Van der Meulen laat Italiaanse volleyballers ontsnappen

In Barcelona besliste Olof van der Meulen de befaamde Olympische kwartfinale tegen Italië in de tiebreak. De stoere Fries sloeg toen het zeventiende punt binnen....

JOHN VOLKERS

Van onze verslaggever

John Volkers

CUNEO

Zijn eerste opslag, goed voor 1214, was scherp. De tweede service van de in Napolitaanse dienst spelende pinch-hitter was te scherp. De bal vloog over de achterlijn en Italië was zeker van de ontsnapping uit een wel zeer lastig parket. Maar zelfs als de bal 'in' was geweest, zou de lijnrechter anders hebben kunnen besluiten.

De Italiaanse vlaggenisten speelden in de broeierige slotfase voor supporter van hun eigen team en besmeurden daarmee een duel dat met sierletters bijgeschreven mag worden in het bijzondere rijtje van volleybalinterlands tussen wereldkampioen Italië en de Olympische runner-up Nederland.

De 2-3 nederlaag van gisteren leek verdacht veel op een befaamd World League-duel uit 1991. Het was de halve finale in Milaan waarin Nederland met 2-0 en 14-10 voorkwam. Van der Meulen stak toen uitdagend één vingertje op, zijn maatje Klok zocht ruzie met etterbakje Bernardi.

De jeugdige overmoed van de equipe van coach Brokking werd destijds afgestraft. Italië vocht zich terug en ging via de tie-break door naar de eindstrijd. Ook gisteren kwam Nederland twee sets voor en liet voorbeeldig spel zien dat deed herinneren aan de beste wedstrijd van 1993, de halve finale uit het EK tegen Rusland.

De wedstrijd werd vervolgens toch weer uit handen gegeven. De nationale ploeg viel stil op zijn sterkste punten. De service was een dik uur meer dan uitstekend, waardoor de Italiaanse spelopbouw geen moment uit de verf kwam. De spelverdelers Tofoli en De Giorgi moesten het doen met afzwaaiende ballen die hun aanvallers slechts lastige opdrachten boden.

Aan Nederlandse zijde werd er naar hartelust gescoord. Held, voorlopig nog werkeloos na zijn ontslag bij Reggio Emilia, was erg in vorm. Zwerver, de enige Nederlander met een zeker bestaan in de Italiaanse A 1, liet het fanatisme zien dat hem tot de topspelers van de wereld doet behoren. Routinier Zwerver was ook de eerste die in de derde set in de gaten kreeg dat de wedstrijd uit de eigen greep dreigde te ontsnappen.

Hij vloekte en schreeuwde al bij 0-3 achter in die derde reeks. De inzet van ijzersterk spelende stopper/aanvaller bleef hoog waar zijn teammaten langzaam wegvielen. De conditie vertoonde in het warme sportpaleis van Cuneo wel wat haarscheurtjes. Latuhihin, de voor de geblesseerde Blangé gestarte spelverdeler, moest bij 6-11 naar de kant. Hij hapte werkelijk naar adem, maar had toen al zijn klasse bewezen.

Blangé kon de ploeg niet op sleeptouw nemen. Hij wordt te zeer gehinderd door de achillespees die in '92 al eens zijn toekomst als volleybalprof bedreigde. De set-ups van de 324-voudige international waren minder scherp dan anders. Zijn ploeg bleef alles geven om toch maar in de buurt van de langzaam op gang komende Italianen te komen. Pas bij het negende setpunt werd de derde reeks afgegeven (1015).

Zoveel taaiheid was er in de vierde set niet te bespeuren. Alberda gaf bij de achterstand van 5-12 Held en Zwerver rust. Van der Meulen en Görtzen mochten opdraven en met name de Limburgse stand-in van Zwerver paste zich wonderwel aan bij de moeilijke omstandigheden, een fel meelevend publiek en een tegenstander die na een schijndood tot leven was gekomen.

In de vijfde set, de tie-break, miste Nederland bij 6-5 en 7-5 zijn kansen. De Italiaanse ploeg had in paniek gebracht kunnen worden. De werkelijke ommekeer was de plotseling opgeloste vormcrisis van Bernardi. Het publiek wilde de schutterende passer/loper graag vervangen zien door de jeugdige Papi.

Coach Velasco liet de oude rot staan en zag tot zijn genoegen dat Bernardi eindelijk zijn sprongservice insloeg en de Nederlandse stop, van Posthuma met name, in problemen bracht. Van 7-7 rolden de Italianen naar 11-7. Die achterstand viel, ook door de wissel Van der Meulen voor Van de Goor, niet meer goed te maken.

Het verlies in de tie-break kwam de Nederlanders bekend voor. Vorig jaar ging in Finland op die wijze de Europese titel verloren. In Barcelona was het een jaar eerder eindelijk een keer andersom geweest, in de gekste wedstrijd uit de Italiaans-Nederlandse volleybalontmoetingen.

Er was aan dat duel een World League-wedstrijd in Florence voorafgegaan die de ploeg van coach Arie Selinger toen ook met 3-2 had gewonnen. Dat duel blijft de enige zege die Nederland in de vijfjarige geschiedenis van de World League van Italië won. Gisteren werd de achtste nederlaag - uit negen duels - geleden.

Die ontmoedigende score had het team van coach Alberda gisteren vooraf zeker niet in de greep. Na afloop deden alle herinneringen aan eerdere nederlagen weer pijn. De psychische barrière wordt op die manier telkens groter.

De volleybalprofs liepen door de uitschakeling van gisteren veel geld mis. Pas bij een finish op de derde plaats zou er prijzengeld naar de spelers zijn gevloeid. Nu zijn de premies van de internationale federatie voor de poulewinst (215 duizend dollar) en de uiteindelijke vijfde plaats (100 duizend dollar) voor de inschrijvende bond die daartoe 250 duizend dollar moest overmaken.

CUNEO (It): Kwartfinales World league, mannen: Nederland - Italië 2-3 (15-9 15-7 10-15 815 12-15), Bulgarije - Rusland 3-0 (15-13 15-8 15-6), Brazilië - Cuba 3-0 (15-12 15-4 17-16).

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden