Van Vleuten is De Val te boven

Een maand na haar horrorcrash op de Spelen verbaast renster Annemiek van Vleuten zichzelf met de winst in de proloog van de Ronde van België.

Annemiek van Vleuten en bondscoach Johan Lammerts. Een maand na haar val, wint Van Vleuten de proloog van de Ronde van België. Beeld ANP

Annemiek van Vleuten (33) heeft wel vaker teleurstellingen moeten incasseren sinds ze in 2007 in Waddinxveen voor het eerst aan een wielerwedstrijd meedeed. Een zware aanrijding tijdens een trainingsrit in Italië, een risicovolle operatie aan haar liesslagader, een stuurfout tijdens het WK in Ponferrada, waardoor de ploegentijdrit volledig in de soep liep. Telkens kwam ze daar snel weer bovenop.

Maar hoe is dat nu, een maand nadat ze op de Olympische Spelen in Rio op koers lag voor goud, maar door een stuurfout in de greppel belandde en doodstil langs de weg lag, haar lichaam in een rare knik gevouwen?

Op een campingstoel aan de boulevard van de Belgische badplaats Nieuwpoort, naast de ploegleiderswagen, neemt Van Vleuten de tijd om te praten over De Val. Wie haar geschiedenis niet kent, zou denken dat hier een badgast geniet van het uitzicht op het strand en de golven. Maar Van Vleuten is hier niet als toerist, maar om haar rentree te maken in de Ronde van België.

En vooral ook: om Rio achter zich te laten. 'Het begin van iets nieuws' noemt ze haar deelname in Nieuwpoort. 'Het is fijn om straks weer mijn rugnummer te kunnen opspelden en weer wielrenner te zijn.'

Vervelend om over de val te praten, vindt ze het niet. Alleen als het filmpje ter sprake komt dat een voorbijganger maakte en op social media zette - ze lag daar minutenlang langs de kant van de weg - zegt ze: 'Nu is het wel genoeg over die val, vind je niet?'

Na Rio vertrok ze voor twee weken naar Italië, samen met haar moeder. De telefoon ging uit; even geen contact met de buitenwereld. 'Ik heb daar fysiek en mentaal afstand genomen van Rio.' Ze stapte er voor het eerst weer op de fiets. Moeder reed achter haar aan en gaf de bidons aan.

Het hielp: de steen in haar maag, die ze in de eerste week na de val nog op haar maag voelde liggen, verdween. Eerder had ze in Rio al met Marianne Vos haar race geanalyseerd. 'Dus niet alleen de val, maar het complete plaatje.' Haar conclusie: 'Ik heb een fout gemaakt, maar ben er ook boven mezelf uitgestegen. Ik heb laten zien dat ik op het juiste moment in topvorm kan zijn. Dat neem ik mee.'

Anna van der Breggen zou later zeggen dat ze dacht dat haar teamgenote dood was. Ze was niet de enige. 'Ik heb gisteren voor het eerst op social media gekeken', vertelt Van Vleuten. 'Vanuit de hele wereld heb ik reacties gehad. Sinds Rio heb ik er 25 duizend volgers op Twitter bij. Die hebben zo ongeveer ook allemaal een berichtje gestuurd om me een hart onder de riem te steken.'

Met haar moeder heeft ze nauwelijks gesproken over die bewuste dag. Waarom zou ze? 'Ik kan me ook zonder het te weten wel indenken hoe het voor haar is geweest. Ze was nota bene jarig die dag.'

De visite in de huiskamer, zo hoorde ze later, zei: nu zal ze wel stoppen met wielrennen. Haar moeder schudde haar hoofd: 'Nee hoor, die gaat door.' En dat klopte. 'Er zijn nog zoveel mooie doelen om voor te rijden. Daar ga ik me nu op richten.'

Annemiek van Vleuten tijdens de Olympische wegwedstrijd in Rio waarin ze viel. Beeld AP

Om 17.17 uur klinkt voor Van Vleuten het startschot voor de proloog over 4,3 kilometer door Nieuwpoort. Marianne Vos, haar voormalige ploeggenoot, noemt haar de favoriet voor de dagzege. Niet voor niets is Van Vleuten Nederlands kampioen tijdrijden. Hoe korter de proloog, hoe beter ze is, liet ze in het verleden al meermalen zien.

In Nieuwpoort zweeft de voormalige studente Animal Science uit Wageningen als vanouds over het asfalt, met bijna 49 kilometer per uur. Fysiek is ze bijna weer in orde: De hersenschudding is over, de drie gebroken ruggewervels zijn volgens haar weer 'redelijk aan elkaar gegroeid'. Ook mentaal is ze naar eigen zeggen weer fris. 'Wielrenners kennen geen trauma's. Anders zouden ze geen wielrenner meer zijn.'

Van Vleuten, als laatste gestart, verpulvert de tot dan toe beste tijd. Ze verbaast zichzelf. 'Wauw!' roept ze na afloop uit. Daarna: 'Waar zo'n tripje met je moeder naar Italië allemaal niet goed voor is hè? Ik ben niet gaan zitten huilen in een hoekje, maar heb genoten van het Italiaanse leven en heb nu mijn benen laten spreken. Dat is soms het beste antwoord dat je kunt geven.'

Volgende maand is het WK in Qatar. Ze wil er in topvorm zijn voor de tijdrit. Om De Val van Rio weg te poetsen? 'Nee, zo zie ik het niet', zegt Van Vleuten. 'Voor de buitenwereld zal het misschien anders zijn, maar voor mij staat dat er los van. Ik ben vooral blij en dankbaar dat ik hier weer mag staan. En ook fijn om te weten: ik kan het dus nog.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden