Vecht soldaat harder met welriekende rats?

De minst benijdenswaardige baan van dit moment is die van Amerikaans soldaat in Irak. De militair is permanent schietschijf, de bevelhebbers in Washington dubben over de lengte van zijn tour of duty en het eten is verschrikkelijk....

Peter van Ammelrooy

Het Amerikaanse leger heeft bedrijven opgeroepen voorstellen in te dienen voor de verbetering van het bikkesement te velde. Militairen klagen al sinds de vorige Golfoorlog (1991) over de beroerde kwaliteit van het kant-en-klare eten dat ze op hun veldtochten meeslepen. De Meals Ready to Eat (MRE's) staan bij de GI's beter bekend als 'drie leugens voor de prijs van één' en Meals Ready to Eject (maaltijden klaar om weg te flikkeren).

Vorige maand weet columnist Paul Krugman van The New York Times de tegenslagen van de VS in Irak onder meer aan de slechte staat van de rats, kuch en bonen die de manschappen krijgen geserveerd.

Een verklaring voor de matige kwaliteit is snel gevonden. De MRE's bestaan uit gedroogd en geconcentreerd voedsel. In de meeste gevallen is opwarmen onnodig - en vaak onmogelijk, als de vijand er op staat rond etenstijd door te vechten. Er zijn wel onderdelen die kunnen worden opgewarmd zonder kookplaat, oven of magnetron.

De MRE's bevatten alle noodzakelijke voedingsstoffen en bieden 1250 kilocalorieën aan voedingswaarde. Op de website van de Defence Logistics Agency (DLA), dat de rantsoenering verzorgt, zijn 24 soorten menu's beschikbaar. Ondanks die afwisseling kan moeilijk van smakelijk eten worden gesproken. Omdat de maaltijd lang zonder koelkast moet kunnen, staat hij stijf van de conserveringsmiddelen. Een MRE blijft drie jaar goed bij een temperatuur van maximaal 26 graden. Jaarlijks worden er 36 miljoen MRE's geproduceerd en vorig jaar zelfs 85 miljoen met het oog op de bezetting van Irak.

'Een van de verbeteringen waarop het Pentagon vlast, is een prettiger geur voor het soldatenvoer. Als de veldrantsoenen anders ruiken bij het openen van de verpakking, zal dat de consumptie bevorderen, is de achterliggende gedachte. En een tevreden militair vecht harder.

Voedseldeskundigen hebben vraagtekens gezet bij die opvatting. Het direct inhaleren van etensgeuren draagt maar gedeeltelijk bij tot de waardering van voedsel. Bij het kauwen komen andere aroma's vrij, die via de keel tot de reukzintuigen doordringen, legt Richard Mattes van de Purdue University uit in het e-zine Wired.

Geuren bepalen maar voor een deel de smaak. 'Ze pakken het probleem niet bij de wortels aan', stelt Mattes. 'Zie wat er gebeurt als je een bakkerij in loopt. De geur lokt je naar binnen, maar hoeveel je eet hangt af van de kwaliteit van het eten.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden