Van Hollandse bodem is een te slap aftreksel van Heel Holland bakt

Van Hollandse bodem. Beeld ANP
Van Hollandse bodem.Beeld ANP

 

Jean-Pierre Geelen

Een wedstrijdje moestuinieren, waarom ook niet? Nu het zaadje is ontkiemd, groeit de boom van competities tot hoog in de televisiehemel. Na zingen, koken, bakken en naaien, is tuinieren de jongste loot aan de stam. Wie zaait, zal oogsten: Van Hollandse bodem, een oergezellig gezinsformat waarmee de EO op Gods akkers een graantje hoopt mee te pikken uit de ruif van Heel Holland bakt en Boer zoekt vrouw. Televisie verwijst voortdurend naar zichzelf: de moestuin werd vorig jaar al ontgonnen door de VPRO met Maarten 't Hart.

Tooske Ragas is nu de spil rond acht kandidatenduo's die strijden om de titel 'beste moestuinder van Nederland'. Dat word je niet alleen door groenten te kweken, maar er ook gerechten mee te bereiden - toch weer een potje koken dus. Juryleden Dieneke Klompe en top-chef Jonathan Karpathios, een soort René Froger met een schort om, 'bepalen wekelijks voor wie de competitie te zwaar is'.

Hun 'strijd' werd vrolijk en lenteachtig vormgegeven in groen gekleurd beeld en geluid. Met dartelende fluitjes en viooltjes. Roodwit geblokte kleedjes, een aardbei hier, daar een biet.

In de tuinen van kasteel Amerongen moesten de duo's (vorige zomer) bonen kweken. Dat viel nog niet mee. Er waren muizen, de vraatzucht van de bonenluis hing als een doem boven het bonenveld.

Iedereen was in de bonen. Chef-kok Karpathios: 'Ik vind zelf de kievitsboon heel erg leuk.' Kandidaten Francisca en IJsbrand (een kale zestiger met twee oorbellen in): 'Wij gaan voor de prinsessenboontjes.'

Elk duo moest drie rauwe bonen op een houten plankje serveren. De jury beoordeelde ze op kleur en smaak. Dieneke nam een knauw van een snijboon. Tevreden: 'Hij smaakt echt als een snijboon.'

Ze sprak het duo Hylke en Hanna vermanend toe: 'Ik zou het gaaf vinden als je met wat meer passie en liefde over de bonen zou praten.'

Hun verhaal was negatief, vond Dieneke. 'Dat haalt dan eigenlijk de kwaliteit van je boon naar beneden. Het gaat ook om jou als teler, áchter die boon.'

De stellen moesten cassoulet maken met hun bonen. Dat was helemaal niet moeilijk, zei Karpathios: 'Alleen moet je wel weten hoe het moet.'

Ook gingen we aan de witte kool. Wie had de mooiste? Niet Hylke en Hanna. Zij: 'Ze hoeven van mij niet een grote passie voor witte kool te verwachten. Want het is een witte kool, weet je. Wat willen ze? Dat ik er een serenade voor zing?'

Kale IJsbrand won. 'Ik kan wel huilen.'

Hylke en Hanna moesten naar huis.

Spannend? Geen seconde. Smakelijk? Nauwelijks. Best mogelijk dat Van Hollandse bodem een schare kijkers weet te binden wier groene vingers beginnen te jeuken nu de dagen al langzaam weer lengen. Maar het is te saai om serieus te nemen; in tegenstelling tot het bakken van een taart, dwingt het kweken van een sperzieboon ook te weinig persoonlijk respect af.

Maar bovenal mist VHB te veel nuffigheid om er echte camp van te maken, in dit genre soms de vruchtbaarste aarde voor echt succes. Daarmee is het een te slap aftreksel van succesrecept Heel Holland bakt. Het smakelijkste ingrediënt daaruit, Martine Bijl, mag een goed geconserveerd oud besje zijn, de jongere blom Tooske van VHB mist nog haar lentefrisse ironie en (zelf)spot. Soms zijn die pas rijp wanneer alle seizoenen eroverheen zijn gegaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden