Veerman voelt zich hard bestraft

Met de Franse beheerder van zijn boerderijen drinkt hij wel eens een glaasje. Maar daar blijft het bij, betoogde minister Veerman donderdag in de Tweede Kamer....

Van onze verslaggever Philippe Remarque

‘Ik teel in Frankrijk, pardon, mén teelt in Frankrijk geen enkele suikerbiet.’ Minister Veerman is halverwege zijn verdedigingsrede, en weer vergist hij zich. Net nog heeft GroenLinks-Kamerlid Duyvendak hem ingewreven dat een zin als ‘Ik ben van bank gewisseld’ niet past bij iemand die het beheer over zijn bedrijven heeft overgedragen aan onafhankelijke derden. Dat erkent Veerman. Maar het is moeilijk om niet meer ‘ik’ te zeggen als je van jongs af aan met je boerenbedrijf bent vergroeid, verzucht hij na afloop van het Kamerdebat.

Dat is de merkwaardige positie van een bewindsman met bedrijven. Hij mag ze nog wel bezitten, maar zich er niet meer mee bemoeien. Het leidt donderdag in de Kamer tot de volgende bewering van minister Veerman: noch met zijn zoons, noch met de Franse beheerder Deschamps spreekt hij ooit over wat er in de bedrijven moet gebeuren. ‘We zitten wel eens aan een glaasje wijn, maar dan vermijden we te spreken over dingen waarvan ik het gevoel heb dat ik mij er niet mee moet bemoeien.’

Zelfs het meest vasthoudende controle-orgaan kan dat niet controleren. En dus komt het in de Tweede Kamer uiteindelijk neer op het vertrouwen dat de minister geniet. Dat blijkt groot. Op SP-Kamerlid Van Velzen na legt geen spreker een verband tussen Veermans verzet tegen een vermindering van de Europese landbouwsubsidies en zijn boerderijen, die per jaar 190 duizend euro aan EU-subsidie ontvangen.

Wel wordt de minister streng gekapitteld. Hij heeft afstand gedaan van het beheer over zijn bedrijf en krijgt toch een jaarrekening voorgelegd om te tekenen. ‘Hoe kan het dan toch dat er geen 27 bellen daar boven in die hersenpan gaan rinkelen? Ik snap dat niet’, zegt LPF’er Van den Brink. De rinkelende bel duikt bij alle partijen op. ‘Een minister moet precies weten wat hij tekent, anders gaat het helemaal mis in dit land’, zegt Hilbrand Nawijn. ‘Hoe komen die papieren op het bureau van de minister’, vraagt Duyvendak zich af.

Maar Veermans relaas maakt op de Kamer een krachtige indruk. ‘Ik had meteen moeten zeggen: dat kan niet. Hier sta ik. Ik heb het gedaan en het is fout’ , buigt de minister het hoofd. Tegelijkertijd betoogt hij dat hij zichzelf op geen enkele manier heeft bevoordeeld. Het was uit ‘onachtzaamheid’ dat zijn naam in documenten opdook als directeur. Van enige belangenverstrengeling was geen sprake.

Vlak voor het debat heeft Veerman de Kamer kopieën van de volmachten doen toekomen, om te bewijzen dat hij zijn beheer op afstand heeft gezet. Ook krijgt de Kamer de belofte te zien van de Franse notaris om dit in te schrijven in het handelsregister, wat deze vervolgens verzuimde.

Van Velzen vraagt zich af of een zo slordig iemand wel minister moet zijn. Maar niemand twijfelt echt aan de lezing van Veerman. Daarbij helpt zijn belofte dat er geen nieuwe slordigheden aan het licht zullen komen, behoudens een jaarrekening die nog niet was opgespoord. Hij belooft zelfs anders te zullen opstappen.

Enkele Kamerleden mopperen nog dat de gewone burger voor iedere vergissing wordt bestraft en de minister makkelijk wegkomt. Nu wordt Veerman emotioneel. ‘Bij een bewindsman worden fouten ‘snoeihard bestraft’, zegt hij. Want de beeldvorming en de mediadruk zijn ‘pijnlijk’. Vooral hoe ‘mijn jongens’ door journalisten zijn benaderd, zegt hij over zijn zoons, die in de bedrijven werken.

De affaire heeft er bij Veerman ingehakt, zo blijkt ook als hem na afloop wordt gevraagd hoe groot eventuele nieuwe bewijzen precies moeten zijn om hem tot aftreden te bewegen. ‘Ik heb in de Kamer al gezegd: ik ben wel onafhankelijk’, valt de minister uit. ‘Voor mij houdt het ook een keer op.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden