Vakbonden hebben Duitse metaalconflict gewonnen

'Door de nieuwe metaal-cao zijn wij tot het begin van het jaar 2002 internationaal totaal geïsoleerd. De rust is teruggekeerd, maar het levert geen enkele nieuwe baan op.' Pijnlijk is, zacht uitgedrukt, het commentaar van de grootste werkgeversorganisatie, de BDI, op de nieuwe langjarige overeenkomst tussen de Duitse metaalwerkgevers en...

Van onze correspondent

Willem Beusekamp

BONN

Kern van de nieuwe cao: de korting van twintig procent op het ziektegeld is definitief van de baan. Anders gezegd, een van de voornaamste besluiten van de Duitse regering om door middel van lager ziektegeld de loonkosten te verlagen, is weer ongedaan gemaakt. De nieuwe cao geldt officieel alleen nog voor de metaal in de deelstaat Nedersaksen. De overige metaalregio's, met in totaal 3,5 miljoen werknemers, zullen volgen.

De donderdagnacht afgesloten onderhandelingen kunnen als een overwinning worden gezien van de Duitse vakbeweging, die eerder dit jaar verzekerde minder ziektegeld nooit te zullen accepteren. Met talrijke prikacties en massa-demonstraties in het Duitse regeringscentrum werd gedreigd het land lam te leggen. Ook nadat de Bondsdag de maatregel, onderdeel van het roemruchte bezuinigingspakket van vijftig miljard mark, had aangenomen, beloofden de bonden fel verzet.

Het akkoord werpt niettemin een merkwaardig licht op de moeizame pogingen waarmee 'Standort Deutschland' zijn internationale concurrentiepositie probeert te verbeteren. Geen gelegenheid gaat voorbij of er wordt door alle partijen gewaarschuwd tegen de naderende ondergang van de te duur producerende Duitse industrie. De 'pilot-cao' van Nedersaksen levert per saldo niet op wat volgens deze experts dringend noodzakelijk is, namelijk een verlaging van de loonkosten.

In tegendeel. Per saldo zullen de loonkosten met ruim een procent stijgen en niets wijst erop dat er meer arbeidsplaatsen zullen ontstaan. Nog steeds geldt federaal het door kanselier Kohl geformuleerde uitgangspunt dat de huidige record-werkloosheid (10,3 procent, bijna vier miljoen mensen) in het jaar 2000 moet zijn gehalveerd.

De hoofdpunten van de cao:

* het ziektegeld blijft tot januari 2002 honderd procent, overuren worden bij de berekening niet langer meegeteld;

* de lonen gaan op 1 april volgend jaar omhoog met 1,5 procent, in april '98 met nog eens 2,5 procent;

* iedereen krijgt over het eerste kwartaal van '97 een bedrag ineens van 200 mark (225 gulden);

* het vakantiegeld, bevroren op het niveau van '94, wordt weer aangepast aan de nieuwe lonen;

* langdurig zieke werknemers krijgen voortaan een extra bedrijfsuitkering, zodat zij (na zeven weken ziekte) niet 70, maar 80 procent van hun loon krijgen;

* de kerstuitkering ('dertiende maand') wordt verlaagd van 60 naar 55 procent.

De reacties van werkgeverszijde zijn vernietigend. BDI-president Henkel presteerde het gisteren zijn onderhandelingscollega's van 'Gesamtmetall' lafheid te verwijten. De metaalwerkgevers hebben volgens hem een 'grote kans verspeeld' en verzuimd de politieke signalen uit Bonn te volgen.

Henkel vreest dat de nieuwe cao slechts door weinig bedrijven kan worden gefinancierd, met als gevolg verdere ontslagen.

Wat de BDI-president dit keer verzuimt eraan toe te voegen, is het feit dat de branche-cao's in Duitsland al lang niet meer serieus worden genomen. Steeds meer bedrijven (naar schatting landelijk tussen de dertig en veertig procent) negeren de collectieve afspraken en onderhandelen met hun ondernemingsraden en lokale vakbondsbestuurders over bedrijfs-cao's, toegesneden op de financiële positie van de onderneming.

Maar ook bij deze afspraken geldt onverminderd: handen af van het ziektegeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.