Vader Sneijder

Mogelijk ook omdat ik niet heb gehoord welke verschrikkelijke dingen Evert ten Napel op tv allemaal heeft gezegd over Lynn, Joe, Jessey en niet te vergeten Noëlle, ben ik best positief over die ontmoetingen met hun vaders....

Grappige foto’s ook, al moeten kinderen van die leeftijd om half elf natuurlijk gewoon in bed liggen.

Ik heb geen zin er heel stoer heel schamper over te doen. Zo verzuurd ben ik niet. Ik weet ook wel dat het geen barst met voetbal heeft te maken, dat geknuffel van voetballers met hun kinderen na een wedstrijd, maar het levert leuke beelden op en de sentimenten zijn niet vals, maar echt.

Er zijn mensen die denken dat het allemaal is bedacht door Kees Jansma. Het zou deel uitmaken van het grote charmeoffensief van Oranje, dat niet lang geleden nog werd uitgescholden door dezelfde mensen die nu met duizenden tegelijk Zwitserland binnentrekken en zonder ook maar één seconde na te denken ‘ja’ zeiden op de vraag van enquêteur Maurice de Hond of Marco van Basten moest worden vervangen door Foppe de Haan.

Ik geloof niet in deze theorie. Daar is Kees nou net iets te veel journalist voor gebleven.

Wat er gebeurt, is het volgende. Het stadion in Bern is relatief klein. De vrouwen, kinderen en familieleden van de spelers zitten vlak naast het veld.

Normaal gesproken krijgen ze direct na een wedstrijd niet de kans even gedag te zeggen, maar in Bern is dat wel het geval. En als een vader zijn zoontje of dochtertje ziet, pakt hij hem of haar vast.

Dat doen vaders. Misschien is het moeilijk voor te stellen, maar Wesley Sneijder is gewoon een vader en dat 78 fotografen het tafereel vastleggen en de dienstdoende regisseur van de tv helemaal uit zijn dak gaat, daar kan hij ook niks aan doen.

Het is ook nooit goed. Als Van der Sar, Sneijder en Kuijt hun vrouwen van grote afstand zouden toezwaaien, heel even, en hun kinderen zouden negeren, zouden ze arrogant worden genoemd. Hebben we eindelijk een keer een elftal zonder verwende miljonairs, zijn de spelers weer te aardig voor hun kinderen.

En dan die zogenaamde eenheid in het kamp van Oranje. Je kunt er inderdaad cynische grappen over maken, maar ik heb ook andere tijden meegemaakt.

In 1996 stonden bij het EK in Engeland twee kampen lijnrecht tegenover elkaar. Het ene kamp was blank en het andere zwart, maar dat mocht je niet schrijven, waarom weet ik niet meer precies. Wat voor ellende we daar hebben meegemaakt, met Oranje, dat kan ik me al bijna niet meer voorstellen.

Er was op een gegeven moment zelfs een international die in gebroken Engels tegen een journalist zei dat de bondscoach eens moest ophouden met zijn hoofd in de reet van andere spelers te steken – zo’n sfeertje. Die jongens knuffelden nooit hun kinderen, die hadden wel wat anders aan hun hoofd.

Het zakenblad Quote heeft becijferd dat tegen Italië en Frankrijk in het Nederlands elftal voor 178 miljoen euro op het veld stond, oftewel het totale vermogen van de elf spelers. Ik zie het er niet aan af.

Dat is het bijzondere van dit elftal: de miljonairs zijn even weer gewoon voetballers geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden