Van Dogma 12 is de aftiteling écht leuk

Een schokkerige camera en slecht uitgelichte, grofkorrelige beelden. Inderdaad, Italian for beginners is een Dogma-film. Nummer 12 om precies te zijn....

Jan Pieter Ekker

De Deense regisseur en scenarist Lone Scherfig verbindt de levens van een aantal ploeteraars in een uithoek van Denemarken op uiterst eenvoudige wijze. Zij ontmoeten elkaar iedere week bij Italiaanse les.

Daar valt de pas gearriveerde inval-pastoor, die op zijn preken vlast zoals André Hazes op zijn songteksten, voor het onhandige, muizige bakkersmeisje dat met haar vreselijke vader samenwoont. De narrige restauranthouder die fan is van Juventus laat er zijn oog vallen op een kapster met een alcoholische moeder. En de goedmoedige vriend van de restauranthouder, die vreest dat hij impotent is, verklaart tijdens de les zijn liefde aan de Italiaanse keukenhulp.

Veel heeft het niet om het lijf, maar het schaamteloos romantische Italian for Beginners sleept niettemin de ene na de andere prijs in de wacht, van een Zilveren Beer in Berlijn tot een nominatie voor de Europese filmprijs, die begin december wordt uitgereikt in Parijs.

Het zullen de improviserende acteurs wel zijn, die de ruimte benutten die het Dogma-dictaat hen biedt: er wordt vol overgave gesjanst, gejankt en gestorven - soms tegen het schmieren aan.

Echt leuk is de aftiteling (Dogmaregel: 'de regisseur mag geen credit krijgen'): met de hand geschreven, op stukken karton en A4-tjes, die in hoog tempo voor de hand-held camera worden gegooid. Het dolby stereo-logo is op de achterkant van een envelop gekrast.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden