Van Keizers en Knobels,Wisgerhofs enBrama's

Ajax wordt kampioen. Of logenstraft FC Twente in het hol van de leeuw deze voorspelling? Jan Mulder heeft een geschiedenis met beide clubs die morgen tegenover elkaar staan in de Arena.

Een verstild landschap van stuifzand, heide en vennen met waterlelies en rode bloemen en kleine natuurreservaten zoals het er begin vorige eeuw in heel Overijssel moeten hebben uitgezien, brinkdorpen die precies goed in de glooiing liggen, karakteristieke boerenhoeven er omheen, mist die boven jeneverbesstruiken hangt: ik ben op weg naar Masman. Uit de autoradio klinkt de trompet van Miles, een voorteken?


Lezer, om deze romantisch-dramatische voorbeschouwing op Ajax-FC Twente goed te kunnen duiden, wilde de schrijver beginnen met sportief uit de kast komen. Ben ik voor FC Twente of AFC Ajax?


We gaan terug naar 1976. Ik ben net uitgevoetbald en columnist van de Volkskrant. Masman is voorzitter van FC Twente. De 'stabiele pijproker' heeft me uitgenodigd om te komen praten over de functie van algemeen directeur in Het Diekman. Ik kan en wil dat natuurlijk niet, maar Spitz Kohn is er trainer en die zou mij graag aan de top van de Twentse betaaldvoetbalorganisatie geplaatst zien, om van daaruit gezamenlijk door te stoten. Spitz was een sympathieke persoon, namelijk Luxemburger, Masman was van hetzelfde kaliber: uw columnist kon de verlokking van de mooie reis naar zijn woonplaats Zuna en de importantie van 'een gesprek' niet weerstaan.


De boerderette rookte de pijp op de bekende, vredige manier en de heer en mevrouw Masman ontvingen me allervriendelijkst. Wij waren hier niet in de handen gevallen van een of andere miljardensjeik met eigenaardige ambities in de voetbalwereld zoals nu overal in Europa in zwang is. Masman, dat was dieprood PvdA, het socialisme spatte van het behang.


Voorzitter en ondergetekende namen plaats aan een rond tafeltje met een kleedje erop. Het raam bood uitzicht op de perelaar bij de beukenhaag. In de verte glinsterde de ven met de rode bloemen en Masman serveerde stuifzandkoekjes met gekarameliseerde apenootjes uit eigen kas. Kon ik nog terug?


Ik herinner me niet meer hoe ik me uit de netelige situatie heb gered. Waarschijnlijk met de belofte om erover na te denken en in de loop van de week te bellen. Manager van FC Twente werd Ton van Dalen, jazzliefhebber. Twente is wel gevaren bij de benoeming en ik was ook gelukkig.


Mijn zoon Youri moet dit allemaal in zijn onderbewustzijn hebben meegekregen. Op een zaterdag, jaren later, kwam hij thuis en zei: 'Ik heb een contract bij FC Twente getekend.' FC Twente?? Ja, er was een toernooi op het veld van Sportclub Enschede en hij had met subliem spel en een schot van dertig meter in de kruising de aandacht van manager Ton van Dalen getrokken.


Spannende zondagen in Het Diekman braken aan voor de familie Mulder. Ik zat naast de accordeonist en dichter Willem Wilmink op de tribune en genoot van de traptechniek van Fred Rutten, de dribbels van Mrkla en de een-twee van Youri Mulder en Ronald de Boer. Ik mocht het knusse spelershome in en sloot vriendschap met Prince Polley. Ik ben een getrouwe van Het Diekman en van FC Twente, weliswaar niet in hart en nieren maar betrouwbaar genoeg.


III


Toen ik nog actief voetballer van Anderlecht was en naar Ajax ging, werd in die transfer bemiddeld door Jack van Zanten, elftalleider van het Nederlands elftal. Hij maakte in zijn auto een rondleiding met me door Amsterdam en deed als eerste de Overtoom aan omdat daar het 'Pongebouw' stond. Op de begane grond flonkerde de showroom van Ben Pon en zijn Porsches, erboven waren tien etages appartementen. Jack was projectontwikkelaar en had het gekocht. Een werkzaam leven lang had hij het gebouw geadoreerd en nu was het van hem! Hij vertelde me dat ontroerd. Dat was een mooie menselijke kwaliteit van deze tussenpersoon. Daarna reed hij met me over de Stadhouderskade, zei 'dit is de Stadhouderskade' en ik dacht 'ik ben op de Stadhouderskade' en het woord Stadhouderskade was me onmiddellijk eigen: ik werd als vanzelfsprekend speler van AFC Ajax, destijds het beste elftal ter wereld.


Met mijn komst zette de neerwaartse spiraal in. 'Drank en vrouwen', volgens trainer Knobel.


Verdriet bindt: ik ben een Ajacied. Leve de Overtoom en de Stadhouderskade, fuck de vennen. Maar ja, Youri. Hij wordt volgend jaar assistent van Preud'homme in de Grolsch Veste. Ik ben ook de liefhebbende vader van al zijn keuzes, ik zal zondag dus in het geniep voor FC Twente duimen. Kan en mag niet anders. En meteen hamert de onontkoombare realiteit tot me door dat ik een voetbalneef ben van Piet Keizer, die deze week zijn erelidmaatschap teruggaf aan zijn geliefde Ajax. Die keuze houdt me evenzeer bezig. Hoe kan mijn Ajax dat zover laten komen?


Ik verslond vroeger Sport&Sportwereld op maandag en las de verslagen van hoofdredacteur Kick Geudeker, die heel vroeg al zag dat Ajax met Piet Keizer een nooit op de Nederlandse velden gesignaleerde virtuoos in de gelederen had gekregen. Het is voorbij. Het erelidmaatschap zelfs ingeleverd. Waar is de Kick Geudeker van nu om dit aan de kaak te stellen en het voor Keizer op te nemen? Cruijff is de schepper van alle Ajax-successen, Keizer de niet in een bepaalde hiërarchie te plaatsen kunstenaar van de glory game ook als er geen beker of titel mee te winnen valt. Piet Keizer gedesillusioneerd? Ajax, sta op, doe iets, kom op voor je ziel en zaligheid.


FC Twente won vorige zondag de KNVB-beker. Volgens Frank de Boer foebelde Ajax beter. Een onjuiste analyse. Twente 'droeg' deze finale, het bepaalde vanaf de eerste minuut de zinderende gang van zaken, Ajax reageerde: verdiende overwinning van de Tukkers.


FC Twente heeft aan 1 punt voldoende om ook de titel te grijpen. Ajax moet daarvoor één thuiswedstrijd winnen. Ik ben opgegroeid met de gewoontes van Anderlecht, het Ajax van België, en van Ajax, het Anderlecht van Nederland, ik kan me niet voorstellen dat we op D-Day tegen Brugge of Twente falen.


Stadhouderskade tegen het Saksische landschap. Leidseplein versus Twekkelerveld.


Ik ben een natuurmens en heb onlangs zelfs een moestuin achter mijn huis geopend, ik hou van Twente en al zijn assistenten, op de Oude Markt liggen ontelbare herinneringen aan het zoete Enschedese leven, de speler die de wedstrijd met dat prachtige voetje in zijn eentje kan beslissen heet Theo Janssen, de topvorm van Ruiz wordt na zijn blessure weer duidelijk zichtbaar, Chadli is beter dan Van der Wiel, Landzaat stijlvoller dan Anita én ik vind het ondenkbaar dat roodwit morgen niet wint.


Ajax wordt kampioen.


Ontluistert FC Twente die op machtig verleden en klein thuisvoordeel gebaseerde voorspelling en kroont het zichzelf in het hol van de leeuw tot kampioen, dan stellen wij, met in gedachten het standbeeld van N'Kufo bij de Grolsch Veste, het volgende voor.


Waar de standbeelden uit de grond schieten alsof het niks is, kunnen er nog wel een paar bij. De aanvoerder van het kampioensteam poseert maandag al bij de beeldhouwer. Het standbeeld zal, behalve naast N'Kufo, op verschillende plekken in Enschede verrijzen, in Roombeek bijvoorbeeld tien meter hoog en op de Oude Markt te paard. In de eenvoudige plaquette op de sokkels van de beeldenreeks is zijn legendarische naam gegraveerd. Wisgerhof, fluisteren de mensen eerbiedig. En van Twickel tot Diemen bewonderen vaders met hun kinderen nog eeuwen na morgen de bronzen Bramaatjes op de viaducten van de A1.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden