Vakbondsbestuurder die naar 'de andere kant' ging

Jakob Draijer..

Amsterdam ‘Een vergadertijger die heel goed kon analyseren en problemen doorgronden.’ Zo omschrijft Harry van den Dungen zijn huisvriend en FNV Kiem-collega Jakob Draijer (64) die in de nacht van dinsdag op woensdag is overleden.

Draijer was een echte vakbondsman die verknocht was aan de grafische industrie. Bij de FNV was hij de belangrijkste pleitbezorger voor de arbeidsduurverkorting: 35 uur in 1993 en 32 uur in 1996. Maar de ideoloog Draijer werd begin jaren negentig in het vaarwater gezeten door de pragmaticus Lodewijk de Waal.

Na 23 jaar voor de bond te hebben gewerkt, stapte Draijer in 1996 teleurgesteld over naar de werkgeverskant en werd hij directeur van de Koninklijke Nederlandse Uitgeversbond. Hem werd klassenverraad verweten. ‘Ik ben geen windvaan’, verdedigde hij zich. ‘Het doel blijft hetzelfde. We gaan in Nederland korter werken. Linksom of rechtsom.’

Twee jaar later stapte hij over naar de nieuwe uitgever PCM, waarin Perscombinatie (de Volkskrant, Trouw) was samengegaan met de Dagbladunie (NRC, Algemeen Dagblad). Hij werd hier directeur sociale zaken. ‘Hij heeft de arbeidsvoorwaardelijke integratie van de Perscombinatie en Dagbladunie geleid’, zegt toenmalig directievoorzitter Cees Smaling.

Draijer was de zoon van een plantenkweker in het Groningse Slochteren. Al op 14-jarige leeftijd ging hij werken als typograaf bij een drukkerij. Hij was al gauw actief in de vakbond en werd in 1973 regiobestuurder bij de Algemene Nederlandsche Grafische Bond, een onderdeel van het toenmalige NVV. Hij maakte snel carrière en kwam ook terecht in het dagelijks bestuur. In 1976 werd hij voorzitter van de bond die door de fusie met de Katholieke Grafische Bond van het NKV inmiddels de FNV-bond Druk & Papier was geworden.

In 1988 stapte hij over naar de vakcentrale als coördinator arbeidsvoorwaarden en later als penningmeester. Met voorzitter Johan Stekelenburg en vice-voorzitter Karin Adelmund (ook allebei overleden) vormde hij een driemanschap dat vele jaren het sociaal-economische beleid van de FNV bepaalde.

‘Hij was iemand die persoonlijk aandacht had voor collega’s. Mensen die vijftig jaar werden ging hij middernacht feliciteren. Zo herinner ik mij ’s nachts voor de deur tehebben gezongen bij Johan Stekelenburg’, aldus Michel Negenman, een collega bij de vakcentrale.

In 1992 werd Draijer als opvolger van Negenman voorzitter van de Stichting de Volkskrant, die de identiteit van de krant bewaakte. Hij zou die functie tot 1996 vervullen toen hij naar de andere kant van de tafel ging. Bij PCM was hij tussen 1998 en eind 2001 directeur. ‘Kordaat, helder en weloverwogen’, omschrijft Smaling hem.

Ruim drie jaar geleden maakte Van den Dungen met Draijer en zijn echtgenote een reis door Zuid-Afrika. ‘Tijdens die reis kreeg hij last van zijn nek.’ Hij bleek een zeldzame vorm van schildklierkanker te hebben die hem noodlottig is geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden