Van niks naar nergens

Zwerftocht door Nederland, hangt er voor in de bus, achter de cabine van de chauffeur. Profiteer nu van de voordelige zwerfkaart die U door heel Nederland brengt....

Of je nu wil of niet, je gaat dromen. Bijvoorbeeld dat je in Aardenburg, Zeeuwsch-Vlaanderen, op de bus stapte, en dagen later finishte in Roodeschool, Noord-Oost Groningen. Moe maar voldaan.

Al die tijd heeft de chauffeur je liefdevol bij het zwerven begeleid, je koffer gedragen, je ingestopt als je ergens 's nachts door de Veluwe reed, je een hete chocola aangereikt als de temperaturen onder de nul raakten.

Je zwierf en je zwierf maar. Zo moeten de koetsreizigers uit de Canterbury Tales zich gevoeld hebben: je bent dagen onderweg van niks naar nergens en het enige dat je op de been houdt zijn verhalen. Van ordinaire passagiers zijn we veranderd in reizigers. Hè, dat gevoel roept die uitnodiging van Midnet - of welke maatschappij was het - op.

Natuurlijk was je in een opperbest humeur, want je hoefde nergens op tijd te zijn. Stress bestond niet, ergernis evenmin. Behalve die alleraardigste chauffeurs waren er beminnelijke medereizigers. Niet van die types die hun klaagzang tot je richten, maar net als bij Chaucer verhalen vertelden. Daardoor zag je dat landschap niet, gelukkig maar want dat kende je toch wel, die slaapverwekkende weilanden en die snelwegen.

Je hoorde interessante verwikkelingen over een misgelopen haarspoeling, je raakte, zo ergens in de Randstad, op de hoogte van het allernieuwste jungle-feest, en je genoot. Het maakte je niet uit dat een mevrouw met een levensgrote kerstboom zich naast je in de bank perste. Kunst, zei ze ter verdediging, maar dat had je al geroken.

Had er misschien een stripje xtc op die strippenkaart gezeten? Je controleerde het nog eens, maar nee: je stoof volkomen clean door Nederland. Uitstapje op kosten van de Verenigde Streekvervoerbedrijven van Ons Land.

De namen die langsflitsten, brachten nieuwe dromen tot ontwikkeling. Spijkerboor. Kudelstaart. Nummer Een. Wie had al die poëzie over Nederland uitgestrooid! Op slag beklaagde je de automobilisten die gedwongen waren het gesloten circuit van A-wegen te kiezen, waar toevallig wèl was gestrooid. Maar wat misten ze daardoor een deel van ons prachtige land, doodeenvoudig omdat ze zich niet met zwerven bezighielden. Vroeger, ja vroeger, dan zwierf een automobilist nog wel eens, op een zondags ritje. Zomaar, van niks naar nergens. Maar tegenwoordig? Daar begin je met zo'n zwarte doos van de werkgever aan boord van de lease-auto toch niet meer aan?

Af en toe verwisselde je van bus, dan nam je in de stiltegebieden een belbus die je van een donkere plek op een landweg opviste, of een Interliner, die je helemaal alleen van Eindhoven naar Nijmegen reed. Nog nooit had je zo'n ruime taxi gehad. En je hoefde niet eens met de chauffeur te praten.

Heerlijke zwerftocht door Nederland. Op de stations die je onderweg aandeed, geurden de verse appelbollen; de tl's aan het plafond - wie had dat verzonnen - leken bij binnenkomst gedimd te kunnen worden, en de plastic kuipjes veranderden in fauteuils.

In plaats van de vrouw met kerstboom kwam een hijgende man. Geen zwerverstype. Hij moest naar kantoor. Hij porde in mijn ribben, en hij schudde me uit mijn droom. 'Mot U d'r hier niet uit?'

Ik had er al tien haltes eerder uitgemoeten.

Jaap Huisman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.