Vaders en moeders moeten samen de straat op

ALLOCHTONE moeders moeten de straat op; ze bekommeren zich te weinig om wat hun kinderen buiten uitvoeren, vindt Larissa Pans (Forum, 19 augustus)....

Geen wonder dat Maayke Botman (Forum, 22 augustus) dit verhaal 'gemakzuchtige journalistiek' noemt. Botman schermt met statistieken die aantonen dat allochtone vrouwen helemaal niet zo vaak thuis zitten. Het valt dus allemaal reuze mee, zeker als je bedenkt dat Nederlandse ouders hun kinderen ook niet altijd in de greep hebben.

Botman trekt, op haar beurt, rookgordijnen op, want er is wel degelijk iets aan de hand. Dat blijkt uit politiecijfers die een oververtegenwoordiging van allochtone, vooral Marokkaanse, jongens te zien geven, maar het is ook zichtbaar op straat waar ze rondhangen en botsen met buurtbewoners. Nu weet ik wel dat het een beperkt aantal jongeren is dat hieraan meedoet, maar de overlast en de gevoelens van onveiligheid die zij veroorzaken, moeten niet worden onderschat.

In kringen van Marokkaanse senioren praat men elkaar na en wordt de beschuldigende vinger gemakkelijk naar de Nederlandse samenleving geheven.

Kunnen de jongere allochtone ouders wat doen aan de onveiligheid door de straat op te gaan? Ja, maar dan moeten ze in een gemengde groep gaan.

Het is waar dat islamitische vrouwen soms nauwelijks op straat komen. Zij hebben daardoor geen zicht op de wereld waarin hun kinderen opgroeien. De jongens zijn er uiterst bedreven in om ook buiten het gezichtsveld van hun vaders te blijven. Thuis worden zij opgevoed, maar vanwege kleine behuizing, en omdat het huis het domein van vrouwen is, gaan ze al jong de straat op. Daar hangen de veelal Marokkaanse jongens in groepen en daar horen zij heel andere dingen dan wat hun ouders vertellen. Deze socialisatie op straat heeft veel invloed op hun gedrag. Nu zijn er her en der Marokkaanse buurtvaders, maar naar mijn idee kunnen zij de hooggespannen verwachtingen niet waarmaken, omdat boefjes hen eenvoudig ontwijken.

De buurtvaders grijpen ook te veel terug op de traditionele vader-zoonverhouding. De gespannen vader-zoonrelatie, die gebaseerd is op schaamte en afstand en die onderdeel van het probleem is gebleken, wordt nieuw leven ingeblazen.

Hoe zit dat nu met die moeders? Het zal duidelijk zijn dat het bepaald progressief is wanneer zij de straat op gaan. Hier wordt niet teruggegrepen, maar een grote stap voorwaarts gezet. Met moeders voeren jongeren heel andere gesprekken dan met vaders, dat is zeker voor islamitische jongeren een belangrijk gegeven. Vaders preken, moeders zijn beter in luisteren.

Het is toe te juichen dat Marokkaanse vaders hun verantwoordelijkheid nemen en de straat opgaan, maar moeders moeten ook. Niet alleen Marokkaanse vaders en moeders, maar ook Nederlandse, Surinaamse en andere. Bovendien moeten zij dat samen doen, want daarmee tonen ze dat het probleem iedereen aangaat.

Een gemengde aanpak heeft daarbij het voordeel dat uit een veel groter reservoir van bezorgde buurtbewoners geput kan worden.

Daarnaast verdient dit prioriteit omdat stigmatisering (door één groep voor één groep) wordt doorbroken en samenwerking laat zien dat achterstandswijken geen ghetto's zijn. Er bestaan al experimenten met gemengde groepen die 's avonds hun woonbuurt doorkruisen. Deze groepen zijn een multiculturele bundeling van toegepaste expertise en dragen door hun gemengde samenstelling bij aan de sociale cohesie. Daarop moet worden ingezet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden