Veiliger remmen? Zet remlichten op je fiets

In Utrecht kwam Ans Hekkenberg er snel achter dat er wat moest gebeuren aan de fietsfiles. Ze ontwierp een remlicht.

Beeld Joseph Jessen

Toen ik een aantal jaren geleden naar Utrecht verhuisde, ontdekte ik een nieuwe wereld: de jungle waar de Utrechtse fietser zich doorheen beweegt. Ik ken geen stad waar zoveel fietspaden elkaar kruisen, zoveel fietsfiles ontstaan, of waar zoveel fietsers per minuut de stationstalling uit racen. Als voetganger kan deze fietsstad een uitdaging zijn. Je voelt je soms net de kikker uit het oude computerspelletje Frogger, die sprong voor sprong een drukke weg moet oversteken. Maar ook voor de fietsers, is Utrecht niet zonder gevaren. De grootste uitdagingen zijn de drukke fietspaden als iemand plots een beetje remt. Degene daarachter remt wat harder, degene daarachter nog wat harder, en ergens achteraan botsen een stel fietsers op elkaar. Ik zie het regelmatig gebeuren.

In het autoverkeer hebben we een simpele oplossing bedacht voor deze rampscenario's. Elke auto is uitgerust met remlichten, waardoor de chauffeur achter je direct ziet wanneer jij een beetje vertraagt. Om mijn fietstocht veiliger te maken, hoef ik dus niet opnieuw het wiel uit te vinden, ik moet alleen bedenken hoe ik een vergelijkbaar remlicht voor mijn fiets construeer.

Ik besluit een normaal, rood fietslampje aan te sluiten op een externe schakelaar. Ik kies daarbij voor een verbreekcontact: een schakelaar die standaard 'dicht' is (en dus een stroomkring sluit), maar 'open' gaat zodra de knop wordt ingedrukt. Deze schakelaar plaats ik in een van de handremmen. De handrem drukt zolang hij niet gebruikt wordt constant op de knop, waardoor de stroomkring continu onderbroken is. Maar zodra ik de rem gebruik, beweegt de handrem weg van de knop en sluit de stroomkring. Daarop gaat het lampje aan. Elke rembeweging gaat dus gepaard met een rood signaal.

Om de schakelaar en het lampje met elkaar te verbinden, breek ik het lampje open en kijk ik hoe de stroomkring in elkaar steekt. Het is een simpel systeem, waarbij twee AA-batterijen een rijtje ledlampjes voeden. Ik 'breek' de stroomkring door het contactplaatje dat tegen het uiteinde van de batterijen zit doormidden te knippen. Op de twee uiteinden van het plaatje, die nu niet meer verbonden zijn, bevestig ik twee kabels. Deze gaan naar de contacten van de schakelaar.

De kabel die vanaf de handrem naar het lampje loopt, maak ik met tie-wraps vast aan het frame en het lampje bevestig ik bij het achterwiel. En zo ben ik klaar voor de Utrechtse fietswildernis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden