Valldemossa, een soort Spaans Volendam

Volksdansen is een zuur vak.

Redactie
Het dorpje Valldemossa op Mallorca. Beeld Andrés Nieto Porras/ CC-BY-SA
Het dorpje Valldemossa op Mallorca.Beeld Andrés Nieto Porras/ CC-BY-SA

Mallorca, 22 april 1954

Om negen uur bij helder weer per touringcar naar Valldemossa, het dromerig gelegen Soller en het blanke, zo vredige haventje Puerto de Soller. Alleen Valldemossa is een vergissing. Er bleken dertig touringcars te staan. Het is een Chopin-fabriek geworden, een soort Spaans Volendam. Tijdens zijn leven hebben ze hem er weggepest vanwege zijn zondige levenswandel met George Sand, na zijn dood leeft heel Valldemossa blijkbaar van hem.

Men kan er de cellen zien, waar hij met haar gewoond heeft, ergens toont men U misschien nog wel een plukje haar uit zijn kam, maar dat weet ik niet zeker. Met honderden anderen worden we namelijk door die kamertjes geperst... luid kakelen de gidsen tegen elkaar op... toen ik mijn vergissing inzag heb ik mij haastig naar verlaten bloeiende tuinen gewrongen. Ik kan dus niet vertellen hoe de vleugel er uitziet, waar hij wel of niet op gespeeld zal hebben.

Wijders worden ons volksdansen geoffreerd, aardig, maar zonder enige charme of warmte gedanst. Het is duidelijk een zuur vak geworden: driemaal in de week tussen elf en twaalf dansen voor de toeristen en 's zomers iedere dag.

's Middags, op de terugreis, komen we dan via een onstuimig dalende weg met een dertig haarspeldbochten, die miraculeus door de chauffeur gereden worden, bij de kostelijke tuinen van Alfabia.

Jacques den Haan (1908-1982), schrijver en criticus. Ingekort fragment uit Bevindelijk reisboek. Bert Bakker, 1958.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden