Van bocht naar topwijn

Om hun groeiende dorst naar wijn te lessen, verlaten de Chinezen zich op import. Toch winnen ook wijnen van eigen bodem de laatste jaren prijzen. 'De topdrie of -vier gaan we halen.'

YANTAI - 'De allerbeste wijn ter wereld gaan we waarschijnlijk nooit maken', zegt Li Zhifu, terwijl hij zijn prijswinnende hectaren overziet. 'Maar de topdrie of -vier zie ik China binnen afzienbare tijd wel halen.'

Af en toe met ijsblokjes, in limonadeglazen of weggeklokt als een ordinair biertje; de dorst naar wijn in China groeit ieder jaar weer met zo'n 20 procent. Internationale wijnproducenten verdringen elkaar om aan die vraag te voldoen en alleen al vanuit de Europese Unie had de export naar China in 2012 een waarde van 763 miljoen euro. Dat er ruimte is voor heel veel meer, daar is iedereen wel van overtuigd. China is nu al de op vier na grootste wijnafnemer ter wereld, maar in reële cijfers kwam dat vorig jaar net op een magere 0,7 liter per burger. Nederlanders drinken meer dan 20 liter.

'Eerder waren het vooral geslaagde zakenmensen die met een dure fles Franse wijn een zakendeal vierden', zegt een manager van een wijnbar in Peking. 'Maar de laatste jaren krijgen we steeds meer jonge mensen over de vloer. Mannen drinken rood en onder vrouwen begint nu ook wit populair te worden. Of we Chinese wijn verkopen? Nee, daar beginnen we hier niet aan. Dat is meestal bocht.'

Lachertje

Daar was tot voor heel kort iedereen ter wereld het hatelijk mee eens. Chinese wijn gold onder fijnproevers als het eeuwige lachertje en zelfs voor simpeler zielen liep het openen van zo'n fles eigenlijk altijd uit op een bittere teleurstelling. Goedkoop of duur, het was de prijs simpelweg niet waard. 'Het is gewoon nonchalante onkunde', zei een bezoekende Franse wijnmaker vier jaar geleden. 'Ze doen alsof het een industrieel proces is, zoals het malen van meel.'

Nog geen twee jaar later echter zette die diep verachte Chinese bedrijfstak de internationale wijnwereld op zijn kop. Tijdens de 2011 Decanter Wereld Wijn Competitie in Engeland bezorgde een droge rode Cabernet uit de nederige provincie Ningxia de insiders een hartverlammende schok. Een gouden medaille na een blinde test maar liefst. List, bedrog en doorgestoken kaart volgens velen, maar de buit was binnen en plotseling was niet iedereen meer zo zeker van die Chinese onkunde. Dit jaar werd dat dunnetjes over gedaan: zilver voor twee inzendingen. Een van die plakken was voor een 2006 Terroir van de wijnmaker Great Wall buiten de stad Yantai in de provincie Shandong, het bedrijf waar Li Zhifu de wijnmeester is.

'Een geweldige eer', zegt Li, die zelf naar Londen ging om de competitie mee te maken. 'In werkelijkheid waren wij niet de enige prijswinnaars. Het is correct om te constateren dat we nog heel wat moeten leren. We zijn hier in China in 1996 tenslotte pas echt begonnen en heel veel ervaring hebben we niet.' Om zijn kunde op te schroeven, liep Li enkele malen langdurig stage in Frankrijk en andere landen.

Waarom hij echter ooit wijnproductie studeerde aan de Land- en Bosbouwuniversiteit in Peking begrijpt Li zelf ook niet helemaal. Toen hij daaraan begon, had hij het zelfs nog nooit geproefd. Het begrip wijn betekende in China in die tijd een vuig druivengoedje dat werd aangelengd met vruchtensappen en suiker om het nog enigszins drinkbaar te krijgen. Mierzoet vooral, en de introductie van het echte product viel voor veel Chinezen niet mee.

Zo dronk de nu 40-jarige Michelle Wang met haar neus dichtgeknepen iedere avond trouw een klein glaasje. Ze had begrepen dat het vooral heilzaam zou zijn voor vrouwen en een medicijn hoeft tenslotte niet lekker te zijn. Na een beetje doorbijten heeft ze nu de smaak goed te pakken.

In China wordt nu meer wijn gemaakt dan in Australië of Argentinië, maar geëxporteerd wordt de drank nauwelijks. Ook in de rijke Chinese grote steden raken de producenten weinig kwijt. De consumenten in de provincies zijn minder snobistisch en in sommige winkels zijn nauwelijks buitenlandse merken te krijgen. Voor diegenen die daar toch een dure Franse wijn op tafel willen zetten, gieten zwendelende handelaren vaak lokaal spul over in gebruikte bordeauxflessen. Kurk en zegel erop en het gaat voor veel meer geld de winkel uit.

Import in gevaar

Ongeveer helft van alle wijn die momenteel in China wordt gedronken, komt uit Frankrijk, maar daar zou binnenkort wel eens hardhandig een einde aan kunnen komen. De EU wil sancties tegen Chinese zonnepanelenfabrikanten die hun producten onder de kostprijs dumpen in Europa. China dreigt met vergelding als het inderdaad zover komt. Tot ontsteltenis van Parijs wordt daarvoor voorlopig de Franse wijnimport op de korrel genomen. De in China innig geliefde bordeauxwijnen zijn binnenkort misschien werkelijk onbetaalbaar.

Een situatie waar Li Zhifu toch niet naar uitkijkt. 'Het lijkt misschien of het goed zou zijn voor ons, maar er zijn genoeg andere landen die dat gat kunnen vullen', zegt hij. 'Wijn uit Australië, Californië, Zuid-Amerika en vooral Zuid-Afrika begint hier ook steeds populairder te worden. Ik betwijfel of wij er iets mee opschieten.' Bovendien heeft hij ook persoonlijke redenen waarom hij geen wilde emoties wil. Hij hoopt volgend jaar weer een wijncursus in Frankrijk te volgen en is bang mikpunt te worden van boze Franse boeren. Eerder deze maand werden zes Chinezen in de bordeauxstreek mishandeld.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden