Van de droge grond van Kent komt prima Pinot Blanc en Chardonnay

Een miljard flessen wijn komen er jaarlijks uit Engeland. En het worden er steeds meer, want ze vallen in de smaak.

TENTERDEN - De nazomerzon brandt op het veranda-achtige terras van Chapel Down, Engelands grootste wijnproducent. Een glas rosé brut zorgt voor verkoeling. 'Wat je nu drinkt, komt daarvandaan', wijst wijnboer Frazer Thompson naar de wijnstokken op de heuvels van Kent, het graafschap dat bekend staat als de Tuin van Engeland. De rosé is een van de drie wijnen waarmee zijn beursgenoteerde onderneming eerder dit jaar verrassend goud won tijdens de Decanter Awards, de Olympische Spelen van de wijnwereld. 'Het voordeel is dat wij Engelsen niet gebukt gaan onder een rijke traditie.'


De overwinning was een nieuw bewijs dat Engeland niet meer het lachertje is op de geglobaliseerde wijnmarkt en het oude imago van producent van nepchampagnes aan het verliezen is. Het land telt bijna 432 wijngaarden waar 124 wijnboeren de afgelopen vijf jaar gemiddeld 2,58 miljoen flessen wijn hebben geproduceerd. 60 procent bestaat uit bubbelwijnen, die vaak worden gekenmerkt door fruitige smaken, van perzik tot abrikoos. Rijke investeerders tonen steeds meer interesse. Afgelopen week nog legde de zakenman en politicus Michael Ashcroft omgerekend 8,3 miljoen euro meer voor een wijnboerderij.


Wijnbouw is niet helemaal nieuw in Engeland. De Romeinen begonnen ermee en in de late Middeleeuwen telde het land 139 wijngaarden. Met het verval van het katholicisme namen jenever en bier de plaats van wijn in als lievelingsdrank. In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw leefde de wijnbouw op, mede dankzij de stijgende temperaturen. Het droge Kent, ooit bekend om de hopteelt, veranderde in de Champagne van Engeland. In 1978 werden nabij Tenterden de eerste wijnranken van Chapel Down neergezet.


Dit bedrijf leidde een kwakkelend bestaan toen Thompson in 2001 de leiding overnam. Na zes jaar op het hoofdkantoor van Heineken te hebben gewerkt, had hij besloten terug te keren naar Engeland en iets nieuws te gaan doen. 'Een vriend schotelde me een glas wijn voor en wilde wedden dat ik niet kon raden waar deze vandaan. Het kostte me 20 pond (ruim 23 euro, red.). Een paar dagen later reageerde ik met succes op een advertentie voor een directeurschap van Chapel Down. '


Indertijd verkocht Chapel Down slechts 25 duizend flessen per jaar à 5,99 pond. Thompson oordeelde al snel dat je nooit op prijs en volume kunt concurreren met de traditionele wijnlanden. 'Ken je Jerry Garcia van Grateful Dead? Hij zei ooit: 'Het is niet goed genoeg om de beste te zijn. Je moet de enige zijn die doet wat alleen jij kan doen.' Met die woorden in het achterhoofd besloten we met eigenzinnige en chique wijnen te komen, gemaakt van de Curious Grape. Het voordeel is dat een Engelse wijn op zichzelf al tamelijk excentriek is.'


'Het wijnklimaat is hier prima. We zitten hier 35 mijl (56 kilometer, red.) van Londen. In geen stad wordt zoveel champagne gedronken als daar. De kalkgrond hier is dezelfde als in de Franse Champagne en dus geschikt voor bubbelwijnen. Bovendien hebben we een taalvoordeel. Het is gemakkelijk om getalenteerde wijnmakers te halen uit Australië en Nieuw-Zeeland. Daar staat tegenover dat de grondprijzen hoog zijn en het weer wispelturig is. Je moet altijd reserves opbouwen. Nu hebben we een topzomer, maar de vorige twee waren verregend. De wijnjaren lopen zo uiteen dat we veel non-vintage (gemixte wijn uit verschillende jaren, red.) produceren.'


De koerswijziging heeft geholpen. Afgelopen jaar verkocht het bedrijf 250 duizend flessen bubbelwijn van 18,99 pond. Thompsons Pinots Blancs, Chardonnays en Bacchussen liggen bij de duurdere supermarkten als Waitrose en Marks & Spencer, terwijl topkoks als Gordon Ramsay en Jamie Oliver ze ook schenken. Chapel Down heeft inmiddels koninklijke goedkeuring sinds de gasten bij het huwelijk van Kate en William een van de droge witte wijnen te drinken kregen. 'Dat was trouwens een van onze goedkopere wijnen', zegt Thompson lachend.


In het Verenigd Koninkrijk bedraagt het marktaandeel van de eigen wijnen nog maar 1 procent. Reden te meer dat de wijnboeren vooral mikken op de export. De Franse en Duitse markten staan bekend als lastig, want patriottisch. 'Nederland is ook geen makkie. Ik hoor vaak: '20 pond? Voor een wijntje?' Een interessante markt is het Verre Oosten. Daar bestaat nog geen wijncultuur, waardoor mensen open staan voor nieuwe smaken. We mikken daar op langzame groei.'


Omdat de vraag het aanbod begint te overtreffen heeft Chapel Down, waar 41 mensen vast in dienst zijn, deze zomer ruim 5 miljoen euro opgehaald met de aangifte van nieuwe aandelen. Uitbreiding is, zo vertelt Thompson, noodzakelijk om te overleven in een markt waar wijnkoorts heerst. 'Wijnstokken schieten uit de grond en men koestert te hoge verwachtingen. Je kunt nu al voorspellen dat de prijzen over zeven jaar gaan stijgen en bedrijven omvallen. Het is ook een irrationele markt. Sommige wijnbrouwerijen zijn hobby's van miljonairs.'


Op de wijngaard hangen de takken hoger dan gebruikelijk. 'Dan blijven ze warmer en het zorgt voor minder rugklachten bij de plukkers. Common sense, maar een Franse wijnjournalist begreep er niets van', lacht hij. Hij plukt een blad af en wijst op het begin van de stengel. Kijk, dit gaat naar het lab en daar wordt nagegaan welke stokken wat nodig hebben. Wij baseren ons op wetenschap, niet traditie.' Dan blijkt de wijnboer zijn bierverleden niet geheel achter zich te hebben gelaten. 'Wijntechnieken gebruiken we ook om een bier te brouwen waar geherfermenteerde champagnegist in zit. Met dat soort inventiviteit kun je je onderscheiden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden