Veel fraais, nu nog wat meer grote gasten

ROTTERDAM - Winnaars Tiger Awards


Europa, daar ging het dit jaar om, in Rotterdam. Over het continent en de verbeelding ervan, in films. Vooraf werd Claire Simon (58) betiteld als vaandeldrager van het imposante jaarthema op het IFFR. Logisch: de Franse filmmaakster bracht een documentaire én een fictiefilm mee over de multi-etnische bevolking op en om het station Gare du Nord, de toegangspoort tot Parijs.


Maar schiet haar aan op het festival - ze is makkelijk te herkennen; lange leren jas, hoedje, prominente bril - en ze merkt op dat ze het zelf niet zo zag, dat verbindende Europese element. 'Ik dacht juist dat ik mondiale films had gemaakt. De wereld is een dorp, dat idee.'


Hoe Europees Europa eigenlijk nog is, zal vanavond worden afgehamerd door filosoof Peter Sloterdijk en zijn vriend de Roemeense regisseur Andrei Ujica in een tweegesprek in De Doelen. Voor de festivalbezoeker die op eigen houtje alvast wat zocht en vergeleek, vielen er tal van vergezichten, tegenstellingen en overeenkomsten te ontdekken in de drie aan Europa gewijde programma's. De selectie Europese films was fraai en gevarieerd.


En ook voor wie binnen het aanbod neigde naar die andere belangrijke wingebieden op het gebied van gedurfde cinema, Azië en Latijns-Amerika, was het relatief goed gokken naar geslaagde filmervaringen op de 43ste editie. Weglopers horen erbij op het festival, waar bezoekers zichzelf op de meest wonderlijke films trakteren. Oók voor de betere Japanse bondage-komedie (R100) was een publiek.


Wie de meningen peilde in de wandelgangen en op Twitter, viel het op dat het zeker niet enkel de bekendere filmers waren die goed vielen. Het IFFR is nog altijd de plek waar grote groepen filmliefhebbers samenkomen om iets nieuws te zien, iets onverwachts. Dat die paar grotere titels, die straks (of zelfs nu al) ook in de reguliere bioscoop te zien zijn vaak als eerste uitverkocht zijn, doet daar niets aan af.


Uit de kwalitatief uiteenlopende Hivos Tigercompetitie, voor beginnende filmers, koos de jury ervoor om de Zuid-Koreaanse, Japanse en Zweedse titel te bekronen. Han Gong-Ju, een in slimme tijdsprongen verteld relaas van een getraumatiseerd schoolmeisje, was geen grote verrassing. Filmer en scenarist Lee Su-Jin verzamelde al meerdere prijzen met zijn debuut, onder meer van juryvoorzitter Martin Scorsese, op het festival van Marrakech.


Veel verrassender was de Tiger voor Anatomy of a Paper Clip van Ikeda Akira. Een komedie over een man in een paperclipfabriek, deels gesproken in onverstaanbaar en niet ondertiteld fantasie-Japans. Een film zo niet-grappig, dat het soms toch weer grappig werd, in die almaar leger lopende filmzaal.


De derde Tiger ging naar Something Must Break van de Zweedse Ester Martin Bergsmark, een soms een tikje geforceerd maar niettemin krachtig gefilmd drama over het moeizame liefdesleven van een transgender.


Ook de 43ste editie kende geen gebrek aan gasten en zaalgesprekken, variërend van Grand en Big Talks - het verschil is niemand duidelijk maar het klinkt mooi. Daarbij viel op dat de crème de la crème van de internationale filmwereld zich slechts mondjesmaat laat zien in Rotterdam. Waar waren de Mexicaan Amat Escalante, die de regieprijs won in Cannes? Of Jia Zhangke, die momenteel een heroïsche strijd voert met de Chinese filmcensuur? Hun films - Heli en A Touch Of Sin - werden vertoond, dat wel. De concurrentie met andere festivals neemt jaar na jaar toe, en niet enkel met het festival van Berlijn, dat volgende week begint. Steve McQueen, Oscarfavoriet met 12 Years a Slave, koos een paar maanden geleden voor de Amsterdam Film Week en niet voor het IFFR, voor de voorpremière van zijn film. Dat doet pijn.


De ze editie was goed gevuld, maar een toonaangevend festival kan niet zonder toonaangevende gasten.


Hivos Tiger Awards (3 Tigerwinnaars), uitgereikt door de jury onder leiding van Elia Suleiman:


Anatomy of a Paper Clip (Ikeda Akira, Japan)


Something Must Break (Ester Martin Bergsmark, Zweden)


Han Gong-Ju (Lee Su-Jin, Zuid-Korea)


Big Screen Award:


Another Year (Oxana Bychkoya, Rusland)


De internationale persprijs:


The Songs of Rice (Uruphong Raksasad Thailand)


De Nederlandse persprijs:


To Kill a Man (Alejandro Fernández Almendras, Chili)


IFFR


2014

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden