Van 't Schip wordt moedeloos van zijn FC Twente

Een beetje bluffen hoort er vandaag de dag bij in de voetbalwereld en dus was het zo vreemd nog niet dat de Amsterdammer John van 't Schip afgelopen zomer zijn Twentse superieuren in Enschede een prachtig seizoen in het vooruitzicht stelde....

Van onze verslaggever Martien Schurink

Waarom zou John van 't Schip dat ook niet beloven. Het geluk lachte hem als voetballer al toe. Hij beleefde mooie jaren als rechtsbuiten in De Meer en als Il Bello zeker ook in Genua, waar hij vier jaar trainde, speelde, lires verzamelde en zich door de gulle zon liet bruinen. Zijn sierlijke sprints aan de zijlijn en zijn op maat gesneden voorzetten vielen immer in de smaak bij zijn bazen en vele bewonderaars. Veel meer hoefde hij niet te doen. Mooie Johnnie kon altijd wel wat potjes breken.

Het geluk zou hem ook als trainer en coach toelachen, daarover bestond bij Van 't Schip niet de minste twijfel. Hij kreeg de door hem zo begeerde baan in Enschede en meteen al liet hij zien dat hij ook als trainer uit het goede hout gesneden is. Onder zijn leiding ging Twente voortvarend van start. De eerste drie wedstrijden leverden maar liefst zeven punten op en ook nog eens een plaats in de hoogste regionen. John van 't Schip, zo'n goeie hadden ze in Enschede in tijden al niet meer gehad.

Helaas komt aan alle geluk, zeker in dit tranendal, ooit een eind, zelfs voor een man die voor het geluk en niet anders dan het geluk geboren leek. Ineens kwam na die bliksemstart de klad erin. Vraag Van 't Schip niet naar het hoe en waarom, maar het gebeurde zomaar. Sommige spelers liepen lelijke blessures op en vielen weg, anderen raakten hopeloos uit vorm. En tot overmaat van ramp bleken de spelers die de naar PSV vertrokken goalgetter Vennegoor of Hesselink moesten doen vergeten niet over de hen toegedachte kwaliteiten te beschikken. De Oostenrijkse spits Kollmann en zijn Nederlandse schaduw Houwing kwamen aan scoren amper toe.

Al die samengebalde misere leidde ertoe dat Twente hopeloos van slag raakte, na de bliksemstart nog maar twee hele punten wist te vergaren en vanzelfsprekend ook de uitwedstrijd tegen NEC, gistermiddag in het altijd sfeervolle Goffertstadion, verloor. Zo hopeloos verloor dat Van 't Schip zich in een onbewaakt moment liet ontvallen 'er langzamerhand moedeloos van te worden'.

Moedeloos omdat zijn ploeg voor de zoveelste maal verzuimde de (weinige) kansen te benutten. Kollmann faalde volledig voor open doel, Booth miste een opgelegde kans en ook Houwing, die diep in de tweede helft Kollmann uit zijn lijden mocht verlossen, bleek niet bij machte de hechte Nijmeegse defensie te ontrafelen.

Terwijl zijn spitsen doende waren de mooiste kansen om zeep te helpen bepeinsde Van 't Schip, als altijd strak in het pak en wellicht daardoor anderhalf uur lang een volstrekt bewegingloze bankzitter, waarom hij tijdens de onderhandelingen over zijn eerste trainerscontract had verzuimd zijn zin door te drijven. Hij wilde het vertrek van Vennegoor of Hesselink compenseren met de aankoop van een paar 'leuke' aanvallers, maar vond bij technisch directeur Jaap Uilenberg geen gehoor. 'Ik had het als beginnend coach maar te accepteren.'

Er bevindt zich, weet hij, ergens in het stadion een potje dat zo goed gevuld is dat op zijn minst een redelijke aanvaller met een neus voor doelpunten kan worden aangetrokken. Maar het is, zegt Van 't Schip enigszins deemoedig, niet aan hem om te bedelen. 'Ik zeur niet over het feit dat ik bepaalde spelers niet heb mogen aantrekken. Daar wil ik niet op aangesproken worden. Daarvoor moet je bij Jaap Uilenberg zijn.'

Mooie Johnnie zit er, zo leek het gisteren, een beetje doorheen. Hij zei niet alleen moedeloos te worden, maar het ook allemaal niet meer precies te weten. Vandaar zijn gehannes met de samenstelling van zijn team. Vandaar dat hij voor het Europese treffen met het Zwitserse Grasshoppers drie geheide basisspelers, Booth, Van der Doelen en Pothuizen tot de bank veroordeelde en vandaar ook dat hij deze drie mannetjesputters wel weer goed genoeg bevond voor het duel met NEC.

Nog is het te vroeg wellicht voor crisisberaad en natuurlijk beseft het bestuur van Twente dat het geen pas geeft Van 't Schip nu al verantwoordelijk te stellen voor de welhaast collectieve vormcrisis waarin zijn elftal steekt. Wat er ook gebeuren gaat, Van 't Schip zal het lot aanvaarden zoals het komt. 'Natuurlijk gaat het gezeur nu beginnen. Logisch, de mensen verwachten prestaties. Ik ga daarvoor niet uit de weg.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden