Veel Franse kiezers brengen een 'nuttige stem' uit

‘Sympathiek, goed gekleed, dynamisch, een mooie vrouw ook. Alleen gaan haar opvattingen niet erg diep. En ze heeft wel erg veel beloofd.’

Marianne Paquet, een frèle Francaise in een Afrikaanse zomerjurk, mag dan zojuist in het stemhokje haar steun aan Ségolène Royal hebben betuigd, dat blijkt een kritisch oordeel over de socialiste niet in de weg te staan.

Haar hart ligt eigenlijk bij extreem-links, zo legt deze 49-jarige sociaal werkster uit. Maar op die presidentskandidaten kon ze geen stem meer uitbrengen, vond ze, ‘na wat er in 2002 is gebeurd’. Links werd toen al in de eerste ronde uitgeschakeld, terwijl de extreem-rechtse leider Le Pen de tweede ronde haalde. ‘Ik heb toen in de tweede ronde Chirac moeten stemmen! Ik heb gehuild.’

'Nuttige stem'
Om een herhaling te voorkomen heeft Paquet ditmaal niet gekozen ‘voor de man met wie ik me het meest verwant voel’: Olivier Besancenot, de charismatische, 33-jarige postbode die de ‘communistische revolutionaire liga’ vertegenwoordigt. Paquet koos voor een ‘nuttige stem’, zoals zoveel kiezers. Dat verklaart volgens opiniepeilers mede waarom Royal erin is geslaagd de tweede ronde te halen.

Kiezers op het statige stadhuis van Saint-Denis voeren op zondagmiddag wel meer verklaringen aan. De stad, die zo’n 100 duizend inwoners telt en even ten noorden van Parijs ligt, is bij uitstek een smeltkroes van volkeren. Een dwarsdoorsnede daarvan komt de brede, met rode lopers beklede trappen van het stadhuis opgelopen. In de indrukwekkend hoge zaal vol Franse vlaggen, waar twee stembureau’s zijn ondergebracht, maken velen een onwennige indruk.

De goedlachse, 30-jarige Amal, die van Noord-Afrikaanse afkomst is, heeft daar duidelijk geen last van. Onomwonden geeft hij aan waarom hij voor Royal heeft gekozen: ‘Bayrou heeft zijn reet tussen twee stoelen, tussen die van links en rechts, dus je weet niet wat je aan hem hebt. Voor mij is het Royal, omdat zij na twaalf jaar van rechtse regeringen hopelijk iets voor het volk gaat doen’.

Sarkozy? Daar moet hij niets van hebben vanwege diens gehamer op de ‘nationale identiteit’ tijdens de verkiezingscampagne. ‘Waar slaat dat nou op? We zitten toch met 27 landen in Europa, dan ga je het toch niet over nationale identiteit hebben’, zo windt Amal zich op. Waarna hij de rechtse presidentskandidaat als een ‘moderne Le Pen’ afdoet.

Toch heeft Sarkozy ook in een volksstad als Saint-Denis zijn aanhangers. ‘Het is er hier in de buurt in de afgelopen tien jaar niet beter op geworden. Kinderen die tot 10 uur ’s avonds op straat rondhangen, nou, als moeder vind ik dat niet normaal’, zegt de 43-jarige Nathalie Rogeon, een kordate vrouw met donkerrood haar boven een zomerjurk van spijkerstof.

Misstanden aanpakken
In de hoop dat aan die misstand wat wordt gedaan, heeft ze gekozen voor Sarkozy. ‘Hij vindt waarden als familie en autoriteit belangrijk, net als ik. En ik ben ook voor beperkte immigratie. Begrijp me goed, ik heb niets tegen buitenlanders, maar ik vind wel dat mensen die stommiteiten uithalen moeten worden aangepakt. Als minister heeft Sarkozy wel bewezen dat hij dat doet.’

Dat argument van veiligheid heeft ook de 59-jarige, uit Guadeloupe afkomstige Léo tot een stem op Sarkozy gebracht. ‘Links heeft de onveiligheid veel te veel op zijn beloop gelaten. Dat kun je van Sarkozy niet zeggen’, zegt deze ambtenaar. Hij werkt op een ministerie in Parijs, maar woont in Saint-Denis. ‘Er moet hier op het vlak van de veiligheid nog een hoop gebeuren, want je ziet dat kleine schoffies op straat te veel de dienst uitmaken. Ik heb meer vertrouwen dat Sarkozy daar wat aan doet dan Royal.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden