Van der Poel tweede na lekkebandendrama: 'Grootste teleurstelling sinds ik begon met fietsen'

Het had moeten uitdraaien op het zoveelste, maar dit seizoen allerbelangrijkste, man-tegen-mangevecht tussen de twee vaandeldragers van het veldrijden. Het mondde uit in een onbevredigende wedloop over de gelukkigste bandkeuze.

Mathieu van der Poel komt gesloopt over de finish. Beeld anp

Waar de regerende wereldkampioen Wout Van Aert op het modderige parcours van Bieles in Luxemburg vrijwel probleemloos zijn ronden kon afleggen, had zijn grote rivaal Mathieu van der Poel te kampen met vier lekke banden. De laatste, op grote afstand van de materiaalpost, was fataal. Van Aert sloeg een beslissend gat en prolongeerde zijn titel.

Voor Van der Poel restte het zilver. Hij was diep ontgoocheld. De tranen bleven stromen. 'Dit is mijn grootste teleurstelling sinds ik ben begonnen met fietsen.' Hij hield het op domme pech. 'Ik deed eigenlijk alles goed, ik voelde me sterk. Zelfs toen Wout na de twee eerste lekke banden aansloot, had ik er vertrouwen in.' Maar het blijft vooralsnog bij die wereldtitel in 2015 in het Tsjechische Tabor, als de jongste kampioen veldrijden in de geschiedenis.

Revanche

Het had zijn revanche moeten worden, na het verlies vorig jaar in Zolder, waar hij na een valpartij met zijn schoen bekneld raakte in de spaken van Van Aerts wiel en mentaal knakte. Het had het daverende slotakkoord moeten zijn in een seizoen waarin hij pas laat zijn entree maakte na een operatie aan beide knieën, maar meteen een verpletterende indruk maakte en in de directe confrontaties vrijwel altijd Van Aert aftroefde.

Maar op het stenige circuit, vlakbij schachtbokken en afgeknotte schoorstenen, wilde het rubber maar niet meewerken. Wout van Aert vergat na afloop niet zijn coach Niels Albert te bedanken. Van hem kwam het recept tegen leeglopende banden, toen de weersvoorspelling duidde op dooi van de sneeuwlagen. Daardoor zou er veel steenslag uit de bevroren ondergrond vrijkomen. Uit zijn kelder viste hij tien jaar oude, stug geworden Michelin Mud-banden op en liet het profiel ervan op de bestaande tubes plakken. Weliswaar leidt het tot een grote weerstand, maar het geeft meer tractie en verkleint de kans op lekrijden. Bij het WK in Tabor, waar twee jaar geleden de condities vergelijkbaar waren, had Van Aert al op dezelfde combinatie gereden.

Topdag voor tubefabrikanten

Diens tube liep gisteren één keer leeg, vlak voor de pits, terwijl het elders in het veld platte banden regende. Bij de Belg Gianni Vermeersch waren na acht pechgevallen zelfs de wielen op. Lars van der Haar, die fraai vierde werd na een vruchteloos seizoen wegens een spierscheuring, reed zes keer lek. 'Het waren van die gemene Ardense keitjes. Elke keer hoopte ik dat ik ervan af was, maar dat was het pàts. Je denkt, nee, hè, niet weer.'

Van der Poel twijfelde desondanks niet aan zijn keuze voor het rubber. 'Met dezelfde banden reed ik vorige maand ook in Namen. Daar ligt het ook vol met rotsen en heb ik geen problemen gehad.' Ook bondscoach Gerben de Knegt verdedigde de keuze. 's Ochtends was de belofte Joris Nieuwenhuis met hetzelfde schoeisel wereldkampioen geworden; geen centje pijn.

Het leek gisteren in Bieles toch heel even uit te draaien op een one-man-show. Meteen na het startsignaal gaf Van der Poel vol gas en sloeg na één ronde een gat van zestien seconden met de rest van het veld - de Belgische blauwe armada hapte naar adem.

Beeld BELGA
Beeld anp

Speldenprikken

Het was ernst nu, het ging tenminste weer om fietsen in de modder. Vergeten was de psychologische oorlogsvoering die aan de wedstrijd vooraf was gegaan. Er waren speldenprikken over en weer geweest. Van der Poel zette zijn formulier voor de dopingcontrole online, Van der Aert was niet van plan hetzelfde te doen. Was zijn knieblessure wel zo ernstig dat hij een week niet op de fiets kon? Was Van der Poels offday vorige week in Hoogerheide nu wel of niet gespeeld? Had vader Adrie geprobeerd het parcours in Bieles op maat van zijn zoon te maken?

Van Aert dacht na de start dat Van der Poel meteen buiten bereik was en het schoot even door hem heen dat het deze dag wel eens zilver zou moeten worden. Maar hij vond zijn ritme al in de tweede ronde - de Belg is een renner die onder alle omstandigheden rustig blijft in het hoofd en nooit zal versagen. Dat hij kon aansluiten bij de door malheur geplaagde Nederlander, gaf hem alleen maar meer vertrouwen.

Toen Van der Poel bij een gevaarlijke afdaling bijna onderuit ging omdat zijn achterwiel begon te driften, voelde hij hoe laat het was: de vierde lekke band. De materiaalpost was nog ver. Hij kon blijven fietsen. Het kostte hem veel energie, zei hij. Wat restte was de hoop op pech bij de koploper. Die bleef uit.

Vraag na afloop van de race aan Van Aert: vreest hij niet dat deze wereldtitel niet zal worden overschaduwd door de bandenkwestie? 'Ik moet realistisch zijn. Ik had niet zo willen winnen. Maar ik kan er ook moeilijk verdrietig om zijn.'

Op dat moment besloot Mathieu van der Poel eventuele verdere vragen niet meer af te wachten en verliet de perszaal. Van Aerts coach Niels Albert daarentegen maakte zijn entree en was graag bereid zijn toverformule toe te lichten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden