Van WK-kleintje Togo valt weinig te vrezen

Het WK voetbal nadert snel. Saudi-Arabië heeft er al een stage in Nederland op zitten. Togo heeft twee dagen in Weert getraind en arriveert maandag als eerste WK-land in Duitsland....

Van onze verslaggever John Volkers

Hoofdschuddend slaat Jo Bonfrère, voetbalcoach en Afrika-kenner avant la lettre, het woeste, dan weer verwarrende spel van deze middag gade. Het voetbal van Togo, zo zegt de wereldreiziger na afloop, is hem maar matig bevallen.

Het was weer typisch Afrikaans. ‘Samenspelen doen ze niet.’

Er was maar één elftal van dat continent dat het ooit anders deed. En dat was het Nigeria van Bonfrère Joe zelve dat in 1996 in Atlanta de olympische titel veroverde. ‘Zo’n elftal is er nadien nooit meer geweest in Afrika.’

Togo, een debuterend kleintje uit Afrika, zal straks in Duitsland niet meer dan toernooivulling zijn, zo is deze middag in het nagenoeg uitgestorven stadion van Sittard vast te stellen. Zelfs met alle excuses van late aankomst en afwezigheid zijn er geen contouren van een topploeg te zien.

Bonfrère: ‘Het is nog net zo slecht als bij de Afrika Cup van februari in Egypte. Toen heb ik gezegd dat dit elftal niets op het WK heeft te zoeken. Dat houd ik staande.’

De West-Afrikaanse ploeg is in tegenstelling tot de Saudi’s, de gastheren van deze interland in Limburg, niet compleet. Emmanuel Adebayor, de sterspeler, moet zich voorbereiden op zijn Champions League-finale met Arsenal. Er is nog een Togolees in Spanje actief en een ander moest de bekerfinale van Cyprus spelen.

‘Over vijf weken, als we onze voorbereiding achter de rug hebben, dan mag u ons beoordelen. Dan zal dit een heel ander elftal zijn’, zo verklaart bondscoach Otto Pfister na afloop. Want het mooie van voetbal is, zegt Pfister, dat elk elftal altijd een ontwikkeling doormaakt. ‘Het kan altijd beter worden.’

Pfister, met zijn 68 jaren en zilvergrijze haren het grootvaderlijke type, is een vriendelijke Duitser, die volgens Bonfrère juist helemaal geen Duitser is. Bonfrère bedoelt te zeggen dat Pfister zijn elftallen geen Duits uiterlijk, van veel lopen en het tactische stramien van 5-3-2, aanmeet.

Is er dan een specifieke Pfister-stijl? Zo luidt de vraag op deze middag, waarin vooral belangstellende Zuid-Koreanen – hun ploeg stuit op 13 juni in Frankfurt op Togo – de Limburgse perskamer bevolken.

Pfister ontkent: ‘Nee, een elftal speelt nooit het spel van zijn coach. Het zijn altijd de voetballers die de stijl van een elftal bepalen.’

Togo gaat straks Afrikaans spelen. Dat is, zegt kenner Bonfrère: ‘Geen combinatievoetbal, geen kansen scheppend, onsamenhangend spel. Maar achterin wel altijd een gaatje laten vallen, waarvan de tegenstander, in dit geval Saudi-Arabië, dan dankbaar profiteert.’

En ook: ‘Alles te mooi willen doen. Spelen om te voetballen, nooit spelen om een wedstrijd te winnen. Het zijn de typische Afrikaanse problemen. Je moet spelers elke dag toespreken wat ze wel en wat ze niet moeten doen.’

Pfister zal zich niet laten ontmoedigen. Hij werd als coach groot in Afrika. Hij trainde de nationale ploegen van Ghana, Congo, Burkina Faso, Senegal en Ivoorkust. Hij weet wat hem kan overkomen.

Hij werd te hulp geroepen toen de Togolese bond na de faliekante mislukking van de Afrika Cup van de Nigeriaanse bondscoach Stephen Keshi afwilde. Bonfrère, die in zijn verleden als Nigeriaans chef-coach samenwerkte met assistent Keshi, vond het niet vreemd dat er een aflossing was van de wacht. ‘Als je drie nederlagen lijdt in Afrika, kun je inrukken. Keshi voelde zich heel wat, ging arrogant doen en kreeg met veel spelers problemen.’

Pfister moet alle plooien gladstrijken. Deze eerste wedstrijd heeft hij steun gekregen van vijftig Togolezen die met hun trommels lawaai maken voor een kwart stadion. In het veld is het spierballenvoetbal tegen de aanpak op kousenvoeten van de Arabieren. De Saudi’s winnen, door een goal vlak voor tijd.

Bonfrère, die ook in Arabische landen (Qatar en de Verenigde Emiraten) heeft gewerkt, verwijst de Saudi’s ook al bij voorbaat naar de laatste plaats in hun poule. Hij geeft bovendien hoog op van de kansen van Zuid-Korea, het land dat hij deed kwalificeren en dat nu in handen is van landgenoot Dick Advocaat. ‘Korea kan niet alleen winnen van Togo. Korea moet ook winnen van Togo. Korea is veel beter.’

Desgevraagd herhaalt hij die stelling voor de kansen van Nederland tegen Ivoorkust. Het lijkt erop dat hij niet veel op heeft met het continent, waar hij zijn grootste faam verwierf. Dat is schijn; Bonfrère geeft hoog op van de individuele kwaliteiten van de Afrikanen.

Het publiek zag deze ogenschijnlijk verloren middag een achttienjarige rechtsback debuteren: Assimiou Touré. Hij is nog nooit op het hoogste niveau te zien geweest, maar na het WK zal hij ergens in Europa een goed contract hebben getekend. Ajax kan hem zo halen als opvolger van Trabelsi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden