Reportage

Vakantiegangers bij terugkeer in Nederland: ‘We hadden een vliegende brigade verwacht. Maar nee hoor, helemaal niets.’

Sinds zondag moeten terugkerende vakantiegangers uit ‘gele’ landen een coronabewijs laten zien. De Volkskrant keerde terug naar parkeerplaats Hazeldonk bij de Belgische grens voor de eerste reacties. ‘We zijn zwaar teleurgesteld.’

null Beeld Marcel van den Bergh / Volkskrant
Beeld Marcel van den Bergh / Volkskrant

Jessie (60) en Bert (66)

Jessie en Bert waren helemaal klaar voor de controle, vaccinatiebewijzen in de aanslag. ‘Ik dacht: die grijze dakduiven pikken ze er sowieso uit’, zegt Jessie. ‘We hadden een vliegende brigade verwacht. Maar nee hoor, helemaal niets. We zijn zwaar teleurgesteld!’

Op de parkeerplaats van Hazeldonk drinken ze, staand naast hun auto, koffie uit een thermoskan en eten een sandwich poulet, die ochtend gekocht in Frankrijk. Ze hebben drie weken in ‘een gat’ 130 kilometer ten westen van Parijs gezeten. Hun vaste huurhuisje, ze komen er al 13 jaar. Jessie: ‘Er is daar niets. Heerlijk. Er zijn meer dooien dan levenden.’

Het huisje grenst aan een kerkhof waar je fijn kunt wandelen, zegt Jessie. ‘Of klinkt dat morbide?’

Bert heeft boeken gelezen en Olympische Spelen gekeken – op de laptop, want die chauvinistische Fransen tonen alleen de Franse atleten. Jessie heeft helemaal niets gedaan en er enorm van genoten.

In mei zijn ze gevaccineerd, Pfizer. Ze hoefden er beiden maar eentje, want ze hadden corona gehad met het hele gezin. Hoe ze het opliepen, geen idee, eerst had de oudste dochter het virus te pakken en daarna de rest. Jessie: ‘Ik dacht: fuck it, ik ga me niet afsluiten van het gezin. Ik ben geen seconde bang geweest. En het viel gelukkig mee.’

Bert, die vroeger triathlons deed, heeft helaas wel restklachten. ‘Als ik een trap op loop, ben ik buiten adem.’

Steef (17) en Daan (19)

null Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Steef en Daan, neven van elkaar, hebben een lang weekend lekker ‘lopen klieren’ in de Ardennen. Het was wel even schrikken dat ze midden in het gebied waren dat een paar weken geleden zwaar overstroomd was. Steef: ‘Er lagen ijskasten naast de weg.’ Daan: ‘En er waren standbeelden van rotondes gerukt.’

Ze waren met een groep van familie en vrienden in een vouwwagen. Nogal een natte kliederboel. Steef toont de modderresten op zijn Nike-badslippers. ‘Gister liep er een riviertje onder de tafel door. Als je niet oplette werd je slipper zo meegevoerd in de stroming.’

Beiden hebben een QR-code: een bewijs van herstel. Daan liep het virus op in Alicante, op vakantie met zijn vriendin. Twee dagen na thuiskomst merkten ze het pas.

Steef heeft zowat zijn halve school aangestoken met corona, zegt hij. ‘Daardoor gingen de schoolexamens niet door.’ Lachend: ‘Al vond ik dat laatste niet heel erg.’

Sabine (30) en Bart (26)

null Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

In een knalblauwe BMW beleggen goede vrienden Sabine en Bart een broodje serranoham. Ze komen net terug van een weekendje Brugge, met z’n vijven in de auto, twee stellen en een vriend. En rijden terug richting Huizen en Eemnes.

Het was lang geleden dat ze een weekendje bier drinken en uit eten hadden kunnen doen. In Brugge was het wel even wennen met de mondkapjes, die moeten daar binnen in de horeca op.

Sabine is met Janssen gevaccineerd, via haar werk bij Defensie. Haar vriend ook, die is militair en wil liever niet op de foto. Voor hun kameraad Bart was het even spannend net: hij had wél een test gedaan toen hij België binnenkwam, maar niet op de terugreis. En? ‘Het is gelukt. We zijn al over de grens, toch?’

Lauri Brons (31), Matias (40) en hun zoon (5) en dochter (3)

null Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

In vier regenjassen komen Lauri Brons (‘Goud, zilver, brons, ja’), Matias en hun zoon en dochter uit de camper gelopen. Even wat eten. Ze hebben er een tocht van drie weken op zitten door Spanje en Frankrijk. In Spaans Baskenland hebben ze de moeder van Matias gezien. Zij was over uit Argentinië, waar Matias ook vandaan komt. In Amsterdam hebben Lauri en Matias elkaar ooit ontmoet. Nu wonen ze op Texel, waar Lauri is opgegroeid en waar ze stemwerk- en yogales geeft.

Van corona merkten ze op vakantie weinig, in Spanje was men iets strenger met mondkapjes. Op de terrassen in Biarritz was het heel druk, vond Lauri. ‘Dat was wel wennen.’ Er waren zoveel Nederlanders daar dat Matias zich afvroeg of er nog mensen in Nederland waren overgebleven.

Matias is niet gevaccineerd en heeft in Frankrijk een PCR-test gedaan om Nederland in te kunnen komen. Gecontroleerd zijn ze niet. Lauri heeft een vaccinatiebewijs. Ze heeft wel lang getwijfeld of ze zich zou vaccineren. ‘Het is toch gek om in een gezond lijf iets te stoppen waarvan we nog niet goed weten wat het op lange termijn gaat doen.’ Uiteindelijk ging ze overstag. ‘Ik voelde me verantwoordelijk naar de samenleving toe.’

Ze excuseren zich, ze moeten snel gaan. ‘We moeten de boot nog halen!’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden