Vaderfiguur

Dat Antonio en Melanie gaan scheiden, zou niet moeten mogen. Gelukkig heeft de oudere autist Kees Momma zijn eigen Facebookpagina.

Wij van de sterrenrubriek houden er niet van als sterren gaan scheiden - althans, niet als ze langer dan tien jaar zijn getrouwd. Daarom werd het ons zwaar te moede toen we vernamen dat Antonio Banderas en Melanie Griffith na achttien jaar uit elkaar gingen. Antonio en Melanie, scheiden! Maar dat mag niet. Dat zou zoiets zijn als Tom Hanks en Rita Wilson die elkaar niet meer willen, of Goldie Hawn en Kurt Russell. Of Marco en Leontine Borsato.


Maar het is zo. The Daily Mail rapporteert deze week al opgetogen dat Melanie haar trouwring niet meer draagt, en roddelsite TMZ komt met het nieuws dat zij de volledige voogdij over hun drie honden wil. Tot zover niets geks aan de hand, maar Antonio, broeierige latino die hij nu eenmaal is, is alweer tangodansend - met zo'n kekke voet naar de billen geklapt - gespot met een veel jongere actrice, Natalie Burns.


Burns ontkent natuurlijk in alle toonaarden dat Antonio haar nieuwe minnaar is, en komt met die eeuwige dooddoener: 'Ik zie hem als een vaderfiguur.' Vindt hij vast niet leuk. Maar het wordt nog erger. Burns vindt de scheiding van Antonio en Melanie óók vreselijk, verklaart ze, want 'Zij zijn zo'n oud Hollywoodkoppel van wie je wilt dat ze samen blijven.'


En dat is wel waar, natuurlijk, maar wij vermoeden sterk dat Antonio 'Ik blijf altijd bronstig, zelfs als ik Puss in Boots speel' Banderas en Melanie 'Bevroren door Botox' Griffith, het helemáál niet prettig vinden om old Hollywood couple te worden genoemd.


Misschien worden ze door deze gedeelde smart weer naar elkaar gedreven. Beter voor de honden, ook.


Nederland heeft er een beroemdheid bij: Kees, de 'oudere autist', zoals hij dat zelf noemt, uit de documentaire Het beste voor Kees die een paar weken geleden werd uitgezonden. Dat was inderdaad een topdocumentaire. Kees Momma uit Velp doet de dingen die je een beetje verwacht van een autist - buitengewoon geïnteresseerd zijn in modeltreinen, geobsedeerd zijn door het weer, in woede ontsteken om smakgeluidjes van tafelgenoten - en combineert dat met een taalgebruik dat je op zijn minst 'gedragen' kunt noemen.


Kees werd snel een cultheld, zijn scheldkanonnade op een Duitse automobilist werd door velen bekeken en natuurlijk was hij trending topic.


Daarna vielen de Keesfans in een gat.


Hoe ging het nu verder met Kees, die, 49 jaar oud, nog woont bij zijn bejaarde ouders woont, die zich terecht zorgen maakten over zijn toekomst, als zij er niet meer zullen zijn?


Godzijdank is er de Facebookpagina Het beste voor Kees. De regisseur van de documentaire, Monique Nolte, zet daarop de brieven die Kees aan haar stuurt sinds de uitzending. Kees is zich uitermate bewust van zijn nieuwe status als ster. 'Het is welhaast niet te beschrijven wat ik nu allemaal doormaak. Wat een reacties! Wat een lof!! Werkelijk van heel Nederland! Ik word op handen gedragen.' Ook heel Keesiaans vonden we de passage waarin hij schrijft over zijn woede over 'het lawaai van autoclaxons': 'Stemverheffing bleef helaas niet uit.'


Maar hoe het verder moet met Kees, weet nog steeds niemand. Hij schrijft zelf: 'Mijn toekomstwens is een vrouw te ontmoeten - als begeleider - die net zo meelevend is als mijn moeder.'


Dat willen we allemaal wel, lieve Kees.

Kees

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden