Van der G.

Volkert van der G. komt op 2 mei vrij. Gisteren zei staatssecretaris van Justitie Fred Teeven dat het OM 'weloverwogen en zorgvuldig' te werk was gegaan bij de afweging van de voorwaardelijke invrijheidstelling: er kwam geen uit- of afstel. Het was alsof Fred Teeven zich bij het scheren had voorgenomen nou eens een keer níét mee te zwetsen met de onderbuik.


Ter compensatie sprak zijn partijgenoot Ard van der Steur enige woorden. Volgens hem was de VVD-fractie 'geschokt' door de voorwaardelijke invrijheidstelling. Dat was natuurlijk niet zo, want de meeste VVD-Kamerleden lezen ook wel eens een krant en wisten al een maand of wat dat Van der G. zou vrijkomen. Maar Van der Steur meent nu eenmaal dat de rol van volksvertegenwoordiger eruit bestaat het ongenoegen van het volk te spiegelen en waar mogelijk te versterken.


Maar goed, volgens Fred Teeven was het risicotaxatie- instrument ingezet en was er een multidisciplinair forensisch onderzoek uitgevoerd. De kans op recidive was volgens de deskundigen laag en er was bij Volkert van der G. geen psychische stoornis aangetroffen. De twaalf jaar in de cel hebben de moordenaar van Pim Fortuyn kennelijk goed gedaan, want ten tijde van zijn veroordeling mankeerde hem wel een en ander. Zoals overigens ook al was gebleken op 6 mei 2002.


Mogen we Volkert straks in de Volkskrant trouwens weer gewoon bij zijn achternaam noemen? Resocialisering lijkt me best lastig als je jezelf steeds maar met zo'n hatelijke G. achter je naam voorbij ziet komen. Willem H. heet ook alweer een tijdje Holleeder en met hem gaat het best goed.


Nog eenmaal trokken ze voorbij, de mannen van Pim.


Marten Fortuyn las bij EenVandaag op gedragen wijze een brief voor die hij in 2003 had ontvangen van de moeder van Van der G. Marten was destijds nog heel even in beeld als Pims plaatsvervanger op aarde, maar hij bedankte bij nader inzien voor de eer. Ik heb altijd met Marten te doen gehad; hij kon het ook niet helpen dat de roem en tragiek van zijn jongere broer hem uit de kalme anonimiteit trokken en dat iets van Pims ijdelheid ook hem niet vreemd was.


Simon was er weer eens, Pims jongere broer. Die zei dat hij misschien een demonstratie ging organiseren, op 2 mei. Volgens hem had Volkert van der G. 'geen enkel voortschrijdend inzicht getoond over zijn daad'. Ach, Simon.


Mat Herben, die sinds de JSF rond is niks meer heeft te doen, maar die zo nu en dan nog even uit zijn halfslaap wordt gewekt als er iets is met Pim, in wiens voetsporen hij zijn finest hours beleefde. Mat zei dat hij het raadselachtig vond dat 'de adviseurs van de staatssecretaris' dachten dat de kans op recidive klein was. Mat, nog altijd een beetje met die gewichtigheid van de tweedehands-autoverkoper.


Hans Smolders zag ik, de voormalige ijshockeyer en chauffeur die Volkert van der G. destijds moedig tackelde en die zijn woede over de moord en al het andere onrecht twaalf jaar lang onderhield en cultiveerde.


Volkert van der G. heeft zijn straf uitgezeten, de moord is bij wet bestraft en gewroken. Misschien niet voldoende naar ieders zin, maar gelukkig beschermt het wetboek ons tegen willekeur en platte wraakzucht.


Van der G. kan verdwijnen in een niemandsland waar geen mens weet wie hij is, noch welke beelden er spoken door zijn hoofd. Een man zonder naam zal hij zijn, zelfs zonder initialen. Marten, Simon, Mat, Hans en de anderen: de mist van oude tijd en de vergetelheid daalt over hen neer.


Alleen Pim Fortuyn is er straks nog, vreemd genoeg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.