Van 't Oever weet van geen ophouden

Ze schelen bijna vijftig jaar, maar eenmaal op het ijs vallen alle verschillen tussen Egbert van 't Oever (73) en Marianne Timmer (26) weg....

Van onze verslaggeefster Tynke Landsmeer

Dat kwam deze zomer onmiskenbaar aan het licht toen Van 't Oever voor onderzoek in het ziekenhuis werd opgenomen. In zijn darmen werd een kankergezwel geconstateerd.

Plotseling werd zijn leven overhoop gegooid door operaties, chemokuren en CT-scans. Nog steeds moet hij elke woensdagochtend in het ziekenhuis aan het infuus.

Alle commotie rond zijn ziekte wappert Van 't Oever echter laconiek weg. Hij is trots op zijn taaie lichaam en pronkt met zijn herstelvermogen. 'Als ik 's ochtends chemotherapie heb gehad, sta ik 's middags alweer op de ijsbaan. Ik heb nergens last van. Ik ben nooit misselijk of moe na een behandeling. Ik weet dat ik ziek ben, maar ik voel me kerngezond.'

Luttele dagen na zijn operatie zat hij in het ziekenhuis alweer op de hometrainer. Van een akelige infectie - het gevolg van de operatie - was hij in vier dagen hersteld. 'Ze wilden een drain aanleggen, maar ze konden er niet goed bij. Daarom moest het lichaam zelf herstellen. Maar het is dan natuurlijk nog maar de vraag in hoeverre het verweer aanwezig is in zo'n oud lichaam dat ook nog eens is aangetast door een kankergezwel.'

Een groot litteken, dat zijn bovenlichaam in tweeën deelt, herinnert Van 't Oever elke ochtend aan zijn ziekte, maar het belemmert hem op geen enkele manier in zijn werkzaamheden als coach annex manager van de schaatsploeg DSB. Nauwelijks bijgekomen van de operatie, zo vertelt hij niet zonder bravoure, belde zijn kleindochter of hij met haar wilde deelnemen aan een wielerwedstrijd.

Van 't Oever: 'Oma vond het niks, maar moest ik dat kind dan teleurstellen? Ik had het gevoel alsof ik alles aan kon. Oma wilde het zelf niet zien, dus die ging naar de kerk. En wij reden twaalf kilometer in twintig minuten. Ik was er weer helemaal bovenop.'

Hoewel hij beseft dat hij bij de laatste jaren van zijn leven is aanbeland, heeft Van 't Oever nooit overwogen te stoppen met het werk dat hij zo lief heeft.

'Opgeven? Never. Nooit. Geen sprake van. Dat is hetzelfde als een marathon lopen en halverwege uitstappen. We zijn ergens aan begonnen en dat maken we af. Al zullen we strijdend ten onder gaan. Maar stoppen nooit. Daar is ook helemaal geen reden voor. Als ik thuis zit, heb ik veel te veel tijd om na te denken. En ik denk er liever niet aan.'

Timmer, die het afgelopen weekeinde in Heerenveen na een zwakke seizoensstart haar Nederlandse sprinttitel heroverde, maakte zich dit seizoen bij haar overstap naar de nieuwe schaatsploeg hard voor de komst van de bejaarde coach.

Min of meer toevallig kruisten hun wegen elkaar. Als manager van de ploeg Sanex werd Van 't Oever gevraagd om met de sprinters mee naar Azië te gaan. Geert Kuiper stortte zich met Rintje Ritsma op het allrounden.

'Ik was in 1988 natuurlijk al gestopt met coachen. Dus toen ik thuis vertelde dat ik mijn oude beroep weer voor twee weken zou oppakken verklaarde Guus me voor gek. Wat heb je daar nou mee te winnen?, zei ze. Straks komen die meiden er na drie dagen achter dat ze het niks vinden met zo'n oude lul. Toen werd ik toch een beetje bang dat ik iets te ondoordacht bezig was geweest.'

Bij terugkomst vroeg Timmer echter of hij wilde blijven tot 2002. Op een voor beiden niet te omschrijven manier klikte het tussen de twee.

Van 't Oever: 'Het is een misvatting dat ze door mij harder gaat rijden. Toen ze olympisch kampioen werd, ben ik er ook niet bij geweest, de prestatie komt uit haarzelf. Marianne is een gevoelsmens. Ze rijdt hard omdat ze een talent is, maar voor bepaalde zaken zoals vorm, het gevoel in de benen en timing heeft ze een klankbord nodig. Wanneer je als sporter niet het gevoel hebt dat het je-van-het is, dan presteer je niet.'

De gebeurtenissen van het afgelopen jaar sterker Van 't Oever in die overtuiging. Toen de Sanex-ploeg in tweeën brak, raakten de verrichtingen van Timmer in een neerwaartse spiraal. Pas aan het einde van het seizoen maakte ze 'het rotste jaar' uit Van 't Oevers loopbaan goed met een bronzen plak op het WK sprint.

Ook dit seizoen kende haar start onder de vlag van DSB een grillig verloop, maar volgens de coach is dat inherent aan topsport. 'Het is haar een beetje aan komen waaien en dan is het moeilijk om altijd de concentratie vast te houden. Soms bakt ze er geen drol van, maar op de juiste momenten staat ze er altijd wel weer', aldus Van 't Oever.

Toch hoopte hij dit jaar - tevergeefs - op een iets stabieler seizoen. Zodat Timmer alvast iets minder op hem hoefde te leunen. 'Als er een grotere stabiliteit in haar prestaties zou zijn, dan kan ze ook met meer trainers samenwerken. Nu valt ze in slechte tijden sneller terug op de mensen die haar steunen. Als het goed gaat, ben je als coach minder hard nodig dan wanneer het slecht gaat.'

Tenminste tot en met de Spelen in 2002 heeft Van 't Oever zich aan Marianne Timmer en DSB verbonden. Dan is hij 75 jaar. Timmer kreeg van hem het advies alvast uit te zien naar een andere coach.

Van 't Oever: 'Ik heb zelf ook wel een beetje om me heen gekeken, maar het zal niet makkelijk worden. Er zijn niet veel aansprekende coaches die ook nog beschikbaar zijn. Stel dat Gerard Kemkers een acceptabele opvolger is. Dan zal ze terugmoeten naar de KNSB. Maar dan gaat ze een stuk minder verdienen. Dat speelt ook mee tegenwoordig.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden