Van Wely laat toeschouwers genieten van toverkunst

Met een lange sprint heeft Loek van Wely het negende Lost Boys schaaktoernooi op zijn naam geschreven. De Nederlandse kampioen heerste van de eerste tot de laatste ronde en er was geen moment waarop zijn eindoverwinning in gevaar kwam....

De zomer is een oogstperiode geweest voor Van Wely. In juni was hij voor de tweede maal de sterkste in het NK en vorige maand deelde hij de hoofdprijs in het Hogeschool Zeeland toernooi in Vlissingen. Maar zijn beste spel bewaarde hij voor de afgelopen week. Uit zijn partijen sprak de kracht van een grootmeester die opnieuw een stap voorwaarts heeft gezet.

Om de eerste prijs veilig te stellen liet Van Wely zaterdag nog eenmaal een gave demonstratie zien. Toen iedereen dacht dat hij tegen Erik van den Doel in grote problemen was geraakt, bewees hij het tegendeel door onder opoffering van materiaal een razendsnelle tegenaanval te lanceren die binnen enkele zetten succes had. De toeschouwers dachten dat zij een tovenaar aan het werk hadden gezien.

Excelleren in de Nederlandse zomertoernooien is goed voor het zelfvertrouwen en doet de positie op de wereldranglijst geen kwaad. Maar het is te vroeg om Van Wely te verwelkomen in de kleine kring van de internationale elitespelers. Om dat te bereiken zal hij zich ook eens van zijn beste zijde moeten laten zien in de belangrijkste invitatiewedstrijd van het jaar. In het Corustoernooi in Wijk aan Zee heeft Van Wely een opmerkelijk slechte staat van dienst. Het wordt tijd dat daar verandering in komt.

Vanuit chauvinistisch oogpunt had de eindstand van het Amsterdamse toernooi er nauwelijks beter kunnen uitzien: Nederlandse schakers legden beslag op de eindzege en de gedeelde tweede prijs. Jan Timman en Jeroen Piket speelden beiden een gedegen toernooi dat ze bekroonden met een gouden slag in de laatste ronde. Piket versloeg de Israeliër Avrukh en Timman gaf de Rus Sjekatsjev geen schijn van kans.

Behalve om roem, geld en ratingpunten werd ook om titelresultaten gestreden, al waren sommige spelers en speelsters zich daar pas zeer laat van bewust. Een kwartier na het begin van de laatste ronde bracht de wedstrijdleiding de kanshebbers op een internationale norm op de hoogte van hun mogelijkheden.

Het zou handiger zijn geweest als dat wat eerder was gebeurd. Tea Lanchava, nummer drie op de Nederlandse vrouwenlijst, verkrampte even toen ze hoorde dat haar bij winst op de Schotse Arakhamia de vrouwengrootmeestertitel zou worden toegekend. Maar Lanchava hervond zich zelf op tijd en deed wat haar te doen stond.

Het opvallendste titelresultaat kwam op naam van Daniel Stellwagen. De veertienjarige bolleboos haalde de meesternorm voor de derde maal in acht maanden. Als het hem ee vierde maal lukt, zal hem de meestertitel worden toegkend.

Unaniem klinkt lof voor Stellwagens spel. Hans Ree, geëindigd op een score van vijftig procent, vond dat al zijn verliespartijen aan eigen stommiteiten te wijten waren geweest op die ene tegen Stellwagen na. Daarin was hij volgens de regels der kunst verslagen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden