Column

Van geile carnavalskoorts is hier geen sprake

Vijf stratenmakers in fluorescerende hesjes staren - sommige leunend op een spade - naar een gat in het asfalt waar morgen de tractoren van de carnavalsstoet overheen zullen denderen. Dan kijkt de voorman naar de kerkklok: schafttijd!

Beeld Gabriël Kousbroek

Onthaasten is uitgevonden in de Algarve en tot kunst verheven. Ik heb daarom geen horloge nodig maar slechts de kalender van de boerenleenbank: na carnaval volgen Pasen, de zomerfeesten, Allerheiligen en Kerstmis en dan is het wederom carnaval.

Tussen de diverse oogsten door ondergaan de dorpelingen lusteloos de bankholidays. Getrouwd wordt er amper nog, begraven des te meer. Slechts de dood doorbreekt de monotone cyclus en schenkt verlossing uit dit aardse tranendal. Vorig jaar reden tien door tractoren getrokken praalwagens een paar keer hetzelfde rondje om de kerk zodat de optocht toch wat leek. Dat deed mij denken aan die keer dat ik door het noodlot gedreven terechtkwam op een Betuwse camping waar in de kantine net een miniplaybackshow werd georganiseerd door de uitbater. Zijn dochter kwam wegens gebrek aan andere kandidaten met zes verschillende imitaties, onder anderen van Madonna en Britney Spears. Van de weeromstuit ging ik comazuipen met gruwelijke afloop (de dochter bleek achteraf helemaal geen 16 te zijn).

De stratenmakers sjokken nu naar de kroeg tegenover de kerk, waar ze uitgebreid gaan tafelen met de man een liter wijn en een digestiefje bij de koffie.

Het mooie van Portugal is dat iedere werknemer recht heeft op een dagelijkse, door de patroon betaalde lunch. Het jammere van vooral de Algarve is dat de bewoners nog minder schwung en joie de vivre hebben dan een eskimo, die tegenwoordig met Inuit dient te worden aangesproken volgens meneer Pijbes van het Rijks.

Van geile carnavalskoorts is bij ons dan ook geen sprake. Daar staat tegenover dat ze hier geen educatieve flyers in het Arabisch, Berbers, Pasjtoe, Somalisch en Urdu hoeven uit te delen, zoals in het Rijnland gebeurt.

Ik las zo'n folder waarin het carnaval wordt geduid aan een buitenaardse entiteit. Een belangrijk aspect van het Keulse carnaval blijft angstvallig verzwegen: de Rheinischer Frohsinn, een broeierig begrip dat direct op kriebels in de onderbuik slaat.

Ik bestel ook maar een digestief op het kerkplein en neurie A Felicidade, het wonderschone liedje van Tom Jobim dat gaat over het verdriet van de arme Brazilianen na het carnaval.

Tristeza não tem fim

Felicidade sim.

(Treurigheid kent geen einde. Geluk wel.)

Mijn dorp kent zelfs tijdens carnaval geen felicidade.


Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden