Vast contract illusie voor gehandicapte

Werkgevers zijn bang dat gehandicapten een terugslag krijgen.

Waarom is er kritiek op PostNL?

PostNL laat vijfhonderd werknemers uit de sociale werkvoorziening post bezorgen. Ze komen niet in dienst maar worden gedetacheerd door de sociale werkvoorziening. De werkgever betaalt voor de productiviteit die ze krijgen en de sociale werkvoorziening neemt de rompslomp op zich, zoals de begeleiding.


Critici willen dat het postbedrijf deze mensen in dienst neemt. Aynur Polat, bestuurder van de vakcentrale CNV Publieke Zaak: 'Als PostNL echt een sociaal bedrijf wil zijn, zou het deze werknemers ook perspectief bieden door ze scholing en een vast contract te bieden.' Het stoort haar bovendien dat 'PostNL goedkope arbeidskrachten binnenhaalt terwijl het vast personeel ontslaat'.


Hoeveel deelnemers aan de sociale werkvoorziening werken voor een werkgever?

Van de ruim 100 duizend werknemers met een fysieke of verstandelijke beperking heeft slechts 6 procent een arbeidscontract bij een reguliere werkgever. Ruim een kwart is via een werkbedrijf van de sociale werkvoorziening gedetacheerd in het bedrijfsleven, blijkt uit cijfers van koepelorganisatie Cedris. De rest werkt grotendeels beschut, binnen de sociale werkvoorziening.


Wat wil het kabinet?

Ook het kabinet wil graag dat werkgevers de werknemers van de sociale werkvoorziening in dienst nemen. Het Rijk geeft daarvoor loonsubsidie. Bij een werknemer die half zo productief is, betaalt de werkgever de ene helft van het minimumloon en de overheid de rest.


Is een arbeidscontract reëel voor deze groep?

Ook met deze subsidie is het bieden van een vast contract voor een werkgever vaak een brug te ver. 'Dit zijn mensen waar wat mee is, ze hebben een ziekte of een handicap. Werkgevers zijn bang voor een terugslag', zegt directeur Marleen Damen van Cedris.


Detachering van werknemers uit de sociale werkvoorziening is volgens haar vaak het hoogst haalbare op een flexibele arbeidsmarkt.


Detachering sluit vaak meer aan bij de behoefte van het bedrijfsleven aan flexibiliteit. Damen: 'De werkbedrijven moeten concurreren met de uitzendbureaus en er is concurrentie van goedkope arbeiders uit Oost-Europa. Daarnaast is veel productie verplaatst naar landen met lage lonen.'


De bedrijven moeten wel meedoen aan deze flexibiliteit om te overleven, want anders zijn hun concurrenten goedkoper. De flexibele arbeidsmarkt is, kortom, een gegeven. Damen: 'Het gaat erom: kunnen we leveren wat er wordt gevraagd. Wij willen voldoen aan de behoefte van werkgevers in het belang van onze mensen.'


Is er gevaar van verdringing?

Het is een spanningsveld. De werknemers van de sociale werkvoorziening maken alleen een kans op de arbeidsmarkt als de werkgever niet te veel voor hen hoeft te betalen en hij geen risico's loopt. Maar als hij goedkope mensen uit een sociale werkplaats kan krijgen en de voorwaarden zijn soepel, kan er verdringing optreden.


Daarbij is het nu crisis: de werkgever heeft minder werk in de aanbieding en door de hoge werkloosheid kan hij kiezen wie hij wil hebben. De werkgever moet kortom de voordelen zien van een samenwerking met de sociale werkvoorziening.


Cedris stelt tevreden vast dat ook in deze crisisjaren iets meer mensen uit sociale werkplaatsen zijn gedetacheerd. Wel zijn er binnen de sociale werkvoorziening zorgen over de bezuiniging op de begeleiding van hun werknemers. Deze begeleiding is essentieel als je wilt dat gehandicapten werken, zegt Damen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden