgeving van 32 honderd tot vijfduizend. Nu is die gestegen tot tussen de 48 honderd tot 150 duizend dollar. Goed beleggingsadvies was dat, dus.

Over de foto's met weimar-honden die menselijke gedragingen vertonen van William Wegman adviseerde het blad vijf jaar geleden: verkopen! Toen schommelde de prijs van zijn werk rond de zevenduizend dollar. Nu is de waarde van een Wegman niet meer zo stabiel: tussen de duizend en 15 duizend dollar. 'Met de raad van destijds kunnen we leven', schrijft de redactie.

Het merendeel van de genoemde fotografen is in waarde gestegen, maar lang niet altijd blijkt het blad de mate waarin te hebben voorzien. Cindy Sherman (5 jaar geleden maximaal 66300 dollar) was op haar top, dacht American Photo, dat riep: sell! Anno 2001 'doet' een Sherman wel eens 200 duizend dollar. 'Oops!', reageert de redactie.

Van Tina Barney's high society-portretten, gemaakt aan de Westcoast, is de laagste prijs wel gestegen, van veertienhonderd naar drieduizend dollar. Maar het maximum voor haar tableaux is gelijkgebleven op tienduizend dollar. Zij is een twijfelgeval.

Zorgen maakt het blad zich over de waarde van Larry Clark, wiens maximale prijs is gedaald van 37 honderd naar 35 honderd dollar. Het advies luidde destijds: wie werk heeft, moet het vasthouden. Nu houdt het blad zich op de vlakte.

Andere opmerkelijke zaken: de waarde van Sally Manns werk is in vijf jaar met ongeveer een kwart toegenomen, van Andres Serrano verdubbeld en van het duo Doug en Mike Starn gehalveerd - voor zover het de goedkopere foto's betreft. 'The hottest artists in the 1980's', van wie het werk volgens het blad vijf jaar geleden meteen moest worden verkocht, zijn het laatst gesignaleerd terwijl ze op bezoek waren bij exposities van andere fotografen.

En dat is, in elk geval in de ogen van American Photo, een veeg teken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden