Van Bladel stond vrijwillig (Nederlandse) gevangenen bij in Azië

Het eeuwige leven Guus van Bladel (1931-2016)

Hij was bevriend met Gerard Reve. Bekend werd Guus van Bladel met de begeleiding van gevangenen in Singapore, Maleisië, Thailand en Indonesië.

Guus van Bladel.

Hij woonde tussen 1970 en 1975 samen met schrijver Gerard Reve nadat diens relatie met Teigetje en Woelrat op de klippen was gelopen. Reve noemde hem zijn 'halfbroer'. Van Bladel zette de volksschrijver aan weer nieuw werk te maken en hielp Reve met de bouw van het Geheime Landgoed bij het Franse Vesc. Hij schonk hem ook het porseleinen Mariabeeldje dat Reve zou beschrijven in zijn roman Taal der liefde. Het beeldje zou later in de ruïnemuur van Les Chauvins worden gemetseld, waar het nu nog staat, zij het compleet overwoekerd.

In 1977 bezocht Van Bladel zijn broer in Singapore omdat hij door leukemie niet lang meer te leven leek te hebben, maar in de tropen verminderde de ziekte. Hij besloot er te blijven en ging op vrijwillige basis gevangenen bijstaan in Singapore, Maleisië, Thailand en Indonesië. Hij was de geestelijk raadsman van de opgepakte ingenieur Johannes van Damme, die in 1994 in Singapore werd opgehangen wegens drugssmokkel. De wekelijkse bezoeken aan de gedetineerde duurden gemiddeld twee tot drie uur. 'En dan nog kwamen we tijd te kort. We schreven elkaar ook regelmatig dikke brieven', vertelde Van Bladel aan de Volkskrant in 1994. Ook hielp hij de gedetineerde Maria Krol die een jaar eerder werd vrij gesproken. Over zijn ervaringen schreef Van Bladel twee boeken: Vrouwengevangenis Singapore en Tussenstop Singapore.

Van Bladel overleed 1 november in de Maleisische stad Malakka. De laatste jaren leed hij aan hart- en vaatziekten en dementie. Zijn vriend Kasper de Gouw: 'Hij stierf in een auto en werd meteen naar een mortuarium gereden. Het is daar de gewoonte om mensen binnen 24 uur te cremeren. Maar Guus had alleen een verlopen paspoort en had ook geen officieel geloof. Dat moest eerst worden geregeld, waardoor het een week duurde. Nu is zijn urn bijgezet in een baptistenkerk in Malakka.'

Guus van Bladel werd op 13 september 1931 geboren als oudste in een gezin van zes kinderen te Waalwijk. Zijn vader was bloemist. Na drie jaar hbs meldde Van Bladel zich bij de Koninklijke Marine, waar hij een administratieve functie bekleedde en over de wereldzeeën voer. In 1960 koos hij voor een baan aan de wal. Hij werkte eerst bij het bouwbedrijf Ballast en werd vervolgens personeelschef bij Hoechst in Weert. Als voorzitter van het COC Eindhoven leerde hij in 1968 Reve kennen die later bij hem introk in zijn appartement tegenover de gymnastiekzaal van het Bisschoppelijk College. Van Bladel leed toen al aan leukemie, waardoor hij arbeidsongeschikt zou worden.

In Singapore kon hij zich nuttig maken bij de reclassering van wegens drugssmokkel verdachte gevangenen. Zijn credo luidde: voorkom onnodig leed van gevangenen. Voor zijn inzet is hij meermaals onderscheiden: tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau en en in 1992 kreeg hij in Singapore The Public Service Medal. Later ontving hij ook een Maleisische onderscheiding.

Met Gerard Reve bleef hij contact houden. De schrijver en zijn partner Joop Schafthuizen zochten Van Bladel op in Singapore. De twee onderhielden tot 2000 een correspondentie.

In 2001 ging Van Bladel met zijn partner 'Ahkee' (David Tang Chak Kee), in Malakka wonen. Hij hield zich daar bezig met het behoud van het Nederlandse erfgoed van de VOC. Ook werkte hij als correspondent mee aan het VPRO radioprogramma Wereldnet. Elke maand stuurde hij vijftig vrienden een verslag van zijn activiteiten.

In 2010 publiceerde Van Bladel een artikel in het literaire tijdschrift De Gids met een theorie over het grillige karakter van Reve.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.